گزارش زنده از اصفهان
اشکان خطیبی
پرده اول: گوشه رستورانی دنج، دختری با تلفن همراه شماره میگیرد. پس از چندثانیه... - خب من رسیدم اصفهان منتظرم روم اسید بپاشن! ... و قهقهه بلندی سر میدهد! گارسون لیواندردست به میزش نزدیک میشود. دختر: اسیده؟! گارسون: بله؟! دختر: گفتم شاید شما هم بله (و بلندبلند در گوشی همراهش میخندد، دوباره با تلفن همراه)، خب آدم این همه راه تا اینجا بیاد توقع داره دیگه!!! گارسون با ترکیبی از گیجی، ناباوری، خنده و چند حس دیگر نگاهش میکند. لیوان را روی میز میگذارد. میخواهد برود که... - نمیریزین؟! گارسون لبخندی میزند و دور میشود. دختر (با تلفن همراه): نهبابا همهش شایعهس... و مجددا قهقهه میزند!!! پرده دوم: طبق معمول در خیابانهای اصفهان گم شدهام. هر کسی یکجور آدرس میدهد. پیرمردی میگوید: «بعد از چهارراه برو سمت چپ»، دیگری مرا به راه راست هدایت میکند! بعد از 20دقیقه رسیدهام به میدان آزادی. پشت چراغ قرمز توقف کردهام و جهتها را همچون طفلی که برای نخستینبار با جهان پیرامونش روبهرو میشود، نظاره میکنم. پراید سفیدی کنارم میایستد. سرنشینانش دوخانم جوان هستند. شیشه سمت شاگرد کمی پایین است. از سر استیصال صدا
میزنم: ببخشید خانوم. سر برنمیگردانند. چراغ تا ٣٠ثانیه دیگر قرمز خواهد بود. مجددا صدا میزنم. اینبار کمی بلندتر. راننده با ترس به همراهش امر میکند که شیشه را بالا دهد. همراه در حالیکه من را نگاه نمیکند بهسرعت شیشه را بالا میدهد. من کم نمیآورم و با صدایی نزدیک به فریاد میپرسم: ببخشید خانوما چطوری برم جلفا؟! هردو با حالتی آمیخته با ترس همدیگر را نگاه میکنند و چیزهایی میگویند که من نمیشنوم. باز سوالم را تکرار میکنم اما اینبار با ایما و اشاره. موقع گفتن جلفا، دهانم را به شکل غلوآمیزی حرکت میدهم تا متوجه شوند. گمانم راننده مرا شناخته. لبخند کمرنگی میزند و سعی میکند با حرکت دست مرا متوجه کند. با اشاره از آنها میخواهم که شیشه را پایین دهند تا متوجه حرفهایشان شوم. با شرم میخندند و عذرخواهی میکنند اما شیشه همچنان بالا میماند! کمکم دارم به خودم شک میکنم. شاید قیافهام شبیه اوباش است. سعی میکنم خودم را در آیینه برانداز کنم که تلفن زنگ میخورد. آنسوی خط: سلام. از خبرگزاری... تماس میگیرم. خواستم بدونم با توجه به فضای خاص شهر اصفهان، مشکلی برای اجرای نمایشتون پیش نیومده؟ - فضای خاص؟!! - بله
دیگه. باتوجه به ماجرای اسیدپاشیهای اخیر اصفهان... رو به خانمها میکنم. سعی میکنم متوجهشان کنم که قصد مزاحمت نداشتهام. انگار که خطایی مرتکب شده باشم اما چراغ سبز شده و پراید سفید با یک صدای جیغمانند از کنارم میگذرد. تلفندردست همانجا پشت چراغ سبز میمانم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.