|

آستین‌های قطع‌شده

احمد مسجدجامعی

بعد از این بقچه‌ها عبا و پیراهن‌های عربی سیاهرنگی از رگال آویزان بود. این لباس‌ها مخصوص شبیه‌خوان‌هایی است که نقش زنان را ایفا می‌کردند. همچنین پیراهن‌های عربی سفیدرنگی در کنار آنها قرار داشت که به شبیه‌خوان‌های در نقش اعراب اختصاص داشت. پیراهنی هم دیده می‌شد که روی آن را به رنگ خون آغشته کرده بودند و یکی از آستین‌های آن از بازو بریده و به آن قسمت هم رنگ خون زده بودند. آقای فرخ‌رو توضیح داد که این پیراهن را شبیه حضرت‌ابوالفضل(ع) وقتی که یکی از بازوهایش را قطع می‌کنند می‌پوشد و با عوض‌شدن صحنه پیراهن دیگری با همان کیفیت با این تفاوت که هر دو آستین آن قطع شده، به تن می‌کند. این لباس مربوط به صحنه‌ای است که هر دو دست مبارک حضرت‌ابوالفضل(ع) را قطع می‌کنند. آقای فرخ‌رو توضیح داد تا زمان شهادت حضرت عباس(ع)، صحنه چندبار تغییر می‌کند. در صحنه بعدی، تیری به چشم شبیه حضرت بسته می‌شود و این نماد تیری است که به چشم مبارک ایشان اصابت کرده است. در بخش دیگری از اتاق جنگ، ادواتی همچون شمشیرها و کمان‌ها از دیوار آویخته شده بود. غلاف شمشیرها به رنگ‌های قرمز، زرد، سبز و سیاه بود و همانند رنگ لباس‌ها، شمشیرهای با غلاف سبز برای اولیاخوان‌ها و قرمز و زرد برای مخالف‌خوان‌ها بود. تعداد شمشیرهای با غلاف سیاه سه قبضه بود. یکی از اینها که دسته آن هم به رنگ مشکی بود، برای شبیه‌خوان جناب مسلم است. البته شمشیری که برای جناب حر هم استفاده می‌شود می‌تواند مشکی باشد. اما شمشیر مشکی دیگر که دسته آن به رنگ سبز بود، شمشیر ذوالفقار بود و شبیه امام در صحنه‌های مختلف از آن استفاده می‌کرد. از خسروشمر خواستم که این شمشیر را پایین آورده و به ما نشان دهد. شمشیر به مانند ذوالفقار به‌صورت دوشاخه و روی آن عبارت «لا سیف الا ذوالفقار» حک شده بود. در کنار شمشیرها وسایل دیگری چون مشک آب و کشکول آویزان بود که در صحنه‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گرفت. همچنین در کنار شمشیرها تعدادی خنجر که غلاف آنها هم به رنگ‌های مختلف بود، روی دیوار دیده می‌شد. در کنار غلاف‌ها نیز تعداد زیادی حمایل وجود داشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.