چرا فقط دو زن؟
حسین عبدالهاشمپور
عجیب است که طی دو، سهدوره گذشته، آثار انگشتشماری از زنان هنرمند خاورمیانه به حراج کریستیز دوبی راه یافته است. بالطبع، در هفدهمین دوره این حراج که عصر امروز (سهشنبه) در هتل اماراتتاورز برپا میشود، از میان ٣٦اثر ایرانی راهیافته، تنها دواثر به زنان هنرمند ایرانی تعلق گرفته است: لیلی متیندفتری و بیتا وکیلی. این در حالی است که کل آثار زنان در این حراج به انگشتان یک دست هم نمیرسد و ایران از این منظر هم رکورددار است! بههیچروی نمیتوان رهاوردهای تاسیس دفتر دایمی کریستیز در دوبی را برای هنر خاورمیانه نادیده انگاشت؛ حتی میتوان ادعا کرد برپایی مستمر این حراج در هشتسال گذشته بیشتر به سود هنر خاورمیانه بوده تا کریستیز؛ کمااینکه کل فروش یکحراج در دوبی، به سهمیلیوندلار هم نمیرسد که معادل فروش یک اثر از هنرمندی متوسط در اروپا و آمریکاست. با این حال نمیتوان از کریستیز خرده نگرفت که در خلق یک رفرم در مارکت هنری منطقه، سهم شایسته زنان هنرمند را ادا نکرده است. در این میانه تردیدی نیست اجحافی بزرگ در حق زنان هنرمند ایرانی صورت گرفته است. هیچ کشوری در منطقه، دستکم از منظر کمی، این میزان هنرمند زن ندارد؛ گویا
کریستیز هم بر این نکته واقف است زیرا بهطور مستمر در هر دوره حراج، تعداد هنرمندان زن ایرانی با مجموع هنرمندان زن ١٣کشور دیگر در منطقه برابری کرده است. بدیهی است از منظر بازار بینالمللی هنر، در حراجهای مهم کشورهای غربی هم نسبت هنرمندان زن چندان چشمگیر نیست، بهخصوص درباره رکوردها؛ و بدیهی است کریستیز بیشتر از اینکه به عدالت جنسی در زمان انتخاب آثار بیندیشد، به فکر کار خوب و فروش خوب باشد. زنان هنرمند خاورمیانه و بهویژه زنان ایرانی اما، تا امروز نتوانستهاند جایگاهی تثبیتشده در بازار بیابند که خودش علامتسوال بزرگی است... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.