رهبر معترضان هنگکنگ:
گام اول، آگاهی مردم بود
آدری یو، رییس حزب سیویک و از رهبران معترضان هنگکنگی است. او که از اعضای سابق شورای قانونگذاری هنگکنگ است، تجربه مذاکره موفقیتآمیز با دولت در جنبش دموکراسیخواه سال2003 آن کشور را دارد. گفتوگوی او را با شبکه الجزیره در ادامه میخوانیم: بهنظر شما، اعتراضات هنگکنگ چه دستاوردهایی به همراه داشته است؟ موفقیت این جنبش در وهله اول، آگاهکردن مردم نسبت به حق رای همگانی است. دوم آنکه مردم دیگر نمیترسند و احساس میکنند میتوانند برای دستیابی به این حق کاری از پیش ببرند. اینجا شهر ماست. هیچکس شهر خود را به عدهای قانونگذار یا چندحزب سیاسی واگذار نمیکند. تمامی ما در تعیین سرنوشت آن نقش داریم. شما خود در این اعتراضات شرکت کردهاید. در این مدت چه حسوحالی داشتید؟ این هفته برای اکثر ما بسیار پرتنش بود، چراکه هرروز با انواع و اقسام شایعهها روبهرو بودیم. همینجا که ایستادهایم، درست مجاور ستاد ارتش آزادیبخش خلق است و شما خوب میدانید که هنگکنگ هنوز کشتار چهارمژوئن 1989 در میدان تیانآنمن را به یاد دارد. ما هرسال خاطره آن روز را گرامی میداریم. پس به همین دلیل است که ما
هرلحظه به احتمال سرکوب و شدت عمل بیشتر از سوی نیروهای دولتی میاندیشیم. دولت منطقهای هنگکنگ اشغال خیابانها را غیرقانونی اعلام کرده است. از منظر یک حقوقدان، آیا با این موضوع موافقید؟ خب، بنابر قوانین هنگکنگ، برای برپایی یک راهپیمایی 50نفره یا بیشتر، شما باید از هفتروز قبل به دولت اطلاع دهید. دولت نیز باید عدممخالفت خود را اعلام کند. در رابطه با این راهپیمایی و تظاهرات بهخصوص، مجوزی از سوی پلیس صادر نشده بود. در روزهای اوج جنبش، دههاهزارنفر به خیابانها آمدند. آیا شما انتظار داشتید اعتراضات چنین وسعتی پیدا کند؟ ایده آن بود که به آرامی و متانت به اینجا بیاییم و منطقه سنترال را فلج کنیم. در ابتدا فکر میکردیم این تحصن یکی، دو روزی بیشتر طول نمیکشد. اما جنبش همه را شگفتزده کرد. من بر این باورم اساسا خشونت نامتناسب و تحریکآمیز دولتی که با پرتاب گاز اشکآور و اسپری فلفل برای متفرقکردن جمعیت همراه بود، جان تازهای به جنبش بخشید. ناگهان شمار زیادی از مردم به خیابانها آمدند. جالب آنجاست که مردم پس از تجربه رویارویی با گاز اشکآور، به شکل غیرمنتظرهای جسور شدند. آنان
میگفتند دیگر از گلوله و حتی تانک نیز نمیترسند. همین شد که تعداد بیشتری از مردم به خیابانها آمدند. دولت به مردم اولتیماتوم داده است تا پیش از دوشنبه خیابانها را ترک کنند. آیا دولت حق دارد مانع از ادامه چنین اعتراضاتی شود؟ میتوان گفت به تعبیری، از لحاظ حقوقی مردم قانونشکنی کردهاند. بنابراین پلیس میتواند از لحاظ قانونی خیابانها را پاکسازی کرده و جمعیت را متفرق کند. اما مساله اینجاست که مردم بسیار منظم و ساماندهیشده عمل میکنند. در حقیقت ما از آنجایی که تمامی زبالههای تولیدی خود را جمعآوری کرده و حتی بازیافت میکنیم، به عنوان مودبترین معترضان جهان شناخته میشویم. پس پلیس با مشکلات فراوانی برای پاکسازی جمعیت مواجه بود. بهطوریکه اگر از گلولههای پلاستیکی استفاده میکرد، احتمالا آشوبی جدید بهپا میشد و مردم بیشتری به اعتراضات میپیوستند. آیا فکر میکنید مردم به اولتیماتومهای دولت اعتنایی میکنند؟ دولت دارد از تمامی ترفندهای خود بهره میجوید. اول آنکه با استفاده از ابزار ترس، به مردم میگوید امشب دیگر از خیابانها جمعآوری خواهند شد. این پیامی است که ما هرشب از
سوی دولت میشنویم. ما همچنین با انواع و اقسام هشدارها برای بازگشت به خانههایمان از سوی افراد عالیرتبهای همچون روسای دانشگاهها مواجهیم. از طرف دیگر پلیس را هم داریم که تمامی ابزار سرکوب خود را به نمایش گذاشته است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.