آینه
ایران سرمقاله: «انتخاب میان تعلیق یا لغو تحریم»؛ علی بیگدلی آمریکا بهعنوان یکی از حلقههای اصلی گروه تحریمکننده ایران ابتدا بر این موضوع پافشاری میکرد که برداشتهشدن تحریمها بهمدتزمانی بین 12 تا 17سال نیاز دارد، اما چنین موضعی از همان ابتدا با مخالفت صریح مقامهای ایرانی روبهرو شد... آمریکا بعد از آنکه با مخالفت ایران در زمینه جدول زمانی لغو تحریمها رو بهرو شد بر آن شد تا بهرغم اختلاف نظر مقامات کاخسفید با نمایندگان کنگره، گزینه تعلیق را مطرح کند تا از بهبنبسترسیدن مذاکرات، جلوگیری و روند رو به جلو گفتوگوهای هستهای را تسهیل کند... گرچه دولت اوباما توانایی تعلیق یکباره همه تحریمها بدون تصمیمگیری کنگره را دارد اما باید در نظر گرفت که جناح حاکم بر کاخسفید تحت فشار شدید جریانات و گروههای تندروی این کشور قرار دارد. طبیعی است که این جناح بخواهد هرگونه تصمیمگیری در مذاکرات هستهای با ایران با موافقت و همراهی قانونگذاران جمهوریخواه آمریکایی همراه باشد تا بتواند در بلندمدت برنامه خود درباره لغو تحریمها را اجرا کرده و همچنین اعتبار پایگاه حزبی خود در صحنه سیاسی آمریکا را در
آستانه انتخابات میاندورهای حفظ کند. اعتماد یادداشت: «نیلی؛ گزینهای با وجهه پررنگ علمی و مدیریتی»؛ احمد شیرزاد دکتر نیلی طی سالهای مدیریت در دانشکده فنی زمینه رشد و رونق این دانشگاه را با جذب هیات علمی نخبه و جوان فراهم کردند و در قالب یک مدیر حرفهای غیرسیاسی و موفق عمل کردند. بنابراین از این نظر گزینه مناسب و معتدلی است و به فرآیندهای اجرایی و مدیریتی در حوزه آموزشعالی آشنایی دارد و میتواند این وزارتخانه را بهخوبی مدیریت کند. تاییدی که نسبت به ایشان وجود دارد نه از نقطه نظر سیاسی بلکه با توجه به وجهه علمی و سابقه مدیریتی ایشان است. دکتر نیلی هیچ زمانی مدیر سیاسی نبود و طی سالهای گذشته به هیچوجه تلاش نکرد رکود و سابقه سیاسی از خودشان به جا بگذارند. این ویژگی ایشان را بهعنوان حسن مطرح نمیکنم بلکه بهعنوان یک واقعیت متذکر میشوم. نکته بعدی اینکه وزارت علوم مدیری را میطلبد که در چارچوبهای محدود سیاسی فکر نکند و نگاهی حرفهای به کلیت آموزش عالی و به وزارت علوم بهعنوان موسسهای که وظیفه تربیت دانشجو و توسعه علم و فناوری را دارد داشته باشد نه یک نگاه سیاسی و ابزاری برای نفوذ
سیاسی. کیهان سرمقاله: «آقایروحانی از شما بعید بود!»؛ حسین شریعتمداری آقایدکترروحانی در اجتماع مردم زنجان به تشریح نظرات خویش درباره فریضه امربهمعروف و نهیازمنکر پرداخت که با عرض پوزش باید گفت؛ اظهارات ایشان اولا؛ در بیان موضوع «دوپهلو»! ، ثانیا؛ با توجه به مختصات زمانی- یعنی ماجرای اسیدپاشی ضدانقلاب داخلی و توهمپراکنی دشمنان بیرونی درباره آن- «حسابنشده»! و ثالثا؛ در برخی از موارد با واقعیات جاری انطباق نداشت! ... آقای رییسجمهور در بخش دیگری از سخنان خود درباره درسهای کربلا و عاشورا به «قبول توبه» اشاره کرده و میفرمایند؛ «ما تابع همان حسینی(ع) هستیم که توبه حر را هم قبول کرد...» ... شواهد فراوانی که برخی از اظهارات و مواضع اخیر نزدیکان جنابعالی از جمله آنهاست، نشان میدهد منظور شما از پیشکشیدن ماجرای حر، ارتباطدادن آن با ماجرای خیانت سران فتنه بوده است که نه فقط قیاس معالفارق است بلکه میتواند برای جنابعالی یک درس بوده و «توبه» شما را از آنچه گفتهاید در پی داشته باشد... باید از رییسجمهور محترم پرسید؛ آیا سران فتنه از جنایت و خیانتی که مرتکب شده بودند، توبه کردهاند؟ که سخن
از بخشش و پذیرش توبه آنها در میان باشد؟! اگرچه در هیچیک از سیستمهای حقوقی دنیا، توبه جنایتکاران مانع مجازات آنان نمیشود و در نظام حقوقی اسلام نیز چنین است. از این روی اظهارات جنابرییسجمهور که یک عالم دینی و حقوقدان هستند، تعجبآور است و انتظار آن است که به صراحت اعلام کنند منظورشان سران فتنه و گذشت از جنایات آنان- آنهم بیآنکه توبه کرده باشند- نبوده است. وطن امروز سرمقاله: «چهکسی مسوول است؟»؛ حسین بابازادهمقدم بسیاری از فضاسازیهای بهعملآمده در پروندههای قضایی از جمله اعدام اراذلواوباش در نواحی مرزی که بعضا مرتکب کثیفترین جرایم ضدانسانی شدهاند یا مورد جنجالآفرین قتل یک مرد توسط دختری که خبر اعدام وی جنجال غیرقابل تصوری را برانگیخته است، میتواند به مرور زمان رفتارهای ناهنجار از سوی شهروندان را رقم بزند. قوهقضاییه و سایر دستگاههایی که در امر وقوع جرم مسوول شناخته میشوند عملا با عدم ورود به اقناع فکری افکار عمومی در این حوزهها خود را در برابر تبعات ناشی از ناآرامیها و رفتارهای مجرمانهای از سوی جامعه هدف جنگهای روانی قرار میدهند که به مرور زمان ممکن است تبدیل به یک
مساله عمومی شود... در روزهای گذشته جریان ضدانقلاب و گروههای نزدیک به گروهک تروریستی منافقین با سوارشدن بر موج دروغ درباره ریحانه جباری و دامنزدن به شایعه تجاوز به وی قبل از اجرای حکم اعدام به تنفرهای کور علیه نظام دامن میزنند، سوال این است که در چنین وضعیت محتملی که درباره پروندههای دیگر نیز بهراحتی تکرارپذیر است، تنویر افکار عمومی وظیفه چه دستگاهی است؟ حال آنکه اساسا موضوع مذکور و رفتار مجرمانه فرد مذکور و روند قضایی طیشده بسیار روشن و قابلدفاع است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.