|

7 دلیل شفافیت برنامه هسته‌ای ایران

ایرنا: مذاکره‌کننده اسبق هسته‌ای ایران خطاب به کشورهای غربی عضو گروه «1+5» به‌ویژه آمریکا، نوشته است که هفت دلیل موجود درباره فعالیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی، نشان می‌دهد که نگرانی‌ها در این زمینه نمی‌تواند معتبر باشد و طرفین باید با تعامل و پیگیری به توافق لازم برسند. «حسین موسویان» در مقاله‌ای که پایگاه «المانیتور» آن را منتشر کرده، افزوده است: آمریکا در آستانه مهلت تعیین‌شده برای دستیابی به توافق جامع هسته‌ای، با تمرکز بر مساله توان جهش هسته‌ای ایران، بهترین فرصت یک‌دهه اخیر را برای حل‌وفصل این بن‌بست از دست خواهد داد. وی در ادامه این مقاله افزود: «هدف ایران و گروه «1+5» پایان‌دادن به بن‌بست موجود بر سر برنامه هسته‌ای ایران تا 24نوامبر است و مقامات ایران و آمریکا هم بر حصول پیشرفت‌هایی در مذاکرات پیچیده هسته‌ای در اواسط اکتبر در وین صحه گذاشتند.» با توجه به آنکه کمتر از شش هفته به پایان مهلت تعیین‌شده باقی مانده است، دامنه آتی تولید اورانیوم غنی‌شده ایران، همچنان از نکات مهم و کلیدی است. با توجه به اینکه قرار است محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، «جان کری» همتای آمریکایی‌اش و «کاترین اشتون» مسوول سیاست خارجی «اتحادیه اروپا» 9 و 10 نوامبر در «مسقط» دیدار و درباره اقدامات مربوط به توافقنامه جامع هسته‌ای گفت‌وگو کنند، واشنگتن نباید با تاکید و پافشاری بیش‌ازحد بر خواسته خود برای محدودکردن برنامه غنی‌سازی اورانیوم ایران، فرصت دستیابی به یک راه‌حل را از دست بدهد. موسویان با اشاره به سخنان 23اکتبر «وندی شرمن» رییس گروه مذاکره‌کننده آمریکا، درباره دستیابی به پیشرفت‌های غیرقابل انتظار تا این تاریخ، خاطرنشان کرد: «دست‌نیافتن به توافق به‌معنای نبود محدودیتی برای برنامه غنی‌سازی ایران و ازدست‌رفتن بهترین فرصت پیش‌آمده در طول یک‌دهه برای حل‌وفصل بن‌بست هسته‌ای ایران است.» مذاکره‌کننده سابق هسته‌ای ایران ادامه داده است که «به هفت دلیل زیر نباید درباره توان ایران نگران بود: 1- طبق مقررات و آیین‌نامه‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، از طریق اجرای سه سازوکار توافقنامه پادمان‌ها، کد 3/1 توافقنامه فرعی و پروتکل الحاقی، سطح حداکثری شفافیت فعالیت‌های هسته‌ای حاصل می‌شود و قدرت‌های بزرگ مذاکره‌کننده با ایران قبول دارند که تهران حاضر به انجام همه این سه سازوکار در توافقنامه نهایی جامع است. 2- ایران به منظور تضمین عدم‌کاربری برنامه هسته‌ای‌اش به برنامه تسلیحاتی، در محدود نگه‌داشتن سطح پنج‌درصدی غنی‌سازی در طول مدت اجرای توافقنامه جامع، همکاری خواهد کرد. اورانیوم شکافت‌پذیر برای تسلیحات هسته‌ای مستلزم غنی‌سازی 85درصدی و بیشتر است. 3- تهران به‌منظور تضمین منتهی‌نشدن فعالیت‌های غنی‌سازی‌اش به تولید بمب، می‌خواهد تعداد سانتریفیوژها یا تولید آنها را در سطح تامین نیازهای عملی حفظ کند و برای چند سالی این تولید را به اکسید تبدیل کند. سوخت نیروگاه بوشهر، مهم‌ترین نیاز عملی ایران، تا سال 2021 از سوی روسیه تامین خواهد شد. 4- ایران در اجرای تدابیر نظارتی بر تاسیسات آب سنگین اراک همکاری خواهد کرد و ظرفیت تولید سالانه پلوتونیوم غنی‌شده این تاسیسات را به کمتر از 8/0کیلوگرم کاهش خواهد داد که برای تولید تسلیحات هسته‌ای بسیار ناچیز است و بازه زمانی طراحی دوباره و ساخت این رآکتور مستلزم پنج تا شش‌سال دیگر است. 5- فتوای رهبر عالی در زمینه منع تولید و ذخیره مواد هسته‌ای و سایر تسلیحات کشتارجمعی، یک تضمین عینی قوی است. زمانی که این فتوا، عملیاتی شود، تخلف از نظر دادگاه‌ها، مساله‌ای کیفری تلقی خواهد شد و طبق قانون، قابل مجازات خواهد بود. تاریخ ایران، نادیده‌گرفتن این فتوا را دشوار می‌کند. مهم‌تر از همه آنکه با وجود کشته‌شدن صدهزارنفر به واسطه استفاده عراق از تسلیحات شیمیایی علیه ایران، فتوای بنیانگذار جمهوری اسلامی مانع مقابله‌به‌مثل تهران در طول جنگ ایران- عراق شد. 6- ایران هزینه سنگینی برای برنامه هسته‌ای پرداخته و متحمل تحریم‌های سخت چندجانبه و یکجانبه شده است. تحریم‌های اعمال‌شده علیه ایران، بسیار فراتر از تحریم‌های اعمال‌شده علیه کره‌شمالی هستند که تسلیحات هسته‌ای دارد. واقعیت آن است که ایران هزینه ساخت بمب را از قبل پرداخت کرد، اما نه می‌خواهد و نه شاخصی شفاف برای نشان‌دادن عزمش در زمینه استفاده صلح‌آمیز از فناوری هسته‌ای و عدم اشاعه هسته‌ای در اختیار دارد. 7- آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مدرکی دال بر حرکت برنامه هسته‌ای ایران به سمت تسلیحاتی‌شدن پیدا نکرده است.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.