انتخابات مجلس و ملزومات آن
محمد کیقبادی
استراتژی «تغییر» به معنای عام، در خرداد92 زمینهای برای حیات مجدد و رویش دوباره جنبش اصلاحطلبی در طیفهای مختلف و متنوع آن فراهم کرد. ناگفته پیداست که حواشی و حوادث قبل و بعد از انتخابات یازدهم ریاستجمهوری نیز در این امر تاثیر زیادی داشته است. مسلما در این مسیر نمیتوان از خطاهای تاکتیکی جناح اصولگرا، نارضایتی مردم از اوضاع اقتصادی و نیز رونق فضای انتقادی نسبت به احمدینژاد و بخشی از اصولگرایان در افکارعمومی چشم پوشید؛ عواملی که قطعا به تغییر پارهای معادلات و کسب نتیجه مطلوب برای اصلاحطلبان در انتخابات کمک کرد. درحالحاضر، حفظ و نگهداری از سرمایههای اجتماعی ایجادشده و تقویت گفتمان تغییر و تدبیر مهمترین وظیفه طرفداران اصلاح است. در این مسیر مجلس دهم و ترکیب آن بیشک نقش مهمی در این امر دارد. ضرورتهای تحقق این موضوع: توجه به مرجع واحد برای کسب نتیجه، وحدت بین کنشگران و ذینفعان، امری ضروری و اجتنابناپذیر، در هر فعالیت اجتماعی و سیاسی است؛ درسی که اصلاحطلبان در 9سال گذشته بهخوبی آن را فراگرفتند و در انتخابات ریاستجمهوری یازدهم آموختههایشان را بهنمایش گذاشتند. اگرچه این اجماع
دیرهنگام بود اما اثری ماندگار داشت و در طول یکسال گذشته فرصتهای قابلتوجهی برای طرفداران اصلاح و تغییر فراهم کرد. باید توجه داشت که در شرایط کنونی تکروی و افتراق توجیهناپذیر است. البته برای نزدیککردن آرای متنوع و حل اختلافسلیقه در میان احزاب و گروههای مختلف، ضرورت ظهور و بروز بهموقع و مکفی مرجعی برای رهبری فرآیند انتخابات در قالب یک جبهه مشخص برای اصلاحطلبان را دوچندان میکند. تعریف شاخص برای نمایندگی اتفاقی که در حین انتخاب شهردار در شورای شهر تهران رخ داد، توجه به موضوع تعیین شاخص برای قبول عضویت افراد در یک جریان و ائتلاف انتخاباتی را ضروری میکند. بررسی این موضوع از آن جهت قابلبررسی است که ترکیب مجلس آینده از جهات مختلف برای دولت و حامیان آن حایزاهمیت است. دلایل متقن این حرف اینروزها بیشتر قابل درک است. عدمرایاعتماد به وزیر پیشنهادی علوم در روز گذشته گواهی دیگر است بر این موضوع که دولت و بدنه اجتماعی حامی آن باید برای مجلس آینده و ترکیب آن، ملاحظات خاص خود را داشته باشند. شاید بتوان مهمترین دلیل لزوم چرایی همراهی و هماهنگی عاقلانه مجلس آینده با دولت را پیشبرد برنامهها
و آزادی بیشتر جهت انتخاب مدیران عنوان کرد؛ مواردی که عقبنشینی یا به عبارت دیگر عدمموفقیت دولت در آنها با ریزش بدنه و جریان حامی آن در بلندمدت همراه خواهد بود. بنابراین نیاز است برای حضور افرادی با شاخصهای معین و مدون برنامهریزی صورت گیرد. اگرچه بخشی از روند انتخاب نمایندگان در دورههای اخیر از عوامل نانوشته دیگری تاثیر گرفته است، اما بهنظر میرسد برنامهریزی انتخاباتی مشخص مانند آنچه که در روند انتخاب روحانی در جایگاه ریاستجمهوری انجام شد در انتخابات مجلس نیز با صورتی دیگر کارساز باشد. توجه ویژه به ظرفیت شهرستانها تجربه چند انتخابات پیشین نشانداده که تمرکززدایی فعالیتهای انتخاباتی از تهران و هدایت آن در مسیر منتهی به شهرستانها تاثیر مهمی در کسب نتیجه مطلوب خواهد داشت و نباید به ورطه فراموشی سپرده شود. این موضوع از آن جهت قابل اهمیت است که ظرفیتهای موجود در استانها بسیار بالاتر از ظرفیتهای شناختهشده کنونی است و قطعا میتواند در تعیین نتیجه انتخابات تاثیرگذار باشد. بنابراین تمرکز و برنامهریزی در این حوزهها باید در دستور کار قرار گیرد. حوزههایی مانند تهران بهدلیل
حساسیتهای خاص موجود اگرچه دارای اهمیت و ارزش خاص خود بوده و هستند اما بههیچوجه تعیینکننده نیستند. از اینرو تمرکز روی شهرستانهای هدف با توجه به میزان ظرفیتهای دولت و برنامهریزی برای آنها باید در اولویت قرار گیرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.