به پیشواز مهر با خبرهای بد و خوب از تهران و مدرسههایش
از محضرآیتالله تا کتابخانه موریانهزده
سعید برآبادی
جعفر شهری، طهران را مشتی نمونه خروار نام میبرد؛ جایی که فرهنگها و آداب و رسوم مختلف بههم پیچیده و در لابهلای خیابانها و کوچهها یکی شده است. چندروز باقی مانده به آغازبهکار مدرسهها، تهران شهر شلوغی میشود، نه فقط بهخاطر ترافیک سرسامآور و اشکدرآرش بلکه بیشتر بهخاطر آمادهشدن مدرسهها، تا در باز کنند و نوبت عاشقی، آغاز! آخرین تهرانگردی احمد مسجدجامعی در شهریورماه، همراه با همین بوی خوش ماه مهر بود که وزیده بود بر این «مشت نمونه خروار»؛ از مدرسه البرز که از قدیمیترین مدرسههای تهران است تا مدرسه باغچهبان که مخصوص دانشآموزان ناشنواست و البته محضرآیتالله آقارضی شیرازی که فقیهی صاحبحکمت هستند و استادی برای شاگردان حوزوی، دبیرستان دخترانه انوشیروان دادگر و... . زیرطاقی مدرسه البرز، تاریخ 1302 روی خشتی خودنمایی میکند؛ مدرسه، نودمین تولدش را پشتسر گذاشته و هنوز سرپاست و آماده برای مهر. داریوش آشوری، محمدعلی اسلامیندوشن، عبدالله انوار، همایون خرم، صادق چوبک، مصطفی چمران، حسین محجوبی، جمشید مشایخی و حتی از جوانترها، عادل فردوسیپور، همگی از فارغالتحصیلان این مدرسه هستند و مهر امسال، زنگ تولد
مشاهیر نسلهای بعد، دوباره در همین مدرسه نواخته میشود. چندقدمی آنطرفتر از مدرسه البرز، مدرسه انوشیروان قرار دارد؛ بنایی که آنهم ساخته دست مارکوف زندانساز است اما امروز در شرایط مناسبی بهسر نمیبرد. خانم مدیر مدرسه میگوید که دشمن اصلی مدرسه اینروزها موریانه است و فعلا این بلا با سمپاشی از بین رفته، مدیر مدرسه، تهرانگردان را به کتابخانه مدرسه برد که دیوارهایش ترک برداشته بودند و کتابها وسط اتاق پخش بود. او گفت که مدتهاست کتابخانه بهخاطر ریزش سقف غیرقابل استفاده شده و کتابها از ترس موریانه اینطور پراکنده شدهاند. اما چشمهای مسجدجامعی آنجا از تعجب گرد شد که در ضلع شمالی این دبیرستان دخترانه، رشد سیمانی ساختمانی را دید ساختمانی که علاوهبر ازبینبردن حریم درجهیک این اثر ثبتی، شارع به این محل مختص بانوان بود. اگرچه در تهران وقتی ساختمانی در حریم یک اثر تاریخی ساخته میشود، آسمان به زمین بیاید و زمین به آسمان برود، از جایش تکان نخواهد خورد. تلاش شبانهروزی مدیریت مدرسه و جامعه زرتشتیان برای حفاظت از این ساختمان مهم برای تهران در نزدیکترین فاصله به مهرماه، حدیث بیش از 80سال زحمت است و اگر سازمان
میراث فرهنگی بهعنوان متولی، وارد عمل نشود، معلوم نیست سرنوشت این مدرسه چند «مهر» دیگر ضمیمه تهران باشد. از آن طرف اما در قلب یوسفآباد، مدرسه ناشنوایان باغچهبان، برای مهرماه یک هدیه ویژه ارزانی دانشآموزانش خواهد کرد؛ موزه جبار باغچهبان، با یادداشتهای روزانه، عکسهای قدیمی، اختراعات و حتی تختخواب اولین معلم ناشنوایان در ایران. کمی آنطرفتر، در فضایی متفاوت هم بوی درس و مدرسه میآید منتها از جنسی دیگر و سیاقی دیگر. محضر آیتاللهآقارضی شیرازی، پر است از کتاب و شاگردانی که از او حکمت و بیان میآموزند. او به تهرانگردان از سختی آموزش گفت، از خاطرات روزگاری که درسخواندن رنج توانفرسای راهپیماییهای طولانی در پی داشت و جدایی از خانه و خانواده، اما امروز ورق برگشته و تحصیل شأن یگانهای یافته است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.