مجتبی میرزاجانپور، والیبالیست قدرتی تیمملی درگفتوگو با «شرق»:
با تیم سوم هم قهرمان آسیا میشدیم
پویان امیری
مجتبی میرزاجانپور 23ساله، یکی از بازیکنان قدرتی تیمملی والیبال ایران است که در سهتورنمنت بزرگی که تیمملی والیبال در سال 93 شرکت کرد، یکی از یاران کلیدی کواچ، سرمربی تیمملی والیبال بود. او اولینبار توسط ولاسکو به تیمملی دعوت شد و در مسابقات جام بزرگ قهرمانان جهان در سال2013 درخشش خوبی داشت. میرزاجانپور حالا به یکی از باتجربهترین بازیکنان تیمملی تبدیل شده است که میخواهد المپیک را هم تجربه کند. ششماه سخت را پشتسر گذاشتید، فکر میکنید نتایجی که به دست آوردید با زحمات شما برابری میکند؟ بله، ما ششماه در اردو بودیم و تمرینات سختی را پشتسر گذاشتیم، از اواسط فروردینماه در اردوی تیمملی بودیم و به سهتورنمنت مهم رفتیم که هرکدام بهتنهایی برای یکسال کافی بود. در لیگ جهانی فشار زیادی به تیم وارد شد، بازیها بهصورت رفتوبرگشت بود و بعد از مرحله مقدماتی بهسرعت مرحله نهایی برگزار شد که برای والیبال ایران که این بازیها را برای اولینبار تجربه میکرد سخت بود. بعضی از بازیکنان بعد از اردوی آمریکا میخواستند به مسابقات قهرمانی جهانی نروند، علت چه بود؟
اردوی آمریکا به ما خیلی فشار وارد کرد، برگزاری چهارمسابقه در چهار شهر مختلف جالب، اما خستهکننده بود، بهخصوص اینکه تیم ما تنها با 14بازیکن به آمریکا رفته بود در حالی که آنها با چهار تیم مختلف در مقابل ما قرار گرفتند، این عامل باعث شد فشار زیادی به ما وارد شود و به همین دلیل موقع بازگشت از اردوی آمریکا بعضی از بازیکنان خواهان این بودند که در مسابقات قهرمانی جهانی در کنار تیم نباشند که مورد موافقت واقع نشد. البته من جزو این بازیکنان نبودم، اما واقعا سخت بود، ما حتی در دوبازی تدارکاتی با استرالیا هم خوب نبودیم و قبل از بازی با آمریکا واقعا میترسیدم که همان بلای لیگ جهانی هم در لهستان بر سر تیم بیاید و ما برابر ایتالیا و آمریکا با نتیجه 3 بر صفر بازنده باشیم. اما شما هر دو بازی را بردید؟ بله آغاز بازیها به ما انگیزه داد و برابر ایتالیا و آمریکا دو بازی حیثیتی را برگزار کردیم که هر دو را با پیروزی پشتسر گذاشتیم. بهطور قطع بازیهای تدارکاتی که در آمریکا برگزار کردیم باعث شد تا در هر دو بازی به پیروزی برسیم. با این دو برد استرس و خستگی از تیم دور شد و روند خوبی را طی کردیم و توانستیم دور
اول را بدون مشکل خاصی پشتسر بگذاریم. این بردها از نظر روحی و روانی ما را آماده کرد تا مسابقات را جدی دنبال کنیم. یکی از بازیهای جالب شما مقابل آرژانتین بود، برخورد با ولاسکو چطور بود؟ ولاسکو برای والیبال ایران زحمت زیادی کشیده بود، او انتظار داشت ما بعد از رفتن او هم خیلی خوب بازی کنیم و همین کار را انجام دادیم، در طول مسابقه احترام او را نگه داشتیم و نشان دادیم شاگردان قدرشناسی هستیم. بعد از مسابقه هم او از ما تشکر کرد. به حرف او در روز آخر حضورش در ایران گوش دادیم و بهترین بازی خودمان را در مقابل تیم او انجام دادیم. ولاسکو با پیروزی برابر آمریکا هم کمک بزرگی کرد تا ما به دور سوم مسابقات راه پیدا کنیم که ما از او و تیمش به طور ویژه تشکر کردیم. چرا در مقابل آلمان خوب بازی نکردیم؟ یکی از مشکلات ما این است که مقابل تیمهایی که کم با آنها بازی کردیم یا اصلا بازی نکردیم، خیلی راحت قافیه را میبازیم و بازی را واگذار میکنیم. مقابل فرانسه و آلمان اصلا نتوانستیم بازی خوبی ارایه دهیم و در هر دو بازی شکست خوردیم، این یک نقطه ضعف بزرگ است که باید برطرف کنیم. برای تیمی که چهارم
لیگ جهانی و ششم قهرمان جهان است، خوب نیست که اینگونه کمتجربه عمل کند. نوبت پیروزی برابر روسیه کی میرسد؟ در بازی برای مقام پنجم و ششم اگر انگیزه داشتیم میتوانستیم به پیروزی برسیم، اما مطمئن باشید پیروزی برابر روسیه زیاد دور نیست و به زودی این تیم را هم شکست میدهیم. بعد از مسابقات قهرمانی جهان بلافاصله به اینچئون رفتید تا در بازیهای آسیایی شرکت کنید، انگیزه کافی داشتید؟ با اینکه سطح مسابقات برای والیبال ایران پایین بود، اما والیبال ایران و بهطور کل ورزش ایران به مدال طلای این بازیها چشم داشت. به همین دلیل ما انگیزه کافی برای قهرمانی داشتیم. ضمن اینکه ما در اکثر بازیها با تیم دوم به زمین رفتیم و بچهها انگیزه زیادی داشتند که خودشان را نشان دهند. به نظرم اگر تیم سوم ایران هم در این دوره شرکت میکرد در فینال میتوانست حضور پیدا کند. تیم خاصی بود که شما را اذیت کند؟ تیمهای چین و ژاپن تیمهای بسیار خوبی بودند که قطعا در دورههای بعد ما را اذیت خواهند کرد، بهخصوص ژاپن که تیم جوانی را روانه مسابقات کرده بود. باتوجه به اینکه در بازیهای آسیایی گوانگجو در
فینال به این تیم باخته بودیم، استرسی وجود داشت که احتمال دارد این اتفاق دوباره بیفتد و به همین دلیل محتاط بازی کردیم. خوشبختانه با پیروزی برابر این تیم هم طلای مسابقات را به دست آوردیم و هم بازیهای ملی را در سال93 با موفقیت به پایان بردیم. حضور خانواده در اینچئون چه مقدار در موفقیت شما نقش داشت؟ 45 روز دور از خانواده بودیم و حضور آنها در کرهجنوبی باعث شد از نظر روحی و روانی آماده شویم. این موفقیت بزرگی است که ما کسب کردیم و خانوادهها هم در آن نقش داشتند. رابطه شما با کواچ چطور است؟ خیلیخوب است، او تشنه موفقیت است و بارها به ما میگوید برای هر پوئن در هر بازی باید جنگید، خودش هنوز مثل یک بازیکن به هر امتیاز واکنش نشان میدهد و به بازیکنان از نظر روحی خیلی نزدیک است. پیشنهادی برای بازی در لیگهای خارجی نداشتید؟ من از تیم فنرباغچه و چند تیم ایتالیایی پیشنهاد داشتم اما از نظر مالی به هیچ عنوان قابل مقایسه با پیشنهاد پیکان نبود و به همین دلیل این فصل در خدمت پیکان خواهم بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.