ائتلاف نامیمون
صالح نیکبخت
به دنبال حوادث 11سپتامبر سال2001 و سقوط طالبان در افغانستان و حمله نیروهای ائتلاف بینالمللی به رهبری آمریکا(2003 میلادی) به عراق که به عمر حکومت 38ساله رژیم بعثی در عراق پایان داد، تحولات سیاسی خاورمیانه و شمالآفریقا که به نوعی با این دو اتفاق مرتبط بود شتاب چشمگیری به خود گرفت و هنوز هم این تحولات در صدر اخبار جهان قرار دارد. در این میان بهوجودآمدن سازمانی تروریستی موسوم به «داعش» که بعدها نام دولت خودخوانده «خلافت اسلامی» را بر خود نهاد از اتفاقاتی است که هماکنون دنیا را به خود مشغول کرده است. سقوط ناگهانی و غیرمترقبه دو استان مهم «نینوا» و «صلاحالدین» با مرکزیت «موصل» و «تکریت» و هزیمت دو ارتش فدرال عراق با استعداد شش و چهارگردان زرهی در این دو شهر و با تجهیزات نظامی سبک و سنگین بسیار از جمله تانکهای پیشرفته و زرهپوشها و خودروهای نظامی و دستیابی «داعش» به این میزان از سلاح، موجب تغییر معادلات منطقهای و بینالمللی و بیداری حاکمانی شد که خود در بهوجودآمدن این سازمان، نقش اصلی را بازی کردند. خطا نیست که وزیر امور خارجه ایران ائتلاف کنونی علیه این دولت خودخوانده را «اجتماع توبهکاران» بنامد.
مهم این است که امروز این سازمان تروریستی با نصب خلیفه جدید و تصرف بخشهای مهمی از خاک دو کشور عراق و سوریه موجب ایجاد شکاف و انشعاب در دو سازمان بزرگ «القاعده» و «طالبان» نیز شده که بیشترین حوادث تروریستی منطقه و جهان در دودهه اخیر منتسب به آنان است. گر چه عملیات خشن افراد «داعش» و قصاوت آنها در کشتار مردم بیگناه و بهاسارتگرفتن آنها در این دو کشور موردقبول «القاعده» نیز نبوده است. روند حوادث نشان میدهد که مبارزات ایدئولوژیک «داعش» و«القاعده» از یک طرف و «طالبان» در افغانستان و پاکستان جریان دارد و بهزودی پردههایی از این اختلافات پشتپرده برملا میشود. ولی نقش دولتهایی که در ایجاد چنین سازمانهای تروریستی و به تبع آن در جنایاتی که این گروه به وجود آورده است آنچنان آشکار است که عذرخواهیهای موسمی دیپلماتیک این یا آن مقام آمریکایی، یا غیرآمریکایی نمیتواند آن را برای همیشه مکتوم نگه دارد. غیر از کشورهای حاشیه خلیجفارس که در حمایت مالی و نیروی انسانی این جنایتکاران از هیچ کمکی دریغ نکردهاند و خاستگاه اصلی نیروهای این گروه و نیز «القاعده» از کشورهای خلیجفارس است، دولت ترکیه یکی از مهمترین حامیان
«داعش» و جنایتهای کنونی آن است. دولت کنونی ترکیه و نمایندگی حزب «عدالت و توسعه» با اندیشههای اخوانی(اخوانالمسلمین) راه احیای خلافت عثمانی را در پیش گرفته است و تغییرات سیاسی ماههای اخیر در آنکارا و انتخاب رجب طیب اردوغان بهعنوان رییسجمهور و زمزمه افزایش اختیارات او به نحوی که او را راضی کند، حکایت از آن دارد که سودای احیای خلافت عثمانی و «سلطانیسم» جایگزین نظام فعلی جمهوریت در ترکیه همچنان زنده است. اردوغان، ابتدا به بهانه مبارزه با دولت حاکم در سوریه و تنگکردن میدان بر سایر گروههای مخالف اسد، همه اقدامات لازم را برای تقویت «داعش» و «جبهه النصره» که نماینده «القاعده» در شام بود، به عمل آورد و مرز هزارو200کیلومتری ترکیه را روی تروریستهایی که در سراسر دنیا به نام مبارزه با حکومت اسد عازم سوریه بودند؛ بازکرد. ارتش ترکیه هم که یکی از قویترین ارتشهای «ناتو» است و باید حافظ مرزهای این کشور باشد همه امکانات لجستیکی و خدماتی را ازجمله در زمینه پزشکی و دارویی برای تروریستها فراهم آورد. بهطوری که امروز کسی نمیتواند انکار کند که این تروریستها از همه نقاط دنیا وارد ترکیه شده و از آنجا به سوریه و عراق
سرازیر میشوند که در کشور ترکیه و در میان مطبوعات مخالفان دولت «آکپ» از آنان بهعنوان «مسافران مجاز» نام میبرند و هر گاه این افراد بهعنوان «داعش» در جنگ با نیروهای دولتی سوریه یا پیشمرگان کرد در عراق و سوریه زخمی میشوند این بیمارستانهای پیشرفته ترکیه و ارتش این کشور است که آماده پذیرش آنان و معالجه آنان با پیشرفتهترین وسایل پزشکی و زبدهترین پزشکان ارتش این کشور است. هدف اردوغان، تنها، مبارزه با دولت بشار اسد و سرنگونی آن و حل اختلافات مرزی با سوریه نبوده بلکه نیروهای ارتش ترکیه که در طول 30سال گذشته نتوانسته بودند در جنگ با «پکک» به پیروزی دست یابند و «ترکان کوهستانی» را مقهور خویش بنمایند و نمیتوانستند برای مبارزه با این گروههای مسلح کرد وارد خاک سوریه شوند، علاوه بر کمکهایی که پیشتر گفته شد از نیروهای «داعش» برای جنگ با «گریلاهای کرد» استفاده کرده و در هفتههای اخیر از آخرین کارت برنده خویش و از یک بازی سیاسی آشکار استفاده کرده و آزادی 49نفر از دیپلماتها و کارمندان ترک که در کنسولگری ترکیه در موصل کار میکردند و گفته میشد به صورت برنامهریزی شده از طرف «داعش» به اسارت گرفته شدهاند،
استفاده کردند و همزمان با آزادی این افراد، حمله «داعش» به روستاهای کردنشین اطراف «کوبانی» که بیش از دوسال است در تصرف کردهای سوریه بوده و حملات «داعش» نتوانسته بود آن را از دست کردها خارج کند، استفاده کنند. تروریستهای «داعش» با حمایت آشکار و نهان ارتش ترکیه که ناظر محاصره این منطقه هستند و نیز اتکای به سلاحهای پرشمار دریافتی و غنیمتی، در حال پیشروی گامبهگام هستند به طوری که با وجود مقاومت جانانه نیروهای کرد مدافع این شهر، در حال حاظر، جان بیش از 140هزارنفر در خطر کشتار توسط «داعش» و تکرار فاجعه «شنگال» در اقلیم کردستان و اسارت هزاران زن کرد است. آشکار است وعدههای نخستوزیر ترکیه برای نجات «کوبانی»، تاکنون، اقدام عملی و نمود عینی نداشته است و بالعکس، تروریستها در پناه حمایت آشکار و نهان «آنکارا» به این شهر یورش میبرند. «داعش» تاکنون نتوانسته از طریق مرز ترکیه، اقلیم کردستان عراق را محاصره کند. اما اینک در سایه اتحاد نامیمون با «ترکیه» درصدد است بدون اینکه وارد خاک عراق شود، «اقلیم» را تحتفشار مستقیم قرار دهد. در نهایت نظر دولت ترکیه این است که از هر طرف کشته شود به نفع این دولت است، و چه بهتر
کردها توسط سازمانی قلعوقمع شوند که هدف تهاجم نیروهای ائتلاف بینالمللی هستند. هرچند این ائتلاف اقدامی جدی برای نجات «کوبانی» انجام نداده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.