|

آینه

ایران سرمقاله: «شجاعت دولت در توقف بنزین پتروشیمی»؛ سیدحمید حسینی مشخص بود که تولید بنزین در پتروشیمی روند طبیعی ندارد و این نوع بنزین به‌شدت زیانبار است و ترکیبات شیمیایی بسیار خطرناکی دارد و دلیل آن هم این است که بعد از گذشت مدتی مسوولان مجبور شدند میزان «بنزن» بنزین پتروشیمی را از 15درصد به چهاردرصد کاهش دهند. اما با روی‌کارآمدن دولت یازدهم و با توجه به تعهدی که دولت درخصوص حفظ محیط‌زیست و توجه به سلامت مردم داده بود، از اوایل امسال تولید بنزین در پتروشیمی‌ها متوقف و قرار بر این شد که بنزین تولید داخل فقط در پالایشگاه‌ها و مابقی نیاز هم از راه واردات تامین شود. اما عده‌ای با جوسازی و سیاسی‌کاری تلاش کردند با دفاع از اقدامات خسارت‌بار دولت قبل، تولید بنزین در پتروشیمی را کاری ارزشی و واردات را کاری ضدارزش قلمداد کنند. جالب است کسانی که از بنزین آلوده پتروشیمی سود می‌بردند اکنون با روش جنجال و افترا می‌کوشند واردات بنزین را در جهت منافع شخصی عنوان کنند. آنها در تناقضی گرفتارند که از یک‌سو می‌گویند آلودگی بنزین تولید پتروشیمی ثابت نشده اما از سوی دیگر دلیلی هم برای آلوده‌نبودن آن ندارند. با همین فضاسازی‌ها بود که وقتی سخنگوی دولت چند روز گذشته از پاک‌بودن بنزین امروز سخن گفت آنها رندانه این گفته‌ها را دستمایه‌ای برای تایید ادعای خویش قرار داده و از پاک‌بودن بنزین پتروشیمی‌ها خبر دادند در حالی که سخنگوی دولت صراحتا از بنزین تولیدی در پالایشگاه‌ها دفاع کرده بود. اما این عده سعی می‌کنند چنین نتیجه بگیرند که دولت در مساله بنزین تولیدی پتروشیمی‌ها صادق نبوده است! در حالی که کارشناسان وزارت نفت، سازمان‌های استاندارد و حفاظت محیط‌زیست قاطعانه اعلام می‌کنند بنزین تولیدی پتروشیمی‌ها خطرناک، غیراستاندارد و آلوده بوده است. رسالت سرمقاله: «معمای بنزین» چهارشنبه هفته گذشته جناب آقای نوبخت سخنگوی دولت ناچار به اعتراف شد که آنچه در یک‌سال گذشته در باب آلایندگی بنزین داخلی و سرطان‌زا بودن آن گفته شده عاری از حقیقت است و بنزین داخلی سرطان‌زا نیست... سوال مهم این است که طرح این دروغ بزرگ چه آسیب‌های اقتصادی، اجتماعی و روانی به کشور وارد کرده است؟ چه کسی پاسخگوی این آسیب‌هاست؟ چه کسانی از طرح این دروغ مقاصد اقتصادی، سیاسی و اجتماعی داشتند؟ دلالان واردات بنزین در این وسط چه سودی بردند؟ هدف آنها از تعطیل تولید ملی چه بوده است؟ چرا آنها به تحقیر و توهین نسبت به توان متخصصان و کارشناسان و زحمتکشان شرکت ملی نفت پرداختند و تسویه حساب با عده‌ای در دولت گذشته را با این قیمت بر ملت تحمیل کردند؟ آنها از چراغ سبز به دشمن برای تحریم دوباره سوخت چه نتیجه‌ای می‌خواستند بگیرند؟ از تشویش اذهان و القای خط بدبینی به نظام به دلیل بی‌توجهی به سلامت مردم چه نتیجه‌ای را می‌خواستند برسند؟ اینها سوالات مهمی است که اولا دستگاه امنیتی کشور به طور اخص باید به آنها پاسخ دهد و ثانیا مسوولان دولتی باید به مردم توضیح بدهند این معرکه‌ای که در طی یک سال گذشته به بهانه آلایندگی بنزین تولید در داخل به پا شد چه آسیبی به حیثیت دولت راستگویان زد و این آسیب را دولت و به‌ویژه رییس‌جمهور چگونه می‌خواهد جبران کند؟ وطن امروز سرمقاله: «چه کنیم ما با دولت راستگویان؟»؛ حسین قدیانی به‌راستی «چقدر می‌تواند یک نظام، مظلوم باشد»؟! شگفتا از شرف بی‌مایه بعضی‌ها که بنشسته در صندلی جمهوری اسلامی، جمهوری اسلامی را می‌زنند، آن هم به دروغ! حالا دیگر کاملا باید معلوم شده باشد که هم در بحث بنزین دروغ گفتند، هم در موضوع بورسیه‌ها. این بود آنکه بهش می‌گفتند «دولت راستگویان»؟! که تو اولا، دروغ بگویی! ثانیا، یک سال تمام دروغ بگویی! ثالثا، یک سال تمام با دروغ وقیحانه خودت، خوراک به دشمن بدهی! آقایان نوبخت و نجفی بفرمایند حالا که ادعای دیگر دولتمردان اعتدال مبنی بر آلوده‌بودن بنزین، ایضا آلوده‌بودن سه‌هزارو700بورسیه‌، دروغی بیش نبوده، این آبرویی که مکرر در مکرر از نظام رفته شد، چه می‌شود؟! یعنی همه آبرو دارند و آبروی همه مهم است الا آبروی بنایی که با قطره‌قطره خون 300هزار شهید بالا رفته؟! پس دوباره می‌پرسم؛ «چقدر می‌تواند یک نظام مظلوم باشد»؟! و چقدر می‌توانند عده‌ای «مریض» باشند؟!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.