۱۹مهر برگزار میشود
همایش وحدت اصولگرایان با سخنرانی مصباح
شرق: خبرگزاری «فارس» خبر داده است که همایش وحدت اصولگرایان قرار است 19مهرماه و با سخنرانی آیتالله مصباحیزدی برگزار شود. این خبرگزاری البته تیتر این خبر را چنین انتخاب میکند «همایش وحدت اصولگرایان و جشن بزرگ علویان». هرچند که به موضوع جشن اشاره نشده، اما روز برگزاری همایش یکروز قبل از عیدغدیرخم است و ظاهرا قرار است که برای این همایش از عناوینی چون جشن و احتمالا با پسوندهایی مثل وحدت استفاده شود. این شادی زودهنگام اما در شرایطی است که آنچه از نقلقولهای اصولگرایان به گوش میرسد چیزی غیر از وحدت را تداعی میکند و حصول آن را دور از دسترس نشان میدهد. بهطوری که محمدرضا باهنر، دبیرکل «جبهه پیروان خط امام و رهبری» که تشکل متبوعش چندین حزب سنتی اصولگرا را تحتنظر دارد از تلاشهای جبهه و احزاب سنتی اصولگرا برای وحدت خبر میدهد و ابراز امیدواری میکند که «نقطه امید ما وحدت صددرصد بوده ولی ممکن است به صددرصد نرسیم، امیدواریم تا 80 یا 90درصد میان اصولگرایان وحدت ایجاد شود.» او در عین حال در گفتوگو با «تسنیم» اضافه میکند: «ما تمام تلاشمان را میکنیم؛ درحال حاضر با مجموعه اصولگرایان در حال
گفتوگو و بحث برای ایجاد وحدت هستیم.» وحدت امکانپذیر نیست اما برخلاف ابراز امیدواری باهنر، عوض حیدرپور، از اعضای فراکسیون رهروان ولایت و از حامیان علی لاریجانی، رییس مجلس نظر دیگری داشته و بهطور مشخص به تکروی و تندروی جبهه پایداری اشاره میکند که همین موضوع میتواند در روند وحدت خلل ایجاد کند. او در گفتوگوی خود با خبرگزاری ایلنا میگوید: «بهنظر من بهدلیل اینکه جبهه پایداری از جمع اصولگرایان جدا شده و با شیوههای متفاوتی از اصولگرایان کار کرده است، این وحدت امکانپذیر نیست. همچنین با توجه به نتایج انتخاباتهای ریاستجمهوری و مجلس گذشته باید توجه داشت که کار برای رسیدن به وحدت سخت است.» او همچنین در توضیح بیشتر این حرف که جبهه پایداری جداشده از جریان اصولگرایی است، میگوید: «بههرحال اعضای جبهه پایداری جزو جریان اصولگرایی هستند اما با توجه به مواضع تند و انعطافناپذیریای که از خود نشان دادهاند و همچنین با توجه به اقداماتی که انجام میدهند ممکن است نتوانند در رسیدن به وحدت با اصولگرایان موفق باشند.»وی ادامه میدهد: «البته باید توجه داشت که رسیدن به وحدت یکی از لازمههای جریان اصولگرایی
است که آنها باید مقداری کوتاه بیایند یا آنکه بهگونهای رفتار کنند که اصولگرایان به وحدت برسند.» بهنظر میرسد که سخنان عوض حیدرپور بیشتر به واقعیت نزدیک باشد تا امیدواری 70 تا 80درصدی باهنر برای رسیدن به وحدت. چرا که تاکنون از تلاشهای سیدرضا تقوی، عضو جامعه روحانیت مبارز که از سوی آیتالله محمدرضا مهدویکنی (قبل از رفتن به حالت اغما) مامور و نایب برگزاری نشستهای وحدت اصولگرایان شده، نتیجه ملموسی بهدست نیامده است. بهطوری که حتی نشست سیدرضا تقوی و آیتالله مصباحیزدی، پدر معنوی جبهه پایداری، انتقادات تندوتیز آیتالله از روند برگزاری همین نشستها رسانهای میشود و تمام گلایههای آیتالله از تاکتیکهای اصولگرایان برای رسیدن به وحدت روی سایت آقای مصباح قرار میگیرد. آیتالله در این دیدار، از جلساتی که به گفته او «چندنفر با هم میگذارند و چنانچه کسی با این جلسات مخالفت کند، از آن بهعنوان وحدتشکن یاد میشود» گلایه کرده و گفته بود: «نظر مرجعیت درباره انتخابات مجلس برای تایید افراد حجت نیست و باید از فرد اصلحی حمایت کرد که درد انقلاب و اسلام را داشته باشد؛ حتی اگر آن فرد اصلح رای نداشته باشد مثل حمایت
ابوذر و سلمان از حضرتعلی(ع.» این سخنان آیتالله مصباحیزدی در حالی رسانهای شد که شخص سیدرضا تقوی هم در اولین نشست وحدت اصولگرایان، گلایههای آیتالله مهدویکنی را از وحدتشکنی برخی اصولگرایان، علنی کرده و گفته بود «چندماه بعد از انتخابات ریاستجمهوری جمعی از اصولگراها به دفتر من آمدند و از فضای اصولگرایی گزارش دادند. این جمع از من خواستند با آیتالله مهدویکنی صحبت کنیم تا ایشان پرچم وحدت و انسجام اصولگراها را به دست بگیرند. ما با آیتالله مهدویکنی صحبت کردیم و ایشان گفتند من این کار را نمیکنم چراکه در آن زمان به ریش سپید ما احترام نگذاشتند و هر چقدر التماس کردیم، وحدت نکردند و حتی تلفن من را هم جواب ندادند.» اصولگرایان دعا کنند احمدینژاد نامزد شود این در حالی است که علاوه بر تکرویهای جبهه پایداری، جریان حامیان احمدینژاد هم هستند که در تدارک برنامههای انتخاباتی هستند؛ هرچند هرگونه فعالیت انتخاباتی را تکذیب میکنند. هواداران احمدینژاد حتی وارد فاز جدیدی شدهاند و به صورت خصوصی از برخی نمایندگان مجلس برای حضور در میهمانی شام احمدینژاد هم دعوت کرده بودند. اینطور به نظر میرسد که
با رایزنی اصولگرایان سنتی برای ایجاد رابطه با پایداریها، احمدینژادیها هم بهطور مستقل بهدنبال جذب شاخه تندرو خود هستند و میخواهند جریان مستقلی را با محوریت احمدینژاد ایجاد کنند. به طوری که عبدالرضا داوری از چهرههای نزدیک به احمدینژاد میگوید: «از قضا، اصولگرایان اگر میخواهند مجددا به قدرت بازگردند باید دعا کنند تا آقای احمدینژاد راضی به کاندیداتوری شود. اگر اصولگرایان میخواهند آقای روحانی در سال 96 رییسجمهور نشود باید حتما بهدنبال آقای احمدینژاد بیایند چراکه کسی را برای رقابت با آقای روحانی ندارند.» داوری در گفتوگوی خود با «ایلنا» درعینحال باز هم تاکید میکند «آقای احمدینژاد دیگر اراده معطوف به قدرت ندارد و تا آنجا که میدانم به هیچ عنوان قصد کاندیداتوری یا برنامهریزی در هیچ انتخاباتی را ندارند. البته این تحلیل شخصی بنده و مربوط به امروز است و از آینده خبری ندارم و نمیدانم چه اتفاقی خواهد افتاد.» مرزبندی احمدینژادیها با اصولگرایان او در ادامه به مرزبندی جریان خود با اصولگرایان اشاره کرده و میگوید: «لازم است اصولگرایان را تفکیک کنیم. اصولگرایان یک بدنه کوچک حزبی -
رسانهای دارند که بخشی از اینها رابطه خوبی با آقای احمدینژاد ندارند. در عین حال جریان اصولگرایی یک بدنه اجتماعی 10میلیونی هستند و این سازمان رای، به آقای احمدینژاد سمپاتی و علاقه شدید دارد و با آقای احمدینژاد احساس همذاتپنداری میکنند. چه بخش کوچک حزبی اصولگرایی بخواهد یا نخواهد، این بدنه بزرگ کاملا در سبد رای آقای احمدینژاد مستقر است. به ویژه اگر آقای احمدینژاد بخواهد با جریان آقای هاشمی رقابت علنی کند، قطعا در آن زمان، سازمان رای بدنه اجتماعی اصولگرایی کلا در سبد رای آقای احمدینژاد قرار میگیرد.» داوری همچنین سکوت فعلی احمدینژاد را موفق ارزیابی کرده و میگوید: «سکوت ایشان تا الان نتایج خوبی داشته است ولی باید مقداری زمان گذاشت و نتایج عملکرد دولت فعلی مشخص و فاصله واقعی بین ادعاها و عملکردها روشن شود. به نظرم اگر فضا شفافتر شود، میتوان از این سکوت عبور کرد.» او در عین حال درباره جلسات احمدینژاد با وزیرانش هم باز این موضوع را غیرانتخاباتی جلوه داده و میگوید: «این جلسات، طبیعی است. آقای ناطقنوری با گذشت 30سال از زمانی که وزیر کشور بودهاند، هنوز جلساتشان را با استاندارانشان برگزار میکند.
این جلسات، بیشتر جلسات عاطفی است و آقای احمدینژاد هیج جلسه سازمانیافتهای ندارد.» تاکید بر احیای تضاد احمدینژاد -هاشمی جالب آنکه داوری اگرچه تاکید میکند احمدینژاد بنای حضور در انتخابات را ندارد اما سعی دارد تا در مصاحبه خود، دولت روحانی را در تلاش برای تقابل با احمدینژاد نشان داده و این موضوع را عامل ضعفی بداند که باعث میشود روحانی رییسجمهور یک دوره باشد. او همچنان در خیال تقابل احمدینژاد-هاشمی است و دولت روحانی را مشابه دولت دوم هاشمی میداند. داوری در اینباره میافزاید: «به دلیل حملات غیرمنصفانه و بعضا کینهتوزانه آقای روحانی و دولتشان به آقای احمدینژاد و دولت قبل، آرای بخش مهمی از جامعه که در مناطق روستایی و کمتر توسعهیافته و حاشیهای قرار دارند و تقریبا 75درصد کل سبد آرا در هر انتخاباتی را شامل میشوند و به آقای احمدینژاد شدیدا علاقهمند هستند در تضاد روحانی- احمدینژاد که دولت یازدهم دنبال میکند از سبد آقای روحانی خارج میشود، آن هم در شرایطی که بخش مهمی از این اقشار در انتخابات سال 92 به آقای روحانی رای دادهاند.» او ادامه میدهد: «متاسفانه آقای روحانی برای آنکه آقای
هاشمی را راضی کند، مجبور شده هویت مقابل خودش را آقای احمدینژاد قرار بدهد. اگر کسی دلسوز آقای روحانی بود، به ایشان میگفت که شما نباید این کار را بکنید ولی آقای روحانی بهدلیل ملاحظاتی که با آقای هاشمی دارد، ناچار است هویت مقابل خود را آقای احمدینژاد قرار دهد و همین رفتار، پاشنهآشیلش خواهد بود. با این روند اعتقاد دارم آقای روحانی در سال 96 به سختی میتواند رای سال 84 آقای هاشمی را هم تکرار کند، یعنی رایش به 10میلیون هم نمیرسد و شاید اولین رییسجمهوری باشد که در دور دوم انتخاب نشود.» از این سخنان چنین بهنظر میرسد که احمدینژادیها همچنان پایبند به احیای مدل تضاد احمدینژاد-هاشمی هستند تا از این رهگذر بتوانند همچنان خود را در فضای سیاسی زنده نگه دارند. در همین راستا هم در تلاش برای جذب شاخه تندرو اصولگرایی هستند. با این تحرکات اما بعید است که نشست اصولگرایی به جشن وحدت تبدیل شود چرا که علاوه بر احمدینژادیها، طیف پایداری حامی آیتالله مصباح هم بر ساز خود میزنند و تجمیع این همه اگر امری محال نباشد، سخت به نظر میرسد. ----------------------------------------------- داوری: اشغال سفارت انگلیس
مشکوک بود عبدالرضا داوری موضوع اشغال سفارت انگلیس در تهران را مشکوک ارزیابی میکند. او چنین توضیح میدهد: «یادتان باشد مسالهای که اقتصاد کشور ما را مختل کرد، مساله تحریم بانکمرکزی در زمستان1390 بعد از اتفاق مشکوک اشغال سفارت انگلیس در تهران بود که اقتصاد ایران را زیر ضرب برد وگرنه تا آن زمان تحریمها فشار کمرشکنی وارد نکرده بودند. نتیجه این عمل، تحریم بانکمرکزی ایران بود. بهنظرم عاملان این اقدام خواسته یا ناخواسته، به انگلیس و غرب پاس گل دادند.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.