چرا خرمشاهی خودسانسوری دوست دارد؟
پوریا عالمی
بهاءالدین خرمشاهی، که در کار حافظ است و میپژوهدش و در کار تولید کتابهای بهکوششی است، یقه ما را گرفته و ماستخور ما را چسبیده و از آمبولانس کشیده بیرون و میگوید: «معترضان به خودسانسوری خودشان را لوس میکنند.» همانطور که یقه ما را چسبیده بود، پرسیدم: خرمشاهیجان، وا استادا، جان آمبولانسچی تا حالا صابون ممیزی به پوستت خورده؟ خرمشاهی گفت: من به ایسنا هم گفتم «خود من تا به حال دچار ممیزی نشدهام. اما معترضان به خودسانسوری خودشان را لوس میکنند.» حافظ که نشسته بود لب جوی خیابان ولیعصر و گذر عمر میدید، گفت: «ای مدعی برو که مرا با تو کار نیست، احباب حاضرند به اعدا چه حاجت است؟» خرمشاهی گفت: بله، «ما در همه شوون زندگی جاری خود به نظارت احتیاج داریم، حتی در پوشاک، گفتار و رفتار. اما چرا وقتی میخواهیم کتاب بنویسیم خودمان را لوس میکنیم؟» حافظ چشمهاش شد چهارتا و با اشاره چشم و ابرو به من گفت: فاز این خرمشاهی چیه؟ آمبولانسلازم استها... در همین لحظه چندنفر آمدند به پوشاک و گفتار و رفتار خرمشاهی نظارت کردند و احتیاجات خرمشاهی را رفع کردند و رفتند. خرمشاهی برای اینکه خلاقیتش را نشان بدهد، گفت:ح «خودسانسوری
به خلاقیت در حوزه ادبیات لطمه نمیزند.» با شنیدن این حرف طفلکی، حافظ پس افتاد و من دویدم براش کاهو سکنجبین و قاووت ببرم جان بگیرد. خرمشاهی که داشت خودش را لوس نمیکرد گفت: «سانسور به خلاقیت ضربه نمیزند. من خودم دست به همهجور قلمی زدهام، طنز نوشتهام که حساس بوده است...» ما نگاه کردیم دیدیم دقیقا خرمشاهی دست به همهجور قلمی زده است و دستش قلمی شده و چندتا هم قلمه زده است، البته خوشبختانه با اینکه طنز حساس بوده، او حساسیت نداشته و ضربه نخورده است. حافظ در این لحظه لای چشمش را باز کرد و گفت: خرمشاهیجان، سیکن... کاکوجان، تو واقعا حافظپژوهی کردی و رو من کار کردی؟ روی من چیکار کردی واقعا؟ هان؟ یا دیوان حافظ را میگذاشتی زیر مجله خانواده و جدول حل میکردی؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.