|

به بهانه کارناوال جشنواره تئاتر عروسکی

یاد بگیریم، برای عروسک‎ها هورا بکشیم

رامک صبحی

17 یا شاید هم 18سال پیش، به بهانه فرازوفرودهای بازیگری در سینمای ایران گفت‌وگویی با چندبازیگر ازجمله علی نصیریان داشتم. آقای نصیریان در صحبت‌هایش به نکته‌ای اشاره کرد که طی این سال‎ها‎ بارها به بهانه‎ها‎ی مختلف مرورش کرده‏ام. نقل به مضمون می‎کنم؛ آقای نصیریان از کوران فرهنگی می‎گفت و از اینکه یک جامعه برای رشد و بالندگی نیازمند بازشدن پنجره‎ها‎یی برای ایجاد این کوران و حرکت است و می‎گفت یک هنرمند با حضور در گالری‎ها‎، نمایشگاه‎ها‎، سینما، تئاتر و محافل پررونق هنری، در معرض این کوران قرار می‎گیرد و آنگاه تعالی هنر و هنرمند و در نهایت مردم و جامعه رخ می‎دهد. و حالا ربط این خاطره به موضوع این یادداشت یعنی جشنواره تئاتر عروسکی؛ راستش روز شنبه که به همراه دخترکم و دوستش، برای همراهی با کارناوال عروسک‎ها‎ی جشنواره تئاتر عروسکی، سرازیری خیابان فلسطین را به‌سمت خیابان انقلاب می‎رفتیم، با دیدن جوانانی که با شتاب و شوق از کنارمان می‎گذشتند و از کوله‌پشتی‎ها‎یشان، عروسک‎ها‎ی جورواجوری آویزان بود و نیز مادران و پدرانی که با کودکان و عروسک‎ها‎یشان به دنبال کارناوال حرکت می‎کردند، جمله‎ها‎ی آقای نصیریان به یادم آمد. در آن فاصله چندصدمتر تا تئاترشهر، حال همه خوب بود با وجود اینکه در خط ویژه از پس و پیش در محاصره اتوبوس‎ها‎ بودند و در معرض نگاه‎ها‎ی شماتت‌بار مسافرانی که فقط دقایقی حرکتشان کند شده بود. حال همه خوب بود، اگرچه غرولندها و جملات نه‌چندان خوشایند رانندگان اتومبیل‎ها‎ی گذری را می‎شنیدند و به بیکاری متهم می‎شدند؛ حال همه خوب بود با اینکه شاهد چراغ‌سبزی بودند که برای قرمزشدن عجله داشت و کسی هم به فکر نبود فقط چندثانیه بیشتر به هنرمندان و عروسک‎ها‎ و کودکان و پدر و مادرها فرصتی برای عبور از خیابان بدهد. حتی زمانی هم که به زور سرک می‎کشیدند تا مراسم افتتاحیه را از لابه‌لای جمعیتی ببینند که روی سکوی سیمانی میانه محوطه تئاترشهر ایستاده و فضا را برای اجرای برنامه تنگ کرده بودند و به خواهش‎ها‎ی مجری مراسم هم توجهی نمی‎کردند، حال همه خوب بود و فریاد شادی می‎کشیدند. و این حال خوب تداوم می‎یابد، وسعت می‎گیرد، سرایت می‎کند، اگر شرایطی فراهم شود که چنین حرکت‎ها‎یی به‌صورت محلی یا سراسری، به بهانه‎ها‎ی مختلف و به طور مستمر در جای‌جای کشورمان برپا شود، آن وقت است که همه از هنرمند و مسوول و مردم با تمرین‎ها‎ی مداوم و به‌تدریج، برپایی منظم و خلاقانه و مشارکت جانانه را یاد می‎گیریم و لذت‌بردن از شادی یکدیگر را می‎آموزیم و بی‌شک در آن روزها مردمی که شاهد گذر کارناوال جشنواره تئاتر عروسکی هستند، به‌جای غرولند و شماتت و عجله، با عروسک‎ها‎ همراه می‎شوند و برایشان هورا می‎کشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.