تحقیر «امید»
شرق: دو بازی و یک امتیاز؛ همه تلاشی که تیم امید برای حضور در رقابتهای آسیایی داشت به همینجا ختم شده است! تیمملی فوتبال امید کشورمان که پیش از شروع رسمی رقابتهای اینچئون کره، کارش را شروع کرده در گروهی سهتیمه فقط یکامتیاز گرفته است و حالا به احتمال فراوان از گردونه بازیها کنار میرود. البته شنیدن نام تیمهایی که ایران مقابل آنها ناکام مانده هم به اندازه کافی فجیع و دلخراش است: ویتنام و قرقیزستان! ایران مقابل دو تیمی که شاید تا همین چند سال پیش آرزوی بازیکردن با تیمهای ملی ما را داشتند دو نتیجه درخشان ثبت کرد؛ به ویتنام با نتیجه وحشتناک 4 بر یک باخت و مقابل قرقیزستان هم با نزدیک به شش تغییر به نتیجهای بهتر از تساوی یک - یک نرسید. عمق فاجعه آنجاست که ایران باید منتظر نتیجه بازی تیمهای ویتنام و قرقیزستان باشد تا تکلیفش را بداند؛ به عبارتی ویتنام باید با اختلاف چهارگل تیم قرقیزستان را شکست دهد تا شاگردان «نلو وینگادای» پرتغالی بتوانند به مرحله بعد صعود کنند؛ اتفاقی نادر که احتمال وقوعش نزدیک به صفر است. فاجعه در تیمهای پایه نرسیدن تیم نوجوانان به دیدار پایانی بازیهای آسیایی،
حذف از مرحله یکچهارم نهایی تیم جوانان کشورمان و نرسیدن به جامجهانی و حالا حذف احتمالی در همان دور اول بازیهای آسیایی برای تیمملی امید فقط یکنفر را میتواند بخنداند: علی کفاشیان! رییس فدراسیون فوتبال کشورمان که هرگز تیمهای پایه در زمان او کارنامه قابلقبولی نداشتهاند شاید با یکلبخند به همه فجایعی که برای تیمهای پایه فوتبال ایران رقم زده پاسخ دهد. استعفا دوای درد؟ تیمملی امید با سرمربیگری نلو وینگادا راهی اینچئون شد؛ این تیم پرافتخارترین تیم این بازیها بود که رفته بود بعد از سال 2002 یکبار دیگر مدال طلا را به دست بیاورد. هیچ بهانهای در کار نبود و تمام اردوهایی که «نلو» ی پرتغالی هم میخواست برایش فراهم شد. ابتدا قرار بود ایران فقط بازیکنان 21ساله را ببرد تا این ترکیب بتواند به صعود ایران به بازیهای المپیک 2016 برزیل کمکی کند؛ اتفاقی که درنهایت رخ نداد و ایران هفتبازیکن 23ساله به تیمش وارد کرد که نه به درد بازیهای آسیایی اینچئون خورد و نه میتواند برای بازیهای انتخابی المپیک آنها را به همراه داشته باشد. وقتی بهانهای در کار نباشد و مربی نتیجه نگرفته باشد منطقیترین راه
استعفاست؛ استعفای اعضای فدراسیون که فقط در کشورهای ایدهآل و پیشرفته در زمینه فوتبال قابل تصور است و پذیرش این موضوع که مجموعه کفاشیان کمی نگران باشد برای ایرانیها غیرقابل باور است. اما استعفای نلو وینگادا هم ظاهرا رخ نخواهد داد؛ حداقل این حرفی است که دبیرکل فدراسیون آن را به صورت رسمی عنوان کرده و از طرفی خود وینگادا هم در گفتوگویی که با «ایسنا» داشته آن را رد کرده است: «من هرگز استعفا نمیدهم و در این شرایط تیم امید را ترک نخواهم کرد. این بدترین حضور ایران در تمام دوران بازیهای آسیایی بود. من نمیخواهم عذر و بهانه بیاورم. فقط میتوانم بگویم که هیچکس مقصر نیست و تمام مسوولیت باخت را برعهده میگیرم و همه مسوولیتها روی دوش من است.»وینگادا با این حال، فرد دیگری را هم در این ناکامی سهیم نمیبیند: «من خودم شوکه شدم ولی حداقل میتوانم بگویم که مانند خیلی از مردم ایران از این نتایج خیلی ناراحتم و شاید برای من و بازیکنان بازگشت به ایران کار راحتی نباشد. واقعا نباید از این بازیکنان انتقاد کرد چرا که مسوولیت باخت با من است. این را باید بگویم که ما جرم و جنایتی مرتکب نشدهایم. وقتی به ایران برگشتم سرم را بالا
میگیرم. من فقط آن تیمی که فکر میکردم تیم مناسبی باشد را انتخاب نکردم اما تمام تلاشم را برای موفقیت تیمملی ایران انجام دادهام.» البته تلاشی بیحاصل که به غیر از ثبت دو نتیجه بد در تاریخ رقابتها برای فوتبال ملی ایران حاصل دیگری نداشته است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.