|

ایران یک‌مدال تا عنوان سومی کم آورد

کاروان‌طلایی

شرق: کاروان ورزش جانبازان و معلولین ایران روز گذشته با کسب عنوان چهارمی به کار خود در دومین دوره بازی‌های پارآسیایی2014 اینچئون کره‌جنوبی پایان داد. عنوانی که در دوره نخست این بازی‌ها در گوانگجوی چین به آن دست یافته بودند و در این دوره نیز پیش‌بینی آن را کرده بودند که تکرارش کنند. کاروان غدیر در حالی با کسب ۳۷مدال‌طلا، ۵۲نقره و ۳۱‌برنز این جایگاه را به خود اختصاص داد که تنها یک‌مدال‌طلا برای تصاحب رده سومی کم آورد! ژاپن با 38‌مدال‌طلا، 49‌نقره و 56‌برنز در جایگاه سوم جدول توزیع‌مدال‌ها قرار گرفت. چشم بادامی‌ها فقط یک‌مدال‌طلا بیشتر از ایران کسب کردند تا حسرت قرارگرفتن در رده سومی بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جانبازان و معلولین قاره کهن تا چهارسال دیگر بر دل ورزش ایران باقی بماند. ورزشکاران جانباز و معلول کشورمان اگرچه بعد از گذشت چهارسال عنوان تیمی دوره قبل خود را در بازی‌های پارآسیایی2010 گوانگجو تکرار کردند اما باید گفت در بخش‌مدالی با رشد قابل‌ملاحظه‌ای روبه‌رو بودند و با عبور از مرز صدمدال رکوردی تاریخی به ثبت رساندند. طوری که مجموع 80‌مدال بازی‌های گوانگجو (27‌طلا، 24‌نقره و 29‌برنز) را به 120 رساندند و مهم‌تر از همه اینکه 27‌مدال‌طلای کاروان را که بیشترین سهم را در تعیین رتبه کاروان دارد به 37 رساندند. این در حالی است که کاروان غدیر در دومین دوره بازی‌های پارآسیایی با وجود ادغام بسیاری از کلاس‌های ورزشی که رقابت را برای ورزشکاران ایرانی سخت کرده بود، عملکرد بهتری نسبت به چهارسال گذشته داشت. در این دوره از بازی‌ها، سهم ورزشکاران مرد ایران 31‌مدال‌طلا، 41‌نقره و 21‌برنز بود و بانوان ایرانی نیز 4‌طلا، 10‌نقره و 9‌مدال‌برنز به دست آوردند. در جدول توزیع‌مدال‌ها چین، این قدرت بلامنازع ورزش آسیا با 74‌مدال‌طلا، 95‌نقره و 48‌برنز قهرمان شد. کره‌جنوبی، میزبان مسابقات با 72‌مدال‌طلا، 62‌نقره و 77‌برنز مقتدرانه نایب قهرمان شد و جایگاه ژاپنی‌ها را که در دوره گذشته دوم شده بودند تصاحب کرد. روز درخشان کاروان اما پنجشنبه، در پنجمین روز از بازی‌های پارآسیایی، کاروان ورزش ایران درخشان‌ترین روز خود را در این پیکارها را داشت. طوری که 17‌مدال‌طلا کسب کرد. عبدالرضا جوکار در پرتاب نیزه کلاس F53-54، مهران حسینی در پرتاب دیسک کلاس F35-36، تیم تیروکمان میکس کامپوند، هادی نوری در کامپوند انفرادی، علی محمدیاری در پرتاب دیسک کلاس F56، زهرا نعمتی در تیروکمان، ریکرو انفرادی، ابراهیم رنجبر در کامپوند انفرادی، تیم فوتبال هفت نفره، حسن عسگری در دوی 800متر کلاس T12، تیم‌ملی جودوی مردان، مسعود حیدری در پرتاب دیسک کلاس F12، تیم‌ملی گلبال مردان، تیم فوتبال پنج نفره، والیبال نشسته مردان، علی صادق زاده در وزنه‌برداری، دسته 107-‌کیلوگرم، جلیل باقری جدی در پرتاب وزنه کلاس F55-56، جاوید احسانی در پرتاب دیسک کلاس F57 نفرات و تیم هایی بودند که در این روز ‌طلایی شدند. دیروز در روز پایانی رقابت‌ها نیز سیامند رحمان در وزنه‌برداری، دسته 107+‌کیلوگرم و فرزاد سپهوند در پرتاب دیسک کلاس F۴۴ آخرین‌ طلایه‌داران ایران بودند. اسامی ورزشکاران و تیم هایی که در دو روز گذشته صاحب‌مدال‌نقره و‌ برنز شدند، به این ترتیب است: نقره‌ای‌ها: تیم والیبال نشسته بانوان، علی الهی در دوی 800‌متر کلاس T12، فلاح نصیر‌پوران در پرتاب دیسک کلاس F12، علی الفت‌لاوی در پرتاب نیزه کلاس F37-38، علی محمدیاری در پرتاب وزنه کلاس F55-56، سامان رضی در وزنه‌برداری دسته 97 -‌کیلوگرم، سیامک صالح فرج‌زاده در پرتاب وزنه کلاس F34، پرویز گل‌پسند در پرتاب دیسک کلاس F56، منصور پورمیرزایی در وزنه‌برداری، دسته 107+‌کیلوگرم، علی الهی در دوی 1500‌متر کلاس T12، مهرداد کرم‌زاده در پرتاب دیسک کلاس 42 F و سیدحبیب حسینی در دوی 400‌متر کلاس T12. برنزی‌ها: سولماز بازرگان در پرتاب دیسک کلاس F44، تیم تیروکمان میکس ریکرو، تیم بسکتبال با ویلچر مردان، تیم بسکتبال با ویلچر زنان، محسن کاییدی در پرتاب وزنه کلاس F34، مرضیه صدقی در پرتاب وزنه کلاس 53 F و F54، پیمان نصیری در دوی 400‌متر - کلاس T20 و حسین سعیدی در دوی 400‌متر کلاس T12. ------------------ سیامند رحمان، قوی‌ترین ورزشکار معلول جهان در گفت‌وگو با «شرق»: بالای 300کیلو را جایی می‌زنم که در «گینس» ثبت شود سارا گودرزی: حتی یک لحظه هم خنده از لبانش نمی‌رود. هرسوالی را که از او می‌پرسی، با خنده جواب می‌دهد و یک سوژه از آن درست می‌کند. اصلا فکر نمی‌کنی که ‌داری با قوی‌ترین وزنه‌بردار معلول دنیا حرف می‌زنی. آنقدر شور و هیجان دارد که حتی از پشت تلفن هم به همه انرژی می‌دهد. پاهایش یاری اش نمی‌کنند اما دستانی دارد که فولاد سرد را هم نرم می‌کند. دستانی که او را به اعجوبه‌ای در وزنه‌برداری معلولان آسیا و جهان تبدیل کرده. جوان اشنویه‌ای این‌بار در بازی‌های پارآسیایی 2014 اینچئون کره‌جنوبی رکورد دسته 107+ کیلوگرم وزنه‌برداری جهان را زده آن هم برای سه‌بار. او روز گذشته در آخرین روز این بازی‌ها رکورد این دسته را که با 5/285کیلوگرم در اختیار خودش بود، برای سه‌بار ارتقا داد. سیامند در حرکت اول خود موفق به مهار وزنه 272کیلوگرمی شد و مدال طلایش را قطعی کرد. او در حرکت دوم با انتخاب وزنه 287کیلوگرمی رکورد جهان را زد. در حرکت سوم وزنه 290کیلوگرمی را مهار کرد و در حرکت چهارمش وزنه 292کیلوگرمی را بالای سر برد. وزنه‌بردار کردزبان ایرانی که در یکی از بهترین روزهایش به این موفقیت بزرگ رسیده می‌گوید منتظر است تا بازی‌های پارالمپیک 2016 برزیل از راه برسد و در آنجا رکوردی دیدنی از خود به جا بگذارد تا در کتاب گینس هم ثبت شود. مدال نقره رقابت‌های وزنه‌برداری دسته 107+ کیلوگرم بازی‌های پارآسیایی با 255کیلوگرم به منصور پورمیرزایی دیگر نماینده کشورمان رسید. سیامند رحمان جزو ورزشکارانی بود که همه مطمئن بودند در این بازی‌ها حتما مدال طلا می‌گیرد، خودت هم همین فکر را می‌کردی؟ خودمم هم همین‌طور فکر می‌کردم. با وجود اینکه امکانات میزبانی قدری اذیتم کرد اما توانستم یکی از روزهای خوبم را داشته باشم. متاسفانه شرایط آب‌وهوایی و تغذیه ورزشکاران در اینچئون خوب نبود. از طرفی اختلاف ساعت زیادی هم با تهران داشتیم که همین مسایل باعث شد تا بچه‌ها با مشکل روبه‌رو شوند. وزنه‌برداری هم ورزشی است که از این مسایل تاثیرپذیر است. ولی خوشبختانه به‌دلیل اینکه توانسته بودم طی این مدت تمرینات خوبی را پشت‌سر بگذارم با همه مشکلات کنار آمدم و توانستم علاوه بر کسب مدال طلا سه‌بار رکورد دنیا را بزنم. بعد از مسابقه‌ات گفتی آمادگی این را داشتی وزنه 300کیلوگرم را هم بزنی اما مربیان نگذاشتند، علتش چه بود؟ مربیان تصمیم گرفتند و من هم به آنها احترام گذاشتم. آنها اعتقاد داشتند که بهتر است من این رکورد را در مسابقات آینده مثل بازی‌های پارالمپیک2016 برزیل بزنم که هم از اهمیت بیشتری برخوردار است و هم در کتاب «گینس» ثبت می‌شود وگرنه آمادگی این را داشتم که بالای 300کیلوگرم هم بزنم. خدا را شکر امسال بدنم خیلی آماده بود که توانستم این همه رکورد دنیا را بزنم. پیش از این، در فروردین‌ماه در مسابقات قهرمانی جهان امارات هم سه‌بار رکورد جهان را زده بودم. اردوهایی که امسال داشتیم واقعا به بهترین شکل ممکن برگزار شد. منصور پورمیرزایی دیگر نماینده وزنه‌برداری کشورمان رقیبت تو در این دسته بود، رقابت با او چه حسی برایت داشت؟ خیلی خوب بود. من و منصور قبل از هرچیز با هم رفیق هستیم. مهم این بود که ما مدال‌های طلا و نقره را برای ایران بگیریم که موفق هم شدیم. رقبای دیگرت چطور بودند؟ خوب بودند ولی خب اختلافمان زیاد است. (می‌خندد) چرا تصمیم گرفتی مدالت را به مردم کوبانی تقدیم کنی؟ خودم یک کردم و برای اینکه حس همدردی‌ام را به آنها نشان بدهم این کار را کردم. وظیفه هر انسانی است از مردمی که این طور مورد حمله ناجوانمرادانه داعشی‌های نامسلمان که بویی از انسانیت نبرده‌اند قرار گرفته‌اند، حمایت کند. برنامه بعدی‌ات چیست؟ باید برای مسابقات کسب سهمیه پارالمپیک در سال میلادی جدید آماده شوم. حتما در اولین مسابقه سهمیه را می‌گیری دیگر؟ انشاءالله. اگر با بهداد سلیمی، قوی‌ترین مرد جهان مسابقه بدهی می‌توانی او را شکست بدهی؟ (می‌خندد) این قدر حاشیه‌سازی نکنید دیگر. نمی‌دانم چرا همه این سوال را از من می‌پرسند. همین چند وقت پیش هر دو ما میهمان تلفنی یک برنامه زنده رادیویی بودیم که این سوال را از هردویمان کردند اما هیچ‌کدام جواب ندادیم (می‌خندد). من و بهداد با هم دوست هستیم. انشاءالله هر دو بتوانیم تا وقتی هستیم برای وزنه‌برداری ایران افتخار بیافرینیم. چرا همه سوال‌ها را با خنده جواب می‌دهید و برای هر سوالی یک سوژه خنده دست‌وپا می‌کنید؟ (می‌خندد) چه کار کنم من همیشه در هر حالی می‌خندم. حتی تلویزیون هم که می‌روم می‌خندم! پاداش مدال طلایت را گرفتی؟ بله، مسوولان هزاردلار پای سکو دادند. حقوق‌هایتان چطور است؟ ما از فدراسیون حقوق نمی‌گیریم صندوق حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان حقوق‌های ما را می‌دهد که متاسفانه خیلی دیربه‌دیر او را پرداخت می‌کنند. ورزشکار نباید دغدغه فکری این را داشته باشد که چه موقع می‌خواهند جوایز یا حقوقش را بدهند. یا باید او را به مسابقات نفرستند یا همه‌جوره تامینش کنند. کاروان ما 37مدال طلا گرفته و 37بار سرود ایران در سالن‌های مسابقات کره طنین‌انداز شده. نباید مسوولان طوری رفتار کنند که ما فکر کنیم فراموش شدیم. جواب زحمات ورزشکاری که چندین‌ماه در اردوها بوده تا ایران را سربلند کند بیشتر از اینهاست. حالا حقوقت چقدر است؟ به‌عنوان ورزشکاری که مدال طلای پارالمپیک را دارم 900هزارتومان می‌گیرم اما المپیکی‌ها دومیلیون‌وپانصدهزارتومان می‌گیرند. چرا اینقدر کم؟ (از خنده ریسه می‌رود) حتما طلای ما به نسبت آنها کمرنگ‌تر است. به قول مربی‌ام طلای ما 14عیار است و مال آنها 18عیار! اگر قرار باشد برای این گفت‌وگو تیتر بزنی، چه تیتری انتخاب می‌کنی؟ نمی‌دانم، بگذارید از مربی هم بپرسم... اصلا چرا این قدر سوال‌های سخت می‌پرسید! (می‌خندد) الان بپرسید چه‌وزنه‌ای می‌زنی راحت می‌گویم ولی تیتر را نه. این سوال سخت است. قبول. صحبت پایانی و حرف آخر... . از همه مردم ایران که همیشه نسبت به من لطف دارند و حمایتم می‌کنند سپاسگزارم و امیدوارم تا هستم بتوانم دلشان را شاد کنم. ما طی یک هفته‌ای که در بازی‌های پارآسیایی بودیم یکی از مربیان خوب وزنه‌برداری معلولان را از دست دادیم. آقای عبدالله فکور، مربی سابق من بود که زحمت زیادی برایم کشید. از همین‌جا می‌خواهم به خانواده او تسلیت بگویم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.