|

آرزوی روزهای کودکی

حافظ موسوی

با اینکه از سنین نوجوانی یکی از آرزوهای من این بود که بتوانم برای کودکان و نوجوانان، داستان و شعر بنویسم اما از بد روزگار هیچ‌گاه فرصت نکردم که در این زمینه به‌طور جدی کار کنم. بنابراین بدیهی است که خودم را نویسنده ادبیات کودکان نمی‌دانم اما سرانجام «قصه پاییز و نهال هلو» را نوشتم و اخیرا راضی به چاپ و نشر آن شدم ماجرایش از این قرار است که من این قصه را حدود 20سال پیش نوشتم ایده این قصه در یکی از روزهای زیبای پاییزی در جاده چالوس به ذهنم رسید. هنوز هم هروقت در حوالی آبان‌ماه گذارم به جاده چالوس می‌افتد، مسحور رنگ‌های توصیف‌ناپذیر درخت‌ها و باغ‌هایی که سرتاسر حاشیه رودخانه-پیش از رسیدن به سد- را پوشانده‌اند می‌شوم. به تهران که برگشتم قصه را نوشتم. در حین نوشتن به یاد آوردم که چندی بعد تمام آن زیبایی‌ها را باد با خود خواهد برد. برای همین از باد، کینه‌ای کودکانه به دل گرفتم؛ کینه‌ای که در نسخه اولیه این قصه کاملا آشکار بود. بعد از تکمیل قصه، دست نوشته‌ام را پیش نادر ابراهیمی بردم. او از طرح کلی قصه و زبان شاعرانه‌اش تعریف کرد اما در عین حال به من گفت:«تو حق نداری از باد که وجودش برای چرخه طبیعت ضروری است، شخصیت منفی بسازی و کودکان را نسبت به باد بدبین کنی.» استدلال او کاملا درست و منطقی بود، اما من نه با منطق موردنظر او، بلکه با منطقی شاعرانه به این قصه نگاه می‌کردم. من می‌خواستم نحوه مواجهه یک موجود زنده با نخستین تجربه‌های زندگی‌اش و هراس ناشی از آن را به خواننده‌ام منتقل کنم؛ هراسی که گاه غیرموجه است؛ مثل هراس نهال هلوی قصه من از بادهای سرد و تند پاییزی که اگرچه درخت‌های قصه ما را از برگ‌های زیبا تهی می‌کند اما در عین حال زمینه را برای شکوفه‌های رنگارنگ بهاری مهیا می‌سازد. باری با این‌همه من بار دیگر قصه‌ام را بازنویسی کردم و این‌بار حواسم بود که هوای باد را کمی بیشتر داشته باشم. القصه پس از این بازنویسی و چندبار بازنویسی دیگر تازه فهمیدم که نوشتن برای کودکان چقدر دشوار است. بنابراین قصه‌ام را لای پوشه‌ای گذاشتم و از چاپ آن صرفنظر کردم تا اینکه دوسال پیش نشر چکه از من قصه‌ای خواست و من با هزار تردید و وسواس به سراغ آن پوشه رفتم و بار دیگر دستی به سر و رویش کشیدم و تحویل دادم که منتشر شد. این قصه اخیرا در فهرست کتاب‌های برگزیده «لاک‌پشت پرنده» قرار گرفته است و من از این بابت خوشحالم، اما واقعا خودم را نویسنده کودکان نمی‌دانم و هنوز جرات نمی‌کنم به نوشتن شعر یا قصه‌ای دیگر برای کودکان و نوجوانان فکر کنم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.