فیلتر سایت «کریستیز» سه ساله شد
حسین عبدالهاشمپور
ایرانیها متهماند زندگی دوگانه دارند: در اذهان عمومی یکجورند و در خلوت جور دیگر. فراگیرشدن شبکههای اجتماعی مجازی و انتشار عکسهای خصوصی و دلنوشتههای غیررسمی به این گمانه هولناک، واقعیت بیرونی بخشیده است؛ به گمانم در این سیر قهقرا و ترسناک که میتواند شکافهای اجتماعی به وجود آورد تنها مردم مقصر نیستند: از زندگی در دهکده جهانی که آدمها آسایش و آزادیهایشان را با هم مقایسه میکنند گرفته تا آموزههای محیطی، مثلا تضادها در اتخاذ تصمیمهای کلان، میتواند زمینهساز ریا و تظاهر عمومی شود؛ برای این آخری یک مثال پیش پا افتاده دارم که زمینه نگارش این یادداشت شد: حراج کریستیز، که معرف خواننده این ستون است از سال١٧٦٦ در اقصی نقاط دنیا ٣٢ شعبه دارد و در زمینههای مختلف از ملک و جواهرات تا اثر هنری حراجی برگزار میکند و غیر از تجارت و فروش هدف دیگری دنبال نمیکند. شعبه کریستیز دوبی، سکویی مهم برای دوباره دیدهشدن هنر ایران از سال٢٠٠٥ بود. با شناخت از این خصوصیات، آبانماه سال پیش، وزیر فرهنگوارشاداسلامی خواستار همکاری بیشتر این حراجخانه با ایران شد و حتی ابراز آمادگی کرد شعبهای از آن در کیش دایر شود اما آن
سوتر، وبسایت حراج کریستیز فیلتر است و سهسال است هیچکس حتی به خود زحمت نمیدهد پاسخگوی علت این فیلتر باشد؛ سوم آذر سال پیش بود که در یادداشتی نوشتم لطفا این فیلتر را بردارند، زیرا اگر مسوولان ایران و کریستیز برای ارتقای سطح همکاری گرد یک میز بنشینند حتما طرف ایرانی نمیداند درباره این تضاد آشکار چه توضیحی دهد؛ جامعه ایرانی شاهد همین پارادوکسهاست؛ پایان مهر ماه جاری هجدهمین کریستیز دوبی با حضور پررنگ هنرمندان کشورمان برپا میشود آیا میتوان امیدوار بود با رفع فیلتر وبسایت این حراج، قدمی هرچند کوچک در جهت تحقق جامعهای یکرنگ برداریم؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.