|

انتقاد مدیرعامل «خانه سینما» از «سازمان سینمایی»

شرق: فک پلمب «خانه سینما» در 21شهریور سال92، از نگاه بسیاری، مرادف با پایان اختلافات دامنه‌دار اهالی هنر هفتم بود. زمانی که دولت یازدهم با بازکردن درهای «خانه سینما» موافقت کرد، به نظر می‌رسید ماجراها پایان ‌یافته و همه‌چیز سر جای خودش قرار گرفته است. با این حال آب‌وهوای امروز سینمای ایران، یک‌سال‌و‌اندی پس از بازشدن «خانه سینما» و استقرار دولت اعتدال، خبر از هوایی مه‌آلود برای روزها و ماه‌های آینده می‌دهد؛ هوایی که البته بیش از هرکس، تردد مسوولان سازمان سینمایی را دشوار کرده است. دولت به مخالفان باج می‌دهد؟ کسانی که به دنبال راه‌اندازی «خانه سینما» و جریان مقابل جامعه اصناف سینمایی بودند، گفته‌اند برای آرام‌شدن فضای سینما فعلا آن را معلق کرده‌اند. اما ماجرای آرام‌شدن فضای سینما، آتشی زیر خاکستر است که زیر اختلاف‌ها پنهان شد و هر از چندگاهی در حمله‌هایی مشخص و طراحی‌شده به برخی فیلم‌ها و ایستادن در برابر تصمیم‌های دولت برای صدور مجوزها، خود را نشان می‌دهد. مهم‌ترین حمله هم به دو فیلم قصه‌ها و عصبانی نیستم است که از سوی برخی رسانه‌های اصولگرا آغاز شد و به صحن علنی و کمیسیون اصل 90 کشیده شد؛ حمله‌ای که همچنان ادامه دارد و دلواپسان به دنبال جلوگیری از اکران آنها هستند. اگرچه مسوولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی معتقدند پشت مجوزهایشان هستند، اما منتقدان از همین حالا تا روز دوشنبه هفته آینده که قرار است شورای اکران تصمیم نهایی برای نمایش عصبانی نیستم را بگیرد با برچسب‌زدن به فیلم، این حمله خود را توجیه کنند؛ حمله‌هایی که برخی از اهالی سینما معتقدند باعث عقب‌نشینی دولت و باج‌دادن به برخی جریانات سینمایی توسط سازمان سینمایی شده است. محمد‌مهدی عسگرپور، مدیرعامل «خانه سینما» ازجمله سینماگرانی است که عقیده دارد سازمان سینمایی در برابر فشارهای برخی از گروه‌ها ایستادگی نمی‌کند و حتی به کسانی که در مقابل «خانه سینما» ایستاده‌اند بودجه‌های میلیاردی داده است تا فیلم‌هایشان را بسازند. او در همین زمینه به «ایلنا» گفت: «دولت فعلی عزمش را نشان داده اما متاسفانه درباره این موضوع و موضوعات مشابه آن، تنها زمانی‌که به بحران می‌خوریم؛ سر یک میز می‌نشینیم و مذاکره به نتیجه می‌رسد. اگر دو هفته بعد بحران تمام شود دیگر حرفی از این وضعیت زده نمی‌شود البته شاید بخشی از این رفتار، مربوط به بی‌پولی می‌شود که بودجه‌ای برای طرح امنیت‌شغلی ندارند که بخشی هزینه‌بر است البته بخش‌هایی نیز به هزینه ارتباطی ندارد و به مدیریت مربوط است.» عسگرپور که این حرف‌ها را در حاشیه صحبت‌هایش درباره صندوق بیمه‌بیکاری و طرح امنیت‌شغلی زده بود، افزود: «امنیت‌شغلی یک مفهوم کلی است که یکسری زیرشاخه دارد؛ برای مثال یکی از زیرشاخه‌های آن، صندوق بیمه‌بیکاری و یکی دیگر از زیرشاخه‌های آن؛ نمایش فیلم است که همگی باید دست به دست هم دهند تا امنیت‌شغلی فراهم شود. گاهی ممکن است دولت‌ها؛ امنیت‌شغلی را در یکی، دو کلمه ترجمه کنند و زمانی‌که می‌گوییم امنیت‌شغلی تصورشان بر بیمه‌بیکاری‌ است یا تصورشان این است تنها کسانی که عضو صنف هستند؛ حق فعالیت دارند یا شرایط مشابهی. اما ما در طرح امنیت‌شغلی گفتیم اینها باید متوازن تغییر کند؛ برای مثال، اگر صندوق بیمه‌بیکاری راه‌اندازی شود اما عضویت در نهادهای صنفی شرط نباشد؛ هرکسی می‌تواند وارد صندوق شود و تمام اهداف صندوق تامین نمی‌شود.» مدیرعامل «خانه سینما» با اشاره به اینکه تاسیس صندوق بیمه‌بیکاری گام خوبی است اما همه اهداف امنیت‌شغلی را تامین نمی‌کند؛ هم گفت: «متاسفانه دولت قبل اساسا با این مفهوم سر عناد داشت بنابراین در آن فضای پرسوءتفاهم اصلا پرداختن به امنیت‌شغلی و بیمه‌بیکاری سینماگران برای آنها شوخی بود. طنز دیگر این بود که آنها بن گوشت و مرغ به اهالی هنر بدهند و صف‌های طویلی را برای این کار تشکیل دهند.» قسمت دوم حرف‌های عسگرپور ناظر به اختلافات ادامه‌دار سینماگران است. او معتقد است «دولت یازدهم با همه حسن‌نیت، به برخی جریان‌ها باج می‌دهد» و می‌افزاید: «حل‌کردن این نوع موضوعات جسارت‌هایی می‌خواهد که گاهی دولتمردان ما ندارند مثلا مرجعی که می‌تواند تشخیص دهد چه‌کسی می‌تواند تهیه‌کننده یا کارگردان باشد، کجاست؟ عقل می‌گوید یک نهاد صنفی. دولت قبلی می‌گفت من هستم و بعد که می‌دید نمی‌تواند می‌گفت نهاد صنفی که خودم آن را می‌سازم. دولت فعلی هم نمی‌تواند بگوید چه‌کسی می‌تواند این امر را تشخیص دهد. دولت فعلی بیشتر وقت‌ها می‌گوید خانه‌سینما اما تبصره‌هایی هم برای آن می‌گذارد زیرا گاهی از طرف برخی همکاران ما در بیرون از خانه‌سینما به آنها فشار وارد می‌شود که «خانه سینما» تنها نهاد صنفی نیست و ما هم مستقل هستیم.»این اشاره به غیرقانونی‌بودن نهادهای صنفی در کنار «خانه سینما» از جمله خانه سینمای2 است که در روزهای آخر دولت دهم در مقابل «خانه سینما» که از مدتی قبل به دستور مستقیم وزیر وقت ارشاد تعطیل شده بود ایستاد. عسگرپور این عملکرد را برای دولت «موفق» نمی‌داند و می‌گوید: «دولت نمی‌تواند به تصمیم قطعی درباره این موضوع برسد و در این صورت نهاد صنفی هم درست تقویت نمی‌شود. در این فضا شرایطی به وجود می‌آید که عده‌ای می‌گویند باید برای گرفتن خدمات و گرفتن پروانه ساخت عضو یک نهاد صنفی باشیم و عده‌ای هم یک پلاکارد می‌گیرند جلو وزارت ارشاد و می‌گویند ما سینماگر مستقل هستیم و دوست نداریم وارد نهاد صنفی شویم و این‌همه دردسر بکشیم. دولت در این بخش بلاتکلیف است.»کارگردان «میهمان داریم» در پاسخ به این سوال که آیا این رفتار دولت برای حفاظت از سینما در برابر گروه‌های فشار نیست و توقیف چند فیلم نیز با همین هدف انجام شده، گفت: «ما در دوره‌ای به‌سر می‌بریم که آدم‌ها دنبال دردسر نیستند. یعنی کسی که سر پستی و سمتی می‌آید و مدیر دولتی می‌شود، می‌گوید قرار من با خانواده‌ام این نبود که یک یا دوسال سر کاری بیایم و قربانی بشوم و بروم. قرار بود زندگی و مدیریت کنم و مسایلی را درست کنم و بعد‌ها افتخار کنم که زمانی مدیر این بخش بوده‌ام. هیچ‌کسی حاضر نیست بگوید دو‌سال سرکاری باشم و دچار مسایلی شوم که گاه مجبور به خداحافظی هم بشوم». سینمای امروز و «آن سه‌نفر» عسگرپور همچنین به نفوذ نهادهای موازی در دولت برای ساخت فیلم اشاره کرده و می گوید: این لایه محافظه‌کاری به مدیریت سرایت می‌کند که مدیر برای اداره‌کردن یک موضوع باید محافظه‌کاری به خرج دهد و اگر لازم شد حتی دو یا سه فیلم را قربانی کند. اگر هم لازم شد به «خانه سینما» و آدم‌های دیگر کمک می‌کند تا تعادل ایجاد کند. یعنی هم به «خانه سینما» کمک می‌کند و هم به هر فردی که به خانه‌سینما فحش بدهد.»مدیرعامل خانه سینما چنین طرحی را موقت می‌داند و می‌گوید: «ممکن است این طرح در شش‌ماه جوابگو باشد اما در یک‌سال بعد جواب نمی‌دهد و به هرج‌ومرج و مشکل برخواهد خورد. خود من به‌عنوان مدیر یک نهاد صنفی می‌پرسم چرا باید عضو کانون کارگردانان باشم وقتی مثلا فردی که بیرون خانه‌سینماست راحت امتیاز و مجوز می‌گیرد؟ مثلا دولت فعلی به سه‌نفر از کسانی‌که بیشترین تخریب خانه‌سینما را داشتند، وام‌های قابل توجه داده و زمانی‌که درباره این وام‌های کلان از مدیران سوال می‌شود، می‌گویند فیلم آنها ارزش زیادی داشته است. درحالی‌که این وام پاداش فریادنزدن علیه دولت جدید و به‌نوعی حق‌السکوت است. مثلا در رسانه‌های تصویری فیلمی را خریدند که قبلا تلویزیون آن را خریده است و می‌گویند داریم حمایت می‌کنیم و آن فرد نیز دایم درحال حرف‌زدن علیه خانه‌سینما و دولت است و در خلوت هم به دولت و «خانه سینما» می‌خندند.» البته حجت‌الله ایوبی، رییس سازمان سینمایی در حاشیه عیادت از مسعود کیمیایی در گفت‌وگو با «شرق» با ابراز بی‌اطلاعی از چنین پرداخت‌هایی گفت: «چون نمی‌دانم، نمی‌توانم واکنشی نشان دهم.» عسگرپور در پاسخ به این سوال که آیا این کار برای حفظ سینما و خانه‌سینماست یا از ترس، گفت: «حتی اگر نیتشان خیر هم باشد غلط است زیرا در این‌صورت هدف، وسیله را توجیه می‌کند. من به‌عنوان مدیر هدفم این است که یک وضعیت آرامی را در سینما به وجود بیاورم بنابراین حق‌السکوت می‌دهم، خب پس زیرمیزی هم می‌شود داد، درحالی‌که این کار درست نیست و بنده خیلی این موضوع را قبول ندارم.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.