مجید سعیدی برنده جایزه «فتوژورنالیسم» ایتالیا:
سطحی نبینید، دنیا شما را میبیند
شرق: جایزه فتوژورنالیسم ایتالیا، یکی از معتبرترین جوایز عکاسی ایتالیاست که هرسال در سهبخش برگزار میشود. مهمترین بخش آن جایزه مستر است که هرسال به عکاسی داده میشود که با نگاهی هنرمندانه بتواند پیام خودش را برساند. این جایزه امسال به مجید سعیدی، عکاس مستندنگار و خبری رسیده است که در کارنامه خود جوایز معتبری چون جایزه عکس خبری لوکاس دولگای فرانسه، کندی آمریکا، کتاب سال آمریکا و جایزه ورلدپرسفوتو را دارد. سعیدی میگوید این جایزه را پیش از او عکاسان سرشناسی چون فابیو که برنده پولیتزر است و دونالد وبر، عکاس آژانس هفت گرفتهاند و همین نشان از اعتبار این جایزه هنری است. او که از طریق مدیر برنامههایش در اروپا یعنی صبریه نجفی از این جایزه خبردار شده مجموعهای از عکسهای «زندگی در جنگ» را که از آثار او در افغانستان است در این رقابت شرکت داده بود. البته سعیدی به «شرق» گفته مجموعهای که در این جایزه عکاسی شرکت کرده با سایر مجموعههایی که جایزه گرفته متفاوت است و عکسهای دیگری از مجموعه افغانستانش را انتخاب کرده که تاکنون در هیچ جایزهای شرکت نکرده است. جایزه فتوژورنالیسم ایتالیا بر اساس اعلام دبیرخانه آن
شامل مبلغ ششهزاریورو نقد و چهارهزاریورو تجهیزات عکاسی است که در مراسمی به این عکاس اهدا خواهد شد. مجموعه زندگی در جنگ حاصل دوسال زندگی سعیدی در افغانستان در کنار مردم این سرزمین بعد از جنگ با عواقب آن است؛ موضوعی که او میگوید بهعنوان یک مستندنگار سعی کرده در نگاهش حرفی برای گفتن داشته باشد و همین باعث شده تا هنرمندان عکاس در نقاط مختلف جهان نیز آنها را ببینند و انتخاب کنند: «هر هنرمند در آثاری که خلق میکند تلاش میکند نگاهش به موضوعات عمیق باشد و سطحی نگاه نکند. وقتی شما سطحی نبینید و به عمقش بروید، دنیا هم شما را میبیند. این مسوولان ما هستند که به هنر سطحی نگاه میکنند و گمان میکنند که هنرمند فقط بازیگر سینماست.» البته او بهعنوان یک عکاس این گلایه را نسبت به نگاه دولتی به هنر ندارد و میگوید: «نمیخواهم فقط از صنف خودم دفاع کنم. از خوشنویسان و مجسمهسازان و بقیه هنرمندان دفاع کنم. متاسفانه بخشی از جایی که به ما مربوط میشود، معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است که هیچوقت سراغی از عکاسی نمیگیرد و اگر هم به این سمت بروند دایره آدمهای خودشان است؛ آدمهایی که نزدیک به خودشان هستند و
بودجهها مربوط به آنهاست و گالریهای دولتی به آنها اختصاص داده میشود و به دیگران اهمیتی داده نمیشود.» سعیدی با اشاره به اینکه علی مرادخانی، معاون هنری مرد بسیار شریف و خوبی است، میگوید: «اما فکرو ذکرش موسیقی کشور است و هنوز به این نگاه نرسیده که معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است نه رییس دفتر موسیقی.» یکی از ایرادهایی که به سعیدی گرفته میشود این است که او این مجموعه را هیچگاه در ایران به نمایش نگذاشته و با آنکه سهموزه و بیش از 12گالری معتبر جهان میزبان آن بودند هیچگاه مخاطبان ایرانی آنها را روی دیوار ندیدهاند. او با بیان اینکه خودش بسیار دوست دارد در ایران عکسهایش به نمایش درآید، میگوید: «خیلی هم دوست دارم در ایران نمایشگاه داشته باشم. اما موزه هنرهای معاصر باید علاقهمند باشد که این عکسها را به نمایش بگذارد.» سعیدی با انتقاد از نحوه برگزاری نمایشگاه در موزه هنرهای معاصر میگوید: «این موزه، موزه هنرهای تجسمی است اما 30سال است که فقط در دست نقاشان است. نمایشگاههای موزه بیشتر در دست نقاشان است. این اجحاف بزرگی بر هنرهای دیگر است. چرا ما سالهای سال باید ببینیم افراد دیگری آثارشان در
موزه هنرهای معاصر نمایش داده میشود. این خیانت به عکاسی و بقیه هنرهای دیگر است.» او درباره پاسخ به این سوال که چرا دست به ساخت مجموعه جدیدی نمیزند؛ هم اضافه میکند: «خیلی خوب است که دست به عکاسی از مجموعه جدید بزنم. به حرف خیلی خوب است. اما یادتان باشد من عکاس فریلنس هستم و آزاد کار میکنم از جیب خودم کار میکنم و دستم در جیب نهادی نیست و خودم هستم و دوربینم. هر تلاشی که بخواهید بکنید باید پولی باشد در اندازه حداقل که زندگیام بچرخد. من میخواهم چندینپروژه کار کنم که پولش را ندارم. نیازی هم ندارم از کسی بگیرم البته اگر از جایی کمک کنند، خوشحال میشوم. اما دست به سمت کسی دراز نمیکنم.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.