|

ضرب‌الاجل یک‌روزه معترضان هنگ‌کنگی برای استعفای دولت

اول اکتبر نیز فرا رسید و خیابان‌های هنگ‌کنگ پس از چهارشبانه‌روز همچنان در تسخیر مردم است. درحالی‌که مطابق عادت هرسال، انتظار می‌رفت، روز ملی جمهوری خلق چین صحنه نمایش هواداران دولت مرکزی باشد، اما امسال سخنرانی لئونگ چون‌یینگ، رییس اجرایی منطقه تقسیماتی ویژه هنگ‌کنگ و امید او برای تحقق «رویای چینی»، با سوت ده‌هاهزارنفر از معترضان هنگ‌کنگی همراه بود که خواهان استعفای او بودند. تحولات هنگ‌کنگ چنان پیشرفت سریعی داشته است که دموکراسی‌خواهان هنگ‌کنگی دیگر اعتقادی به مشروعیت دولت لئونگ ندارند. آنان خواستار مذاکره مستقیم با مقامات دولت مرکزی چین شده‌اند، اما نه در پشت‌پرده. به گزارش آسوشیتدپرس، معاون فدراسیون دانشجویان هنگ‌کنگ روز چهارشنبه از مقامات چینی خواسته است تا به میان جمعیت آمده و با توده‌های مردم صحبت کنند، چراکه این اعتراضات به عقیده او «جنبشی مردمی ا‌ست و از سوی هیچ گروه خاصی هدایت نمی‌شود.» او همچنین افزوده است: «از آن‌جایی که نیروهای پلیس به دستور دولت در 87 مورد به‌سمت معترضان گاز اشک‌آور شلیک کرده‌اند، دیگر امکانی برای گفت‌وگو باقی نمی‌ماند. لئونگ باید از قدرت کنار بکشد. اگر او تا روز پنجشنبه استعفا ندهد، ما نیز با اشغال ساختمان‌های مهم دولتی، فعالیت‌های اعتراضی خود را گسترش خواهیم داد.» این در حالی است که طی دو روز گذشته نشانی از نیروهای ویژه ضدشورش در خیابان‌های هنگ‌کنگ به چشم نمی‌خورد؛ ترفندی که به نظر می‌رسد بخشی از راهبرد دولت مرکزی چین برای خاموش‌کردن اعتراضات باشد. به باور چین، مزاحمت‌ها و دردسرهایی که از اشغال ساختمان‌های دولتی و عمومی متوجه شهروندان معمولی هنگ‌کنگی خواهد شد، می‌تواند به مهار مسالمت‌آمیز اعتراضات بینجامد. شاید بی‌دلیل نیست رهبران دانشجویی وعده داده‌اند تا از اشغال ساختمان‌های کلیدی دولتی همچون بیمارستان‌ها و بنگاه‌های خدمات اجتماعی جلوگیری کنند. اما آن‌طور که پیداست، شی جین‌پینگ، رییس‌جمهوری چین چندان اعتقادی به اعمال این راهبرد در سایر بخش‌های آن سرزمین ندارد. وی در سخنرانی روز ملی چین، ضمن اذعان به اینکه همیشه هم نمی‌توان به کشور و حزب خود بالید، اعلام کرد دولت مرکزی بدون هیچ‌گونه تزلزلی به خط‌مشی «یک کشور، دو نظام» و قانون پایه هنگ‌کنگ وفادار خواهد ماند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.