|

علی تاجرنیا:

مجبور نیستیم برای همه کرسی‌های مجلس فهرست بدهیم

علی تاجرنیا از جمله فعالان اصلاح‌طلبی است که عقیده دارد شکست اصلاح‌طلبان در انتخابات هیات‌رییسه شورای شهر سوم و البته انتخاب شهردار علاوه بر ضعف کار تشکیلاتی، به دلیل موانع و محدودیت‌هایی است که اصلاح‌طلبان در گزینش نامزدها دارند. به اعتقاد تاجرنیا، تاییدنشدن صلاحیت، یکی از مهم‌ترین موانع است. او در عین حال تاکید می‌کند برای انتخابات مجلس، چندان جای نگرانی وجود ندارد و گزینه‌های مناسبی برای این منظور وجود دارد. او درعین‌حال به نکته مهمی اشاره می‌کند و آن این است که در صورت نیافتن چهره‌های مناسب، اصلاح‌طلبان محبور نیستند الزاما برای 290کرسی مجلس، فهرست انتخاباتی ارایه دهند. ‌با توجه به تجربه انتخابات اخیر شورای شهر، فکر می‌کنید فهرست انتخابات مجلس چگونه باید نهایی شود تا شاهد تکرار تجربه شکست انتخابات شورا نباشیم و افراد نسبت به فهرست متعهد باشند؟ انتخابات مجلس توسط وزارت کشور دولت «تدبیر و امید» برگزار می‌شود؛ بنابراین از این بابت نگرانی وجود ندارد. با این حال، اصلاح‌طلبان همچنان دغدغه ردصلاحیت‌ها را دارند. اما فارغ از داستان ردصلاحیت‌ها، ما برای انتخابات مجلس، چندان دستمان بسته نیست و افراد باتوان و نام‌آشنایی را می‌شناسیم که بتوانیم در انتخابات مجلس برای حضور آنها حساب باز کنیم. آنچه در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم رخ داد، این بود که اصلاح‌طلبان توجه چندانی به انتخابات شورا‌های اسلامی شهر و روستا نداشتند و البته در کنار آن، دست اصلاح‌طلبان برای انتخاب نیروهای کارآمد هم به‌دلیل همان مساله تایید صلاحیت‌ها بسته بود. با این حال، من نسبت به انتخابات مجلس به‌دلیل وجود افراد شناخته‌شده، امیدوار هستم. ‌ اما موضوع تنها با نهایی‌کردن فهرست خاتمه پیدا نمی‌کند؛ یعنی باید افرادی را برگزید که به تعهدات فهرست، پایبند باشند و ما مطمئن باشیم چهره‌های حاضر در فهرست در طول چهارسال به اصول اصلاح‌طلبانه وفادار خواهند بود. به‌علاوه، موضوع تنها به تهران ختم نمی‌شود و مساله تهیه فهرست برای شهرستان‌ها هم کار سختی است. البته همان‌طور که گفتم، ما برای انتخابات مجلس دستمان بازتر خواهد بود و به‌لحاظ چهره، خیلی کمبود نداریم. با این‌حال، چنانچه بحث نحوه تایید صلاحیت‌ها دوباره مطرح شود، آن‌وقت این نکته را باید دست‌کم در نظر گرفت که ما الزامی نداریم فهرست خود را برای 290کرسی مجلس نهایی کنیم؛ یعنی هیچ اجباری وجود ندارد که بخواهیم برای همه کرسی‌های مجلس از همه حوزه‌های انتخابیه نامزد معرفی کنیم. بلکه اینجا بحث کیفیت و پایبندی افراد به تعهدات مطرح می‌شود و در این صورت، می‌توان فهرست‌ها را با همان ظرفیت شناخته‌شده، نهایی کرد. در شهرستان‌ها هم باید به همین سبک و سیاق رفتار کرد و افرادی را در فهرست‌ها قرار داد که از درجه اطمینان بالاتری برخوردار هستند. حالا ممکن است که این فهرست‌ها همه حوزه‌های انتخابیه یا همه کرسی‌های مجلس را دربر نگیرد. ‌فهرست انتخاباتی باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟ آیا ملاکی برای شناسایی نامزدها دارید. موضوع دیگر هم این است که در تهران افراد شناخته‌شده‌تر هستند تا در شهرستان. شناسایی نامزدهای شهرستانی به چه شیوه‌ای خواهد بود؟ افراد اصلاح‌طلب که رفتار سیاسی آنها شناخته‌شده باشد، معرف حضور هستند. یعنی اصلاح‌طلبانی که قرار است در انتخابات مجلس نامشان در فهرست‌ها قرار گیرد، خودشان شناخته‌شده هستند. اما در کنار مشی اصلاح‌طلبی، تعهد به اهداف اصلاح‌طلبی و البته متخصص‌بودن هم مدنظر قرار گیرد. این فرآیندی است که در شهرستان‌ها هم باید موردتوجه قرار گیرد. این در حالی است که از سوی دیگر، باید گوشه‌چشمی هم به اصولگرایان داشت. آنها تلاش دارند تا بتوانند به وحدت دست پیدا کنند اما با تکروی‌های جبهه پایداری، این امر بعید است و همین موضوع هم می‌تواند به توفیق اصلاح‌طلبان و فهرست آنها در انتخابات مجلس کمک کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.