|

گفت‌وگو با ساره جوانمردی، بانوی سال ورزش آسیا:

طلا ؛ نه ‌دنبال تغییر افکارعمومی هستم

سارا گودرزی

امسال سالی سرشار از موفقیت و خوشبختی برای ساره جوانمردی بود. سالی که هم پرافتخارترین بانوی ورزش ایران لقب گرفته هم به‌عنوان بهترین ورزشکار زن سال قاره آسیا انتخاب شده. عضو تیم‌ملی تیراندازی معلولان که مدال‌های جهانی زیادی در کارنامه دارد اخیرا موفق شد در دومین دوره بازی‌های پارآسیایی اینچئون کره‌جنوبی- بزرگ‌ترین رویداد ورزش معلولان قاره کهن -به موفقیت بزرگ‌تری دست یابد و صاحب دومدال ارزشمند طلا شود. او در رشته تپانچه بادی 10متر رکورد جهان را زد و قهرمان شد و در رشته خفیف 50متر هم بعد از 30سال ایران را صاحب مدال طلا کرد. اگرچه دختر تیرانداز معلول کشورمان از الان آماده شده تا مدال طلای پارالمپیک2016 ریو را کسب کند، اما می‌گوید هدف اصلی‌اش اثبات حضور معلولان و تغییر افکار عمومی نسبت به آنها در این رویداد بزرگ است. چه احساسی ‌داری از اینکه به‌عنوان بهترین ورزشکار زن سال آسیا انتخاب شدی؟ فکر می‌کنم افتخاراتم را تکمیل کردم. من امسال در دورویداد مهم قهرمانی جهان در آلمان و جام‌جهانی لهستان شرکت کردم که در هر دوی این مسابقات دو مدال طلا و دو نقره گرفتم. ضمن اینکه سهمیه بازی‌های پارآسیایی2014 اینچئون را هم که بزرگ‌ترین مسابقه معلولان قاره آسیاست به دست آوردم. بعد از آن هم در اینچئون در دو رشته تفنگ بادی 10 و 50متر خفیف شرکت کردم که خدا را شکر توانستم در هر دوی این رشته‌ها قهرمان شوم و رکوردهایی به‌یادماندنی از خود به جا بگذارم. خوشحالم که با چنین کارنامه‌ای عنوان بهترین ورزشکار زن سال آسیا را به من و ایران دادند. 11آذر هم به مراسمی در ابوظبی دعوت شدم تا جایزه‌ام را از مسوولان ورزش آسیا بگیرم. کمتر کسی فکرش را می‌کرد که تو بتوانی در بازی‌های پارآسیایی دو مدال طلا آن هم با آن شرایط رکوردزنی بگیری، خودت چطور پیش‌بینی می‌کردی؟ در رشته تپانچه بادی 10متر که تقریبا مطمئن بودم و پیش‌بینی می‌کردم که رکورد خوبی بزنم، چون رکورد این ماده در دست خودم بود، اما در رشته تفنگ خفیف 50متر شرایط را برای خودم در مقابل رقبای صاحب‌نام چین و کره آسان نمی‌دیدم. ما فقط با شش‌جلسه تمرین در این رشته به بازی‌های پارآسیایی رفتیم و مسوولان بعد از سال‌ها دوباره آن را راه‌اندازی کرده بودند. اما شرایط آن‌قدر خوب پیش رفت که ما توانستیم در تمرینات رسمی قبل از مسابقه رکوردهای قابل توجهی را به ثبت برسانیم و چینی‌ها و کره‌ای‌ها را به شک و تردید بیندازیم و مدال این رشته را از چنگ آنها در بیاوریم. شاید رکورد تفنگ 50متر خفیف بازی‌های پارآسیایی تا مدت‌ها در اختیار ایران باشد! زهرا نعمتی عضو تیم‌ملی تیروکمان معلولان که دارنده تنها مدال طلای ورزش زنان ایران در بازی‌های المپیک و پارالمپیک است، اخیرا به اردوی تیم‌ملی افراد سالم دعوت شده، این شرایط برای شما پیش نیامده؟ من فعلا با شرایطی که دارم نمی‌توانم برای دو تیم‌ملی وقت بگذارم و در مسابقات و اردوهای رسمی آنها شرکت کنم. چون هم شاغل هستم، هم دانشجو و فرصت لازم را ندارم. شاید در آینده که تحصیلاتم تمام شد به این موضوع فکر کنم. یعنی حضور در بازی‌های پارالمپیک را به المپیک ترجیح می‌دهی؟ بحث ترجیح نیست. حضور در هر دوی این میدان‌ها خوب است. ورزشکاران المپیکی هم واقعا تلاششان را می‌کنند، اما متاسفانه ما معلول‌ها به‌خاطر معلولیتی که داریم خیلی درگیریم و حاشیه داریم به همین‌خاطر الان شرایط را لازم نمی‌بینم که به مدال بازی‌های المپیک فکر کنم. هدف بعدی‌ات مدال‌آوری در کدام مسابقه است؟ قطعا در این مقطع زمانی از هر ورزشکاری این سوال را بپرسی اسم بازی‌های المپیک و پارالمپیک را می‌آورد. هدف من کسب مدال طلای بازی‌های پارالمپیک نیست بلکه اثبات حضور معلولان و تغییر افکار عمومی نسبت به آنها در این بازی‌های بزرگ است. به‌خصوص در افراد جامعه خودم که توجهی به ورزشکاران معلول نمی‌شود. عناوین قهرمانی می‌آیند و می‌روند. رسالت ساره جوانمردی این است. قول مدال طلا را در پارالمپیک 2016 ریو می‌دهی؟ ان‌شاءالله. من دوره قبل مدال برنز گرفتم. امیدوارم بتوانم این رکوردها را تا آن‌موقع هم تکرار کنم. از شرایط و امکانات موجود برای تیراندازان معلول راضی هستی؟ کمیته ملی پارالمپیک و فدراسیون جانبازان و معلولان در حد بضاعتشان امکانات را برای ما مهیا می‌کنند اما در رشته تفنگ 50متر خفیف واقعا مشکل مهمات و فشنگ داریم که متاسفانه به تحریم‌ها مربوط می‌شود. ما اگر بخواهیم عنوانی را که در بازی‌های پارآسیایی اینچئون گرفتیم تکرار کنیم باید حتما روی این رشته سرمایه‌گذاری و مشکلات آن برطرف شود. خواسته‌ام از مسوولان این است حالا که همت کرده‌اند و تفنگ 50متر را بعد از مدت‌ها دوباره راه‌اندازی کرده‌اند، رشته تفنگ خفیف 25متر را هم فعال کنند چون قطعا در این رشته هم حرفی برای گفتن خواهیم داشت. در حال حاضر برای چه مسابقه‌ای آماده می‌شوی؟ تا پایان سال که هیچ اعزامی نداریم و در اردوی تیم‌ملی نیستیم. اگر مسابقات لیگ استارت بخورد آماده حضور در این رقابت‌ها می‌شویم. از لیگ منبع درآمدی دارید؟ نه. اسپانسرها حاضر نمی‌شوند روی ورزش معلولان سرمایه‌گذاری کنند. این مسابقات با همت هیات‌های ورزشی استان‌ها برگزار می‌شود و ما هم فقط شرکت‌کننده‌ایم. فدراسیون جانبازان به افراد ملی‌پوش و مدال‌آور حقوق نمی‌دهد؟ فقط زمان‌هایی که در اردو هستیم حقوق می‌گیریم. قبل از اینچئون پنج‌ماه در اردو بودیم که آن مدت را حقوق گرفتیم. البته صندوق حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان حقوق ناچیزی به ما می‌دهد که یک‌سوم حقوق افراد سالم است. واقعا این حرکت آنها یک توهین و تبعیض بزرگ است. در کشور ما اصلا نگاه خوبی به ورزشکاران معلول ندارند. شما خودت مشغول کاری هستی؟ بله کارمند قراردادی اداره ورزش شیراز هستم اما متاسفانه خیلی‌ها هستند که شرایط من را ندارند. آقایانی که عضو تیم‌ملی هستند و متاهلند مجبورند با جوایزی که از مسابقات می‌گیرند خرج زندگی‌شان را درآورند. اگر مصوبه‌ای وجود داشت که از ورزش معلولان حمایت می‌کرد الان شرایط بهتری داشتیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.