|

درگذشت احمد بیگدلی

قلب آقای نویسنده از حرکت بازایستاد

فرزانه ابراهیم‌زاده: سرنوشتش با صحنه جوایز ادبی گره خورده بود. برنده‌شدن در مهم‌ترین جایزه ادبی نامش را سر زبان‌ها انداخت و در راه داوری یک جایزه ادبی قلبش از حرکت ایستاد. احمد بیگدلی، فرزند عزیز و گوهر و نویسنده کتاب «اندکی سایه» که سال85 جایزه کتاب سال را گرفت، روز چهارشنبه 26شهریور چشم از جهان فروبست و خبرش در رسانه‌ها پراکنده شد؛ خبری که اگر درباره نویسنده دیگری منتشر می‌شد، تحملش برای خود بیگدلی سخت بود. او همین چندماه پیش برای درگذشت حمید مهرآرا، دوست قدیمی‌اش نوشت: «آیا خبر مرگ، خوشایندی دارد؟ برای بسیاری کسان گفتنش، دشوار است. نه آنهایی که عادت کرده‌اند و دل گفتنش را دارند. نه‌اینکه دلشان سخت باشد یا از جنس سنگ، نه. زبان سربی هم می‌تواند این دوکلمه را بگوید. بر‌ای من، تحملش آسان نیست. شنیدن خبر مرگ را می‌گویم.» بیگدلی آنچنان که پسرش گفته برای داوری یک‌جشنواره ادبی به شهرکرد رفته بود که در اثر سکته قلبی درگذشت. ناصرعلی بیگدلی به ایسنا گفته: «پدر روز سه‌شنبه (25شهریور) برای داوری مسابقه داستان‌نویسی عازم فرخ‌شهر شهرکرد شد و صبح امروز موقع رفتن از هتل به سمت فرهنگسرا قلبش درد گرفت. اورژانس هم آمد، اما در مسیر بیمارستان دچار سکته قلبی شد و از دنیا رفت.» بیگدلی چندین‌سال بود که ناراحتی قلبی داشت و حتی یک‌بار هم قلبش را عمل کرده بود. بیماری‌اش بعد از مرگ همسر تشدید شد. سکینه بهارلویی، همسر احمد بیگدلی در تاریخ 30تیر سال1391 بر اثر سرطان کبد درگذشت و رفتن او برای احمد دردی سنگین بود. احمد پیش از آن شاهد فوت دخترش هم بود. او در سوگ همسرش گفته بود: «او برای من رفیق بسیار خوبی بود و اصلا دوست ندارم بگویم همسرم بود. الان به‌شدت جایش خالی است؛ جلو من بیابانی تهی و پشت‌سرم، خاطرات گذشته او وجود دارد.» پیکر احمد بیگدلی ابتدا به بیمارستان امام‌علی(ع) فرخ‌شهر شهرکرد منتقل و سپس به بیمارستان فاطمه‌زهرای نجف‌آباد منتقل شد و امروز پنجشنبه، 27شهریور در گلستان شهدای یزدانشهر نجف‌آباد اصفهان به خاک سپرده می‌شود. بیگدلی، متولد 26فروردین 1324 در اهواز بود. پنج‌سال پس از تولد احمد، به‌دلیل استخدام پدرش در شرکت نفت به شهر آغاجاری (از شهرستان‌های استان خوزستان) مهاجرت کردند. عزیز یک‌کارگر سیاسی فعال شرکت نفت و طرفدار دکتر مصدق بود. در سال1347 در بانک «پارس» استخدام شد. اندکی بعد، در مهرماه همان سال، آموزش‌وپرورش اعلام کرد که سپاه دانشی‌ها را استخدام می‌کند. احمد به‌دلیل علاقه‌ای که به‌ کار نویسندگی و ادبیات داشت، بلافاصله ثبت‌نام و لاهیجان را برای کار انتخاب کرد. او به روستایی در حوالی لاهیجان به‌نام سخته‌کوه اعزام شد. در رفت‌وآمد به لاهیجان برای خرید کتاب با «م. موید» آشنا شد که مسوول کتابخانه لاهیجان بود. فضای ادبی خوبی بین آن‌دو به‌وجود آمد. در همان زمانی که در لاهیجان، در آموزش‌و‌پرورش بود واقعه سیاهکل اتفاق افتاد و چریک‌های فدایی‌خلق، به پاسگاهی در سیاهکل حمله کردند. در چنین فضایی پایش نیز به سیاست کشیده شد. اما سرنوشتش در سیاست نبود و به ادبیات کشیده شد. بیگدلی داستان‌نویس، اما در سال1356 با ورود به دانشکده هنرهای دراماتیک متولد شد. هرچند که این تحصیلات نیمه‌تمام ماند. در این زمان بود که با خیلی از جریان‌های ادبی و آثار نویسندگان شاخص آن زمان به‌طور جدی مشغول داستان‌نویسی شد. تعدادی از داستان‌هایش در روزنامه‌های آن زمان مثل اطلاعات، کیهان و آیندگان منتشر شد. مجموعه‌داستان «شبی بیرون از خانه» حاصل فعالیت‌های داستان‌نویسی وی در این دوران است که بعدها با افزودن یک داستان که در هنگام اقامت در یزدان‌شهر نوشته بود، سال1374 در اصفهان منتشر شد. احمد بیگدلی در سال۱۳۷۶ از آموزش‌وپرورش نجف‌آباد بازنشسته شد. مدتی در دانشگاه پیام‌نور این شهر کار کرد و همزمان با تدریس فیلمنامه‌نویسی در انجمن سینمای جوانان نجف‌آباد (به‌مدت ۱۲سال) در مراکز خصوصی اصفهان به تدریس پرداخت. کتاب‌های «شبی بیرون از خانه»، «من ویران شده‌ام»، «اندکی سایه»، «آنای باغ‌سیب»، «آوای نهنگ»، «زمانی برای پنهان‌شدن» و «مگر چراغی بسوزد» از جمله‌ آثار این نویسنده‌اند. نوشتن «اندکی سایه» که در سال1384 توسط انتشارات خجسته منتشر شد، ‌باعث شناخته‌شدن احمد بیگدلی شد. این کتاب بعد از «چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم» توانست جایزه کتاب سال را دریافت کند. دریافت این جایزه از سوی منتقدان با برداشت‌های متفاوتی روبه‌رو شد. «راه‌رفتن روی طناب» کتابی سه‌جلدی است که احمد بیگدلی پس از مرگ همسرش شروع به نوشتن آن کرد و به گفته خودش قهرمان اصلی این اثر همسر اوست، ولی نام او و سایر شخصیت‌های داستان از جمله خودش را در اثر تغییر داده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.