|

تازه‌های نشر ماهی

علیه پول در بین ترجمه‌هایی که سروش حبیبی از نویسندگان مختلف به دست داده، چند کتاب از هرمان هسه هم وجود دارد که یکی از آنها این‌روزها دوباره توسط نشر ماهی به چاپ رسیده است. «خواب نی‌لبک» عنوان مجموعه داستانی از هرمان هسه است که 14داستان کوتاه را دربرگرفته و همه این داستان‌ها در فاصله سال‌های1900 تا1933 نوشته شده‌اند. درونمایه کلی داستان‌های هسه در قصه‌های این مجموعه هم دیده می‌شود؛ قصه‌های این مجموعه درباره آدم‌هایی است که انگار در دنیایی دیگر به‌سر می‌برند چرا که نمی‌خواهند تن به سلطه پول دهند و مخالف وضعیت حاکم بر اروپا و مادی‌گرایی غالب بر آن هستند. مقاومت در برابر شرایط نابسامان و تن‌ندادن به جبر زمانه در زندگی خود هسه هم دیده می‌شود و اوج آن مقاومت در برابر ناز‌ی‌هاست. «گورزاد»، «بازی سایه‌ها»، «رویای زیبا»، «خواب نی‌لبک»، «آوگوستوس»، «شاعر»، «جنگلی»، «خبری عجیب از ستاره‌های دیگر»، «فالدوم»، «راه دشوار»، «طومار خواب»، «نقاش»، «مسخ پیکتور» و «پرنده» عناوین داستان‌های این مجموعه‌اند. در مقدمه این مجموعه‌داستان آمده است: «این قصه‌ها بازتاب ضایعات عاطفی و تردیدهای شاعر آلمانی جوانی است در آغاز قرنی پرتلاطم. هسه مانند بسیاری از نویسندگان اروپایی، تحولات سترگ جهان خود - پیشرفت سریع منطق صنعتی، شدت‌گرفتن مادیگری، جنگ‌های جهانی، انقلاب و تورم و بحران‌های اقتصادی - را شاخص افول تمدن غرب دانسته است. او از طریق هنر به‌ویژه قصه کوشیده است با آنچه تهدید ناخجسته‌گونه‌ علم و سودپرستی و بازاری‌گری می‌شمارد، بستیزد.»مضامینی شرقی در داستان‌های این مجموعه دیده می‌شوند و البته علاقه به جهان شرق در دیگر داستان‌های هسه هم وجود دارد. از جمله در کتاب «سفر به‌سوی‌صبح» که این داستان هم پیش از این با ترجمه سروش حبیبی به فارسی منتشر شده بود. هسه در آن دسته از قصه‌هایش که به شرق نظر دارد، با درآمیختن برخی سنت‌های غربی و شرقی داستان‌هایش را خلق کرده است. از دیگر کتاب‌های هسه که پیش از این با ترجمه سروش حبیبی به فارسی منتشر شده بودند، می‌توان به «نارسیس و گلدموند» و «داستان دوست من» اشاره کرد. خواب نی‌لبک/ هرمان هسه/ ترجمه سروش حبیبی/ نشر ماهی خوشبختی «حمام‌ها و آدم‌ها» عنوان مجموعه داستانی از میخاییل زوشنکو است که با ترجمه آبتین گلکار در نشر ماهی به فارسی منتشر شده است. البته این کتاب پیش از این با عنوان «طالع نحس» در نشر کوچک منتشر شده بود و در چاپ جدید مترجم عنوان آن را تغییر داده است و نام یکی دیگر از داستان‌های مجموعه را برای آن انتخاب کرده است. زوشنکو از نویسندگان روسی است که در سال1895 متولد شد و در سال‌های میانی قرن بیستم درگذشت. زوشنکو تا مدت‌ها صرفا به‌عنوان نویسنده‌ای طنزپرداز و نویسنده داستان‌های فکاهی شناخته می‌شد و با همین ویژگی‌ها در دهه‌های1920و1930 به شهرت و محبوبیت در میان خوانندگانش دست یافت. اما به‌جز این، داستان‌های زوشنکو ویژگی‌های دیگری هم دارد که در مقاله‌ای که در انتهای مجموعه داستان «حمام‌ها و آدم‌ها» آمده به آن اشاره شده است: «زوشنکو فقط طنزنویس برجسته و استاد داستان کوتاه نبود. او پیوسته در تغییر و تحول بود و پیوسته راه‌های جدیدی برای تجزیه و تحلیل هنری واقعیات زندگی می‌جست. او هم داستان‌های بلند غمناک نوشته که سرشار از اندیشه‌هایی درباره نقص‌های طبیعت بشر و روابط میان انسان‌هاست (داستان‌های سوزناک)، هم ماجرایی منحصربه‌فرد درباره فراز و فرودهای روح آدمی (کتاب آبی)، هم زندگی‌نامه افرادی که مردانگی و نبوغشان مایه افتخار است (داستان بلند تاراس شوچنکو)، هم آثار پرماجرا بر پایه مطالب واقعی (شاهزاده سیاهپوش) و هم آثار هنری دارای رگه‌هایی از پژوهش‌های علمی که با اقبال دانشمندان- روان‌شناسان و طبیعی‌دانان- نیز مواجه شده‌اند (بازگشت جوانی و داستانی درباره عقل و غیره. هدف این آثار بازگرداندن جهان‌بینی شادمانه، سلامت اخلاقی و کمک به یافتن راهی برای حل مشکلات خویش است). این نوشته‌های غیرخنده‌دار و سرشار از اندیشه‌های فلسفی، در طول زندگی نویسنده با استقبالی همانند داستان‌های طنز او روبه‌رو نشد و تازه در اواخر سده‌بیستم رفته‌رفته به ارزش حقیقی آنها پی بردند». زوشنکو نیز مانند بسیاری دیگر از نویسندگان و شاعران روسی اوایل قرن بیستم، زندگی پرفرازونشیبی داشته و سیر حوادث زندگی‌اش تحت تاثیر دوره پرتلاطم روسیه در آن سال‌ها بوده است. او به گفته خودش، بعد از انقلاب اکتبر «دوازده شهر و ده‌شغل عوض کرد» و اگرچه در کلیت خود را نزدیک به بلشویک‌ها می‌دانست اما در همان سال‌ها و در مقاله‌ای نوشته بود: «من نه کمونیستم، نه اس‌ار، نه سلطنت‌طلب، فقط یک آدم روس هستم. تازه شعور سیاسی هم ندارم.» حمام‌ها و آدم‌ها/ میخاییل زوشنکو/ ترجمه آبتین گلکار/ نشر ماهی و بعد رهایی جاشوا فریس از جمله نویسندگان امروز ادبیات آمریکاست که در سال1974 متولد شده است. اولین داستان او در سال1999 منتشر شد اما شهرت او بعد از انتشار اولین کتابش با نام «آن‌گاه به پایان رسیدیم» به دست آمد؛ کتابی که با استقبال روبه‌رو شد و توانست جایزه همینگوی را هم از آن خود کند. این کتاب پیش از این و با ترجمه علی فامیان در نشر نیستان به فارسی منتشر شده بود. ماجرای کتاب «آن‌گاه به پایان رسیدیم» در یک شرکت تبلیغاتی می‌گذرد و برآمده از تجربه خود فریس است که مدتی در یک شرکت تبلیغاتی کار کرده بود. اما این‌روزها رمان دیگری از جاشوا فریس با عنوان «بی‌نام»، با ترجمه لیلا نصیری‌ها توسط نشر ماهی به چاپ رسیده است. ‌«بی‌نام» دومین کتاب جاشوا فریس است و با این جملات شروع می‌شود: «زمستان سختی بود. باد دیوانه‌وار از سمت رودخانه‌ها می‌وزید. دانه‌های یخ‌زده برف مثل تیرهای سمی از آسمان پایین می‌ریختند. فقط چهاربار در خود ژانویه کولاک شده بود و پشته‌های برف شده بودند شبیه سنگرهای تیره‌رنگ و غیرقابل نفوذ زمان جنگ. سنگ‌قبرها در حیاط قبرستان مدفون شده بودند و ماشین‌های کنار پیاده‌رو کاملا از دید پنهان بودند. بحث‌های طولانی درباره تغییر وضعیت آب‌وهوا کنار گذاشته شده بود و جایش را داده بود به نگرانی درباره سالخورده‌ها و مریض‌هایی که خانه‌نشین شده بودند. و در این میان هفته‌ها بود که بچه‌ها به مدرسه نمی‌رفتند. تحویل بسته‌ها متوقف شده بود. روزهایی که هواپیماها اجازه فرود داشتند، دیگر در انبارها جای سوزن‌انداختن نبود. توی سوپرمارکت‌ها ملت صف می‌بستند، کم‌طاقت و عصبانی از این‌که باید خودشان را با شرایط تطبیق بدهند. تعدادی از شرکت‌های خدمات عمومی فرصت را غنیمت شمرده بودند و خدماتی برای رفع نیازهای اضطراری شهروندان ارایه می‌دادند...» بی‌نام/ جاشوا فریس/ ترجمه لیلا نصیری‌ها/ نشر ماهی

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.