وزیر ارشاد:
پای مجوزهایی که میدهیم، میایستیم
فرانک آرتا: علی جنتی، وزیر فرهنگ و هنر ارشاداسلامی، روز پنجشنبه 22آبانماه در حاشیه بازدید از بیستمین نمایشگاه مطبوعات بار دیگر بر پایبندی این وزارتخانه بر دفاع از صدور مجوزهای فیلمها پافشاری کرد. چندروز از نخستین واکنش رضا درمیشیان در پی جلوگیری از نمایش فیلم «عصبانی نیستم» نگذشته که بار دیگر اظهارنظر علی جنتی موج تازهای راه انداخت. این در حالی بود که هفته گذشته حسین نوشآبادی، درباره فیلم مجوزدار «عصبانی نیستم» از قول وزیر گفت: «ایشان هنوز درباره فیلم به قطعیت نرسیدهاند». علی جنتی در این مورد عنوان کرد: «رییس سازمان سینمایی وزارت ارشاد در کمیسیون فرهنگی مجلس توضیحات کامل را ارایه کرده است و فکر میکنم آقایان درباره همه این فیلمها قانع شدهاند. فقط در فیلم «عصبانی نیستم» باید اصلاحاتی اعمال شود ولی هنوز اصلاحاتی که موردنظر ماست، در آن اعمال نشده است. اگر اصلاحات اعمال شود، ممکن است فیلم اکران شود.»اما او درباره «قصهها» بهصراحت گفت، مشکل خاصی ندارد. جنتی نیز افزود: «اگر فیلمی طبق فیلمنامه دارای مجوز ساخت عمل کرده ما به آن مجوز اکران میدهیم. ما پای مجوزهایی که میدهیم، میایستیم.
ضمن اینکه اصلا در جریان ساخت فیلمهای قابل بحث اینروزها نبودیم. چراکه در دوره گذشته مجوز گرفتهاند و در خود دولت گذشته هم برخی از آنها توقیف شدند.»«شورایعالی تهیهکنندگان» نیز طی بیانیهای نسبت به حواشی پیشآمده برای فیلمهای دارای پروانه نمایش اعلام موضع کرد. در بخشی از این نامه اعتراضآمیز آمده است: «نمایندگان محترم مجلس به این مهم اندیشیدهاند که با بیاعتبارکردن اندک ضوابط موجود و ایجاد اختلال و تزلزل در گردونه تولید فیلم ایرانی، مخاطب ایرانی را به سمتوسوی سینماهای خانگی و ماهواره سوق میدهند و به عدم امنیت شغلی برای سینماگران دامن میزنند؟ اگر بنا را بر این بگذاریم که تعهدات وزیر محترم و ارایه شیوه رفتاری در حوزه مسوولیتی و اعلام آن در رسانهها که نماینده قوهمجریه محسوب میشود بیاعتبار باشد، از دیگران چه انتظاری است که بر تعهدات خود باقی بمانند؟ حل این مسایل تنها با ارایه پاسخ به یک سوال ساده و ابتدایی میسر است. آیا متولیان امور نمیتوانند بررسیها، بایدها و نبایدها، پیشفرضها، اقدامات، اعمال سلایق و... خود را به پیش از صدور پروانه نمایش موکول کنند؟» سیدغلامرضا موسوی، تهیهکننده سینما و رییس
شورایعالی تهیهکنندگان، در گفتوگوی اختصاصی با «شرق» درباره چرایی انتشار این بیانیه گفت: «محتوای نامه گویای مواضع ماست. اما به گمانم مشکل از زمانی آغاز میشود که وظایف دولت و نمایندگان محترم مجلسشورایاسلامی با هم خلط میشود. خب طبق قانون، عملکرد نظارتی جزو وظایف مجلس است و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم وظیفه صدور مجوز نمایش فیلمها را دارد. از نقطهنظر قانونی این نوع عملکرد هم قابل احترام است و هم ضروری. اما آنچه باعث مشکل میشود این است که سلیقه وارد مسایل فرهنگی میشود و قصد دارد قوانین را تحتالشعاع قرار دهد. حتما میدانید که مجلس 290 نماینده دارد و همه نمایندگان چنین نظراتی درباره فیلمها ندارند و فقط تعداد معدودی از نمایندگان بنا بر دلایل خاص نظرات متفاوتی دارند که قابل احترام است.»وی در ادامه درخصوص راهکار عملی این معضل توضیح داد: «راهکار عملی این است که فیلمهای مجوزدار که مجاری قانونی را پشتسر گذاشتهاند، به نمایش عمومی درآیند. منتها مرکز پژوهشهای مجلس اینچنین موضوعاتی را مورد بررسی و پژوهش قرار دهد، بعد نتایج آن را به هنرمندان، دولت و نمایندگان مجلس برساند. مجوز نمایش فیلمها توسط شورایی
داده میشود که متشکل از افراد مختلف است که در زمینه کاری خود صاحبنظر هستند و ایشان تمام موارد و جوانب را در نظر میگیرند. اما آنچه که موضوع را بغرنج میکند، این است که برخیها پیشاپیش درباره فیلمها نظر میدهند و بهجای اینکه مردم در سینماها درباره فیلم نظر بدهند، قیم مردم میشوند و بهجای آنها تصمیم میگیرند و مانع اکران فیلم مجوزدار میشوند. بنابراین اگر سیاست بیجهت خود را به هنر تحمیل کند، مشکلات از آنجا آغاز میشود. در حالی که کافی است مسایل فرهنگی را با ضوابط فرهنگی سنجید. البته پیش از این هم در سینمای ایران شاهد چنین اعمال سلیقههایی بودیم و در مقطعی به فیلمها سلیقهای نگاه شد. منتها در آن زمان معاون سینمایی وقت پای مجوز فیلم ایستاد و استقامت ورزید. البته باید گفت بدون شک در این مسیر انسانهای دلسوختهای وجود دارند که دلشان برای فرهنگ و هنر این مملکت میتپد.»این تهیهکننده سینما درباره اظهارات فیسبوکی خود درباره «عصبانی نیستم» نیز گفت: «من هر دو نسخه فیلم «عصبانی نیستم» را دیدهام؛ هم نسخه پیش از اصلاحیه و هم نسخه بعد از اصلاحیه که مجوز نمایش عمومی را دریافت کرده است. به نظرم فیلم هیچ مشکلی
ندارد و همانطور که گفته شده، فیلمی اجتماعی است و قابلیت اکران را از نقطهنظر قانونی هم دارد. حال شما خودتان را جای منِتهیهکننده بگذارید. به نظر شما وقتی فیلمی که بعد از گذر از پیچوخمهای طولانی موفق به دریافت مجوز میشود، اما نمیتوانیم آن را اکران کنیم، دیگر به چه امید و پشتوانهای میتوانیم به کارمان ادامه بدهیم؟ کار سینما که پول و درآمد آنچنانی ندارد. با اینهمه شما وارد راه پرخطری میشوید و بعد میبینید که جایی که باید از فیلم دفاع کنند، عقبنشینی میکنند. در آن صورت تکلیف ما چه خواهد بود؟»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.