|

مساوی در «مسقط»

ترجمه: آزاده بابایی‌نژاد

هرقدر به روز 24نوامبر، آخرین زمان دستیابی به توافق هسته‌ای میان تهران و گروه «1+5» نزدیک می‌شویم، گمانه‌زنی‌ها، ابعاد تازه‌تری به خود می‌گیرند. آگاهان سیاسی نیز تا پیش از برگزاری نشست مسقط امید داشتند تا دوطرف گفت‌وگوکننده، به توافقات ابتدایی تا پیش از 24نوامبر دست یابند اما این دور از گفت‌وگوها نیز نتیجه مشخصی در بر نداشت. اما نکته قابل‌توجه نشست مسقط این است که، گرچه این دور از گفت‌وگوها دستاوردی به‌همراه نداشته، درعین‌حال نیز به روزهای قبل از نشست ژنو هم عقبگرد نکرده است و اگر بازیکنان هسته‌ای، این بازی را صفر- صفر به پایان رساندند، اما صفر مثبت به‌هیچ‌رو با صفر منفی قابل‌مقایسه نیست و مهم‌تر اینکه هم ایرانیان و هم غربی‌ها به‌شدت دنبال آن هستند تا هرچه‌سریع‌تر این توافق حاصل شده و پرونده هسته‌ای پرپیچ‌وتاب به ایستگاه پایانی برسد. در این میان اسراییل هنوز به برنامه هسته‌ای- به تعبیر تهران صلح‌آمیز- این کشور با دیده تردید می‌نگرد. زیرا تل‌آویو، تهران را - چه هسته‌ای و چه غیرهسته‌ای - تهدیدی بالقوه برای ماهیت و کیان خود می‌داند که هرلحظه، قابلیت بالفعل‌شدن دارد. در همین چارچوب، تیرگی روابط نتانیاهو با باراک اوباما نیز مزیدبرعلت شده و همین دلخوری‌ها موجب شده تا تل‌آویو هرچه‌بیشتر از رویکرد واشنگتن در مورد تهران فاصله بگیرد. حال پرسش مهم این است که آیا غرب با تهران در روز 24 ماه جاری میلادی به توافق پایدار دست خواهد یافت؟ اگر این مذاکرات بی‌نتیجه پایان یابد و شکست بخورد چه؟ کارشناسان بر این باورند که 24نوامبر گفت‌وگوها سرانجامی نخواهد داشت و احتمال تمدید این دوره بسیار قوی می‌نماید. در همین راستا سیاستمداران غربی نیز امیدوارند بتوانند تا پایان دوره مقرر با تهران به زبان مشترک برسند و تهران را مجاب کنند تا از برنامه‌های هسته‌ای خود کوتاه بیاید زیرا بیم آن می‌رود که تهران در امتداد گفت‌وگوهای هسته‌ای با غرب در پی ایجاد حاشیه امن برای توسعه فعالیت‌های هسته‌ای خود باشد. اگر توافق حاصل شود، کاترین اشتون خوشبخت‌ترین انسانی است که توانسته پرونده هسته‌ای ایران را ختم‌به‌خیر کند و بی‌شک برای رسیدن به این هدف از هیچ تلاشی فرو‌گذار نخواهد کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.