3 نکته نهان در معرفی «دانش»
حمیدرضا جلاییپور . جامعهشناس و استاد دانشگاه
موضوع رایاعتماد به گزینههای پیشنهادی دکتر روحانی برای وزارت علوم و رویکرد جریانی خاص در فضای رسانهای و مجلس نسبت به آنان، سبب روشنشدن سهنکته جالبتوجه شده است که حتما مورد توجه آحاد جامعه و حامیان دولت تدبیر و امید قرار دارد. نخست اینکه بارها شنیدهایم دکتر روحانی، اولویت خود را حل موضوع پیچیده سیاست خارجی و حوزه نگرانکننده اقتصاد قرار داده و به سایر بخشها - با همان وزن- توجه نشان نداده است. نگارنده جزو آن دسته افرادی است که همین موضوع وزارت علوم را به عنوان نشانهای از نادرستبودن این ارزیابی، مطرح میکنم. اتفاقا رییسجمهور در یکسال گذشته، بیشترین انرژی را برای همین امور فرهنگی اختصاص داده است و چه حوزهای مهمتر از آموزشعالی و نهاد علم که پهلو به پهلوی فرهنگ، سیاست و توسعه پایدار میزند؟ ایشان نشان داده با وجود فشارهای خارج از عرف و نزاکت سیاسی، وعدههای خود به مردم را فراموش نکرده است. بخش قابلتوجهی از رای آقای روحانی، مرهون حمایت دانشگاه است و ایشان با صداقت، حامیان دولت به ویژه نخبگان و دانشگاهیان را مخاطب قرار داده، نیاز و خواستههای آنان برای داشتن یک دانشگاه زنده را شنیده و بر عهد خود،
استوار مانده است. صرف نظر از نتایج این تعهدگرایی، اتفاقی که افتاده بسیار قابل تحسین است. پس از افشای موضوع «خودمانیسازی بورسیهها»، مردم بیشتر دریافتند که رییسجمهوری را انتخاب کردهاند که بیش از 16ماه است نشان داده اهل معامله و بازی سیاسی نیست؛ او میتوانست «بازی» کند اما از آن پرهیز کرد. نکته دوم اینکه قبلا هم پیشبینی میشد آقای روحانی در سطوح کلیدی کشور، نخبهگرا و شایستهسالار عمل خواهد کرد. پنجگزینه مطرح شده برای وزارت علوم از نخستین رایاعتماد تا به امروز، یکی از دیگری مناسبتر و بهتر هستند. نگارنده 50سال است که دکتر دانشآشتیانی، خانواده و دوستانش را میشناسم. او مصداق رفتار اعتدالی در دانشگاه شناخته میشود. در گذشته از دانشآموزان موفق و برجسته مدرسه علوی بود، در دوران دانشجویی در دانشگاه پلیتکنیک، به استعداد و منش صحیح شناخته میشد و وقتی نگارنده در حال اخذ دکترا بود، ایشان در یکی از بهترین کالجهای لندن، دکترا میخواند. در طول دوران جنگ، از نیروهایی بود که هم در جهاد حضور داشت و هم در کنار خانواده شهدا و در طول دوران پس از جنگ هم از آنها غافل نشد. شهادت میدهم دهها دانشآموز دبیرستانی و
دانشجوی شهید را که فقط من میشناسم، شاگرد ایشان بودند و سومین برادر شهیدم، افتخار شاگردی آقای دانش در مدرسه مفید را داشت. هجمه به چنین نیروی ارزشمندی آن هم از سوی طیفی که احتمالا در آن دوران تمایلی به ایفای نقش نداشتند، بسیار تاملبرانگیز است. اگر قرار باشد صداوسیما به معرفی الگوی علمی، اخلاقی، ایثارگری، مدیریتی و انسانی به جوانان جامعه همت گمارد، حتما دکتر دانش از آن چهرههاست که در این فهرست قرار خواهد داشت. نکته مهم اینکه ایشان رشد علمی رانتی نداشته و صرفا بهخاطر کفایت و توانایی خود، به این مدارج دست یافته است. مجموعه فرهنگی موفق «مفید» که صدها دانشآموز ساعی به آموزش عالی کشور معرفی کرده است با محوریت ایشان به ثمر نشسته است. نکته سوم اینکه تندروها از آنچه با دولت منتخب نزدیک به 20میلیون ایرانی انجام میدهند، مسرور نباشند. از ورای ضربهای که تندروها با دست رد زدن به رفتار تعاملی و محترمانه دکتر روحانی، به جایگاه مجلس در افکارعمومی وارد میکنند، به این نکته توجه ندارند که رییسجمهور در حال افزودن به صندلیهای سرمایه انسانی در کشور هستند. در هشتسال دولت اصولگرایان در زمان احمدینژاد، نوعی نخبهگریزی
در کشور وجود داشت و تولید سرمایه انسانی برجسته و مدیر علمی، به حداقل ممکن رسید. دکتر روحانی با پنجگزینهای که برای وزارت علوم در نظر داشت، سرمایه نمادین انسانی را افزایش داده، شخصیتهایی تاثیرگذار را به افکارعمومی معرفی کرده است و این برای جامعهای که نهادهای مدنی آن ضعیف است، یک موهبت به شمار میرود. امید که طیف تندرو؛ بیش از این برای دولت یازدهم به ایجاد مشکل نپردازد و به نامزد رییس قوهمجریه رایاعتماد دهند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.