|

ستاره‌های درخشان دو و میدانی ایران در غرفه «شرق»

مربی؛ درد مشترک احسان و لیلا

شرق: احسان حدادی و لیلا رجبی، دوستاره دوومیدانی ایران هستند که همیشه در هر رویداد آسیایی و جهانی که شرکت کرده‌اند، دست پر برگشته‌اند. این دو ملی‌پوش اخیرا نیز با حضور در بازی‌های آسیایی2014 اینچئون کره‌جنوبی، بزرگ‌ترین رویداد ورزشی قاره کهن به دومدال ارزشمند طلا و نقره دست یافتند. احسان حدادی برای سومین دوره پیاپی در این بازی‌های هت‌تریک کرد و نشان داد که همچنان مرد شماره‌یک پرتاب دیسک آسیاست. لیلا رجبی هم در ماده پرتاب وزنه با مدال نقره‌ای که به‌دست آورد، تاریخ‌ساز شد و عنوان نخستین زنی را به خود اختصاص داد که اولین مدال دوومیدانی بانوان ایران را در بازی‌های آسیایی به دست می‌آورد. لیلا و احسان دیروز در سومین روز برگزاری نمایشگاه مطبوعات میهمان روزنامه «شرق» بودند و درباره برنامه‌های آینده خود برای خوانندگان «شرق» صحبت کردند. پرافتخارترین بانوی دوومیدانی‌کار ایران می‌گوید: «در حال حاضر که بازی‌های آسیایی تمام‌شده اول از همه به مسابقات قهرمانی آسیایی سال بعد فکر می‌کنم. چون باید در آنجا مدال بگیرم. بعد از آن هم آماده حضور در رقابت‌های قهرمانی جهان می‌شوم. الان هم که فصل بدنسازی دوومیدانی‌کاران است و تمریناتم را بعد از استراحت کوتاهی دوباره شروع کردم.» پرتابگر بلاروسی‌الاصل که از شانس‌های اصلی تیم‌ملی دوومیدانی ایران برای کسب سهمیه المپیک2016 برزیل است، فعلا نمی‌خواهد به المپیک فکر کند. او ادامه می‌دهد: «با این امکاناتی که من دارم، نمی‌توانم در المپیک عملکرد موفقی داشته باشم. تا زمانی که شرایطم بهتر نشود، نمی‌خواهم تمرکزم را روی این بازی‌ها بگذارم. سال‌هاست که بدون‌مربی تمرین می‌کنم و واقعا این شرایط برایم سخت شده اما به‌خاطر اینکه هدف مشخصی را دنبال می‌کنم تمام این سختی‌ها را تحمل کرده‌ام. متاسفانه حضور مربی زن در ایران برای من امکانپذیر نیست. آقایان می‌توانند بیایند اما ما خانم‌ها برای تمرین‌کردن با آنها ممانعت داریم. امکاناتی که در ورزشگاه آفتاب انقلاب دارم خیلی خوب است اما مربی ندارم. اینکه هرسال بخواهم برای سه تا چهارماه به اردوی بلاروس هم بروم به دردم نمی‌خورد. در بلاروس تعداد دوومیدانی‌کاران زیاد است و امکانات مثل ایران برایم مهیا نیست. من باید مربی داشته باشم. متاسفانه از ورزش بانوان زیاد حمایت نمی‌شود. رقبای ما همه در اردوهای اروپایی شرکت می‌کنند. مربی خارجی دارند اما اردوهای ما فقط در کشورهای بلوک شرق است. من مدال همه مسابقات آسیایی را دارم. الان هم هدفم این است که در المپیک بتوانم یک نتیجه خوب بگیرم.» احسان حدادی، رکورددار پرتاب دیسک آسیا هم با امیدواری هرچه تمام‌تر از برنامه‌هایش برای المپیک برزیل می‌گوید: «تمریناتم را شروع کردم و دنبال مربی هستم. اگر بشود می‌خواهم تا المپیک برزیل با یکی از مربیان آلمانی تمرین کنم. او مربی خوبی است و در بازی‌های المپیک2012 لندن مربی «هارتینگ» قهرمان این بازی‌ها بود. کمیته ملی المپیک و فدراسیون هم قول داده‌اند که برای استخدام این مربی حمایتم کنند و کمک‌های مالی لازم را انجام بدهند. من از المپیک لندن به بعد مربی ندارم و خودم تمرین کردم. خدا را شکر توانستم باز هم طلای بازی‌های آسیایی را بگیرم اما برای المپیک دیگر نمی‌شود اینطور کار کرد. باید مربی داشته باشم که بتوانم مثل المپیک لندن مدال بگیرم.» او به نبود استعدادهای درخشان در دوومیدانی ایران اشاره می‌کند: «متاسفانه آنطور که من شنیدم کل بازیکنان دوومیدانی ملی‌پوش و غیرملی‌پوشی که در ایران مشغول فعالیت هستند 500نفر بیشتر نمی‌شوند. در تمام این سال‌ها استعدادیابی لازم صورت نگرفته و نفر جایگزینی برای تیم‌های‌ملی وجود ندارد. این در حالی است که بالای دو تا سه‌میلیون تکواندوکار در ایران وجود دارد. الان خود من بروم هیچ پرتابگر جانشینی ندارم. جانشین هم به این معنا نیست که کسی جای من بیاید مدال آسیایی بگیرد، کسی که می‌آید باید برود مدال المپیک بگیرد.» نایب قهرمان المپیک2012 لندن دلیل ناکامی تیم‌ملی دوومیدانی را در بازی‌های آسیایی اینچئون هم سوءمدیریت مسوولان فدراسیون می‌داند و هم بی‌توجهی خود ورزشکاران: «ورزشکاری که هنوز حرفه‌ای نشده و سطح‌پایین است حتما باید با نظارت ناظران در اردوهای خارج از کشور حضور داشته باشد تا بداند چطور تمرین کند. فدراسیون برای حضور در این بازی‌ها خیلی از ملی‌پوشان را به اردوی خارجی فرستاد اما هیچ‌کدام نتوانستند انتظارات را برآورده کنند. به‌خاطر اینکه هیچ نظارتی روی آنها نبود و هرکس به تنهایی خودش تمرین کرده و تشخیص نداده که در این مدت باید چطور برنامه‌ریزی کند.» او تلنگری هم به مسوولان فدراسیون دوومیدانی به‌دلیل پاداش‌هایی که برای مدال‌آوران بازی‌های آسیایی در نظر گرفتند، زد: «من سوالم این است دوومیدانی تماشاچی بیشتری دارد یا تیروکمان؟ فدراسیون تیروکمان برای طلایی این رشته 200میلیون‌تومان جایزه تعیین کرده اما برای دوومیدانی 20میلیون‌تومان. ما وقتی بتوانیم اسپانسر جذب کنیم و با تعیین این جوایز‌ در جوان‌ها انگیزه ایجاد کنیم مطمئنا استعدادهای بیشتری خواهیم داشت. قطعا از این به بعد تعداد ورزشکارانی که سمت رشته تیروکمان می‌روند بیشتر از گذشته خواهد بود.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.