آینه
ایران «رتبه اول ایرانیها در استفاده از وایبر» ایرانیها رتبه اول استفاده از وایبر در دنیا را به خود اختصاص دادهاند. به گزارش ایسنا بیش از 11درصد از کاربران وایبر، ایرانیها هستند. اعتماد یادداشت: «اصل 44 و توزیع قدرت و ثروت» محمدصادق جنانصفت براساس یکی از مواد قانون مرتبط با خصوصیسازی، فروش سهام شرکتهای دولتی به «شبهدولتیها» قانونی شد و هزارانمیلیاردتومان سهام شرکتهای دولتی به غولهای شبهدولتی واگذار شد. اصل 44 را بهنوعی باید اصل توزیع قدرت دانست. کیهان سرمقاله: «روحانی به مرز انعطاف در نیویورک رسید؟» محمد ایمانی فراموش نباید کرد اگر مذاکره برای مذاکره اولویت داشته و شکستن تابوی مذاکره با شیاطین بزرگ و کوچک عالم واجد کمترین ارزش باشد، در این صورت بسیاری از منادیان نرمش و مذاکره حتی به گردپای مرحوم عرفات هم نمیرسند. یاسر عرفات آنقدر در پایتختهای عربی و آمریکایی و اروپایی با سودای موهوم آشتی و صلح، مذاکره کرد که اکنون فقط از تصاویر این مذاکرات میتوان چند جلد کتاب قطور چاپ کرد. اما آیا در ازای
صدها مذاکره از این دست یک متر از خاک فلسطین اشغالی باز پس داده شد و ذرهای تهدید از سر فلسطینیان برداشته شد؟ آخرین نطق محمود عباس رییس تشکیلات خودگردان در مجمععمومی سازمان ملل به غایت عبرتآموز است. آنجا که میگوید «روند صلح و مذاکرات اسلو که از دودهه قبل آغاز شد، مرده است. بازگشت به گردباد مذاکرات بینتیجهای که از پاسخدادن به اصلیترین نیازها نیز عاجزند، امکانپذیر نیست». خدا کند هیچوقت یاسر عرفات و محمود عباس، سیمای چند ماه و چند سال بعد برخی سیاسیون ما نباشند. البته که باید میان آنها و برخی مطبوعات ماموریتدار برای وارونهنمایی واقعیتها تفاوت گذاشت؛ اما این هم واقعیتی است که ابراز نیاز و ذوقزدگی برخی از همین سیاسیون، دولت محترم و وزارت خارجه را در برابر آمریکا و غرب، به حریف کتف بسته و فاقد قدرت مانور تبدیل کرد... جلوی ضرر خوشگمانی به دشمن بد ذات و بدعهد را از هرجا که بگیریم، سود کردهایم. وطن امروز سرمقاله: «حاشیهای بر درددل انتخاباتی وزیرخارجه» مهدی محمدی درک اینکه دولت آقای روحانی برای نهاییکردن یک توافق هستهای با غرب بینهایت مشتاق باشد اصلا دشوار نیست.
سیاست خارجی دولت آقای روحانی بر دکترینی استوار شده که اگر توافق نهایی شکل نگیرد، هم خود بیاعتبار میشود و هم بسیاری دیگر از رویاهای غربگرایان را در ایران به سقوط خواهد کشاند... اکنون اما بهویژه از سفر نیویورک به اینسو، کار از درست حرفزدن و درست عمل کردن بسیار فراتر رفته و به درددلکردن کشیده است! سخنان حیرتانگیز آقای محمدجواد ظریف در روز 26شهریور در جمع اعضای شورای روابط خارجی آمریکا را چیزی جز درددل انتخاباتی با دوستان آمریکایی نمیتوان نامید... این موضوع از یاد نخواهد رفت که چگونه کسانی وقتی خلوتی با دوستان آمریکایی خود پیدا کردند، نتوانستند در مقابل وسوسه «شیرینکردن خود» مقاومت کنند. منتها ظریف یک نکته را خوب گفته است؛ بله! در ایران، مردمی هستند که در موقع درست، در گرفتن تصمیم درست خطا نمیکنند. جوان یادداشت: «خوابی که در نیویورک تعبیر نشد» رحیم زیادعلی اگر از دیدار دکتر روحانی با نخستوزیر دولت خبیث انگلیس بگذریم که نهتنها دستاوردی نداشت، بلکه کامرون چندساعت پس از این دیدار به دولت و ملت ایران توهین کرد و انتظار طبیعی بود که در همان سطح به اتهامات بیاساس او
پاسخ داده میشد، در بقیه مواضع رییسجمهور محترم میتوان نمره قابلقبولی به ایشان در نمایندگی از ملت حقطلب ایران داد... دفاع از آرمان فلسطین و حزبالله لبنان نیز یکی از مواضعی بود که در سخنرانی دکتر روحانی نمود معناداری داشت... از یاد نبریم جریانی که اکنون سالوسمآبانه تلاش دارد، خود را حامی رییسجمهور جا بزند، بخشی از عقبه فکری همانهایی هستند که در فتنه سال 88 در خیابانهای تهران شعار نه غزه نه لبنان سر دادند. وطن امروز سرمقاله: «فضولیهای نخستوزیر انگلیس!» محمدکاظم انبارلویی دیوید کامرون نخستوزیر انگلیس در نطق خود در اجلاس مجمععمومی سازمانملل گفته بود: «ایران باید رفتارش را نسبت به مردم خود تغییر دهد.» این موضع نوعی فضولی در امور داخلی ایران است. طبق کنوانسیونهای جهانی هیچ دولتی حق دخالت در امور داخلی کشور دیگر را ندارد. این موضع درواقع یکنوع اهانت به ملت ایران است چراکه آقای کامرون را در مسند وکیل و وصی ملت ایران قرار میدهد و هرگز ملت ایران چنین وکالتی را به او نداده... آنها نمیدانند که امروز از بریتانیای کبیر بهدلیل جنبشهای استقلالطلبانه چیزی باقی نمانده
است و بریتانیای صغیر بهدلیل ضعف مفرط مجبور است در عرصه بینالمللی تنها بهعنوان «سگ آمریکا» فقط در موضع «عوعو»کردن ظاهر شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.