|

آینه

ایران سرمقاله: «قاعده بازی تهران میان روسیه و غرب» صادق زیباکلام مرحله جدید مناسبات ما با دو طرف روسی و غربی از حساسیت ویژه‌ای برخوردار است و طی آن باید عناصر مختلفی اعم از تجربه‌های تاریخی و قاعده بازی قدرت‌ها را مدنظر قرار داد. در این مرحله با آنکه تحریم‌های اخیر غرب علیه روسیه - بعد از جنگ داخلی اوکراین- فرصت مناسبی را برای کشورهایی مثل چین و ایران فراهم آورده و باعث شده روس‌ها سطح همکاریشان را با ما و دیگر کشورهای شرقی افزایش دهند اما رفتار سیاست خارجی ایران در این برهه نباید تصویر بازیگری فرصت‌طلب را از تهران در نگاه طرف‌های غربی مجسم سازد. به نظر می‌آید در این مرحله معقول‌ترین سیاست همانا برقراری نوعی توازن و رفتار متعادل میان دو قطب غربی و روسی است. این تفکری که به‌نظر می‌آید دولت روحانی دنبال می‌کند درست برخلاف نسخه‌ای است که طیفی از جریان‌های تندروی اصولگرا تجویز می‌کنند که دولت اعتدال را به رویگردانی از اروپا و غرب و الحاق به ائتلاف‌هایی با حضور روس‌ها یا چینی‌ها فرا می‌خوانند. اعتماد یادداشت: «پاسخ‌هایی که نگرفتیم و تلفنی که پاسخ دادیم»؛ مجتبی مقصودی بعد از سال‌ها تیرگی در روابط میان ایران و بریتانیا و فزونی سوءتفاهمات و سوءبرداشت‌ها، دیدار میان کامرون و روحانی گامی به پیش به شمار می‌رود و شاید مهم‌ترین ویژگی این مذاکرات این است که قفلی که با اقدام نسنجیده عده‌ای که به سفارت این کشور در تهران حمله کردند، بسته شده بود را باز کرد. هرچند نباید فراموش کنیم این دیدار گام نهایی نیست و هنوز سوءبرداشت‌ها در مناسبات دو کشور وجود دارد. اما این سوءتفاهمات باعث نمی‌شود که ما از مذاکره فرار کنیم یا درخواست خروج این کشور از روند مذاکرات را صادر کنیم... بهترین بستر کاهش سوءتفاهمات، افزایش مذاکرات، گفت‌وگوها و اعطای سیگنال‌های مثبت است که نشان از کاهش سوءتفاهم‌ها دارد. من برخلاف دوستانی که دایما معتقدند باید از میز مذاکره بلند شد و برخی از بازیگران را از روند گفت‌وگوها کنار گذاشت، بر این باورم باید به نکات و نقاط سوءتفاهم‌برانگیز توجه کنیم و آنجا که سوءتفاهم بیشتر است را رفع و رجوع کنیم. جوان یادداشت: «ادامه راهی که از ترکمانچای آغاز شد» محمدجواد اخوان واقعیت آن است که اگر برخی نخبگان ما حتی در رقابت‌های سیاسی خویش به جای آنکه با اتکال به ذات باری‌تعالی و تکیه به حمایت‌های ملت ایران، فعالیت سیاسی خویش را ادامه دهند، امید داشته باشند تا چراغ سبز دشمن یا تعاملات دیپلماتیک راه را برای قدرت‌یابی یا قدرت‌افزایی آنها باز کند، سخت در اشتباهند چرا که به همان میزان که غرب و سلطه‌گران استکباری قابل اعتماد نیستند، ملت ایران نیز نسبت به استقلال خویش حساسیت لازم را داراست. وطن امروز سرمقاله: «به نام مردم به کام دشمن!» رضا ملک‌زاده یکی از شعارهای مردم‌فریب سیســتم ســرمــایــه‌داری «خصوصی‌سازی» و واگذاری اقتصاد به «مردم» است؛ شعاری که در حقیقت ابزاری برای توسعه یک سیستم «رانتی» سرمایه‌محور است... هر کجا «انحصار» به صورت عامدانه با مهندسی از بالا گسترش یافت نام «خصوصی‌سازی» و «اصل 44 قانون اساسی» را پیش کشیدند! بخش اعظم پتروشیمی را یک اقلیت اداره می‌کند! همان اقلیت محض مدیریت اکثر شرکت‌های نفت و گاز را برعهده دارد! گروه یادشده ده‌هاهزار سازمان مردم‌نهاد را هم در کشور تحت پوشش خود دارد! اتفاقا چندشرکت انحصاری ارایه خدمات مشاوره سرمایه‌گذاری نیز تاسیس کرده‌اند که به شرکت‌های چندملیتی پایه‌گذار نظام لیبرال ‌ـ‌ سرمایه‌داری سرویس ویژه از داخل بازار ایران ارایه می‌کنند! به‌صورت کاملا خودجوش مجموعه‌ای از بانک‌ها و شرکت‌های مالی- اعتباری نیز متعلق به همین اقلیت است! اکنون شعار می‌دهند که باقی را هم به «مردم» واگذار کنید! هرچه از این دایره جا مانده باید «خصوصی‌سازی» شود... از آموزش‌وپرورش گرفته تا صداوسیما و وزارت بهداشت و باقی‌مانده وزارت نفت! کشورها اینگونه اشغال می‌شوند آقای رییس! کیهان سرمقاله: «صندوق لاشخورها!»؛ جعفر بلوری
(vulture fund)صندوق کرکس نام یک صندوق سرمایه‌گذاری (صندوق سهامی اختصاصی) است که فعالیت اصلی آن به شکل سرمایه‌گذاری روی بدهی شرکت‌ها و کشورهای ورشکسته یا بحران‌زده است... آرژانتین یکی از کشورهایی است که طی سال‌های گذشته، مجبور به همکاری با کرکس شده و از طرفی به‌دلیل ناتوانی در بازپرداخت بدهی‌هایش، از سوی این شرکت آمریکایی- صهیونیستی تهدید شده است. میزان پولی که کرکس از آرژانتین مطالبه کرده به‌قدری زیاد است که به گفته مقامات آرژانتین و کارشناسان مستقل، «قطعا» باعث ورشکستگی این کشور می‌شود... آرژانتینی‌ها نه به‌دلیل ناتوانی در بازپرداخت بدهی‌های خود به صندوق کرکس، که به‌خاطر همکاری با جمهوری‌اسلامی‌ایران بر سر پرونده آمیا تحت‌فشار قرار دارند و صهیونیست‌های خبیث پس از اینکه نتوانسته‌اند با تهدید، این کشور را به توقف همکاری با ایران وادار نمایند، در پی انتقام هستند. بد نیست بدانید، بخشی از سخنرانی تاریخی اخیر رییس‌جمهور آرژانتین در مجمع‌عمومی سازمان‌ملل، که از سوی رسانه‌های غربی اجازه پخش نیافت مربوط به همین مساله بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.