پیشکشی برای زادروز «سیمین» آبی سینما
بهناز جعفری
زادروز سیمین (فاطمه) معتمدآریاست؛ سیمین معتمدآریایی که او را سیمینی آبی میبینم، با روسری آبی که در مسیر آبی سینما، گام عشق و صلح و آرامش برمیدارد. در فیلم «روسری آبی» به کارگردانی خانم بنیاعتماد، با آن چشمهای دریده و تشنهام که دنبال دزدیدن هر خوبیای بودند، نصیبم نشد که همبازی خانم معتمدآریا باشم اما امسال پس از مدتها انتظار، آنهم در «ننهدلاور» به کارگردانی خانم صبری بالاخره با او همبازی شدم، آنهم در تئاتر! جایی که آدمها اگر همدیگر را با یک نگاه کوچک دریابند آنقدر بههم نزدیک و همنبض و همدل میشوند که تا ابد آن رفاقت در دلهایشان جاودان میماند. ما در پروسه تمرین و اجرای نمایش «ننهدلاور» ماهها فرصت داشتیم که با سیمین عزیز همکار باشیم و این سعادت واقعا بزرگی بود. نمیخواهم فکر کنید گوشهای نشسته بودم و محاسن و توانمندیهای او روی صحنه یا پشتصحنه را میشمردم. بلکه دوست دارم بدانید منی که در بازیگری چندسالی است تجربهای اندوختهام، دلتنگ خیلی چیزهای فراموششده بودم که این دلتنگی با حضور او در کنارمان برطرف شد. همه آنچه که دلم برایش تنگ شده بود را در او پیدا کردم، چیزهایی مثل باصفایی، همدلبودن
و خصایل کمیابی که مدتها بود دیگر ندیده بودم. خانم معتمدآریا، در گروه ما فقط یک بازیگر نبود، حامی و سرپرست بود. طراوت و تازگی و البته جسارتی کودکانه در او هست که دوستداشتنیترش میکند؛ طراوتی که بدبختانه گاه با دیدن اوضاع نابسامان و روبهویرانی تئاترشهر میپژمُرَد. او وقتی امسال پس از سالها باز به تئاترشهر آمد و دید، مثلا سالنها هنوز هم تهویه مناسبی ندارند، غصهدار شد و من شرمنده بودم از اینکه تئاترشهر، آنگونه که باید نیست و سیمینبانوی ما باید هرروز برای آمدن به سالن، مسیری را طی کند که اطرافش مملو از سطلهای پر از زباله است... با اینهمه، او هرآنچه از عشق بلد بود نثار ما و تماشاگران کرد و اصلا برای همین ویژگیهای نایافتنی اوست که دلم میخواهد به بهانه تولدشان بگویم: آبی آبانی آباد، آرامشت آبی باد... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.