|

احسان حدادی: خدا خواسته همیشه بهترین باشم

سارا گودرزی

بازی‌های آسیایی 2014 اینچئون کره‌جنوبی بعد از المپیک 2012 لندن مهم‌ترین میدان برای احسان حدادی است؛ همه روی مدال طلای تک‌ستاره دوومیدانی ایران در بزرگ‌ترین رویداد ورزشی قاره کهن حساب باز کرده‌اند. نایب‌قهرمان المپیک لندن اما این‌روزها قدری بابت حضور در بازی‌های آسیایی نگرانی دارد؛ نگرانی از این بابت که نکند بخت با او یار نباشد. احسان به‌دلیل مشکلات گوارشی‌ای که داشت امسال فصل خوبی را شروع نکرد و برخلاف سال‌های قبل که همیشه در رقابت‌های لیگ الماس دوومیدانی جهان (گلدن‌لیگ) روی سکو بود تنها در نیویورک توانست سوم شود، آن‌هم با رکورد 65مترو23سانتیمتر. رکورددار پرتاب دیسک ایران و آسیا که برای اولین‌بار از رقبایش در آسیا عقب افتاده از خدا می‌خواهد که خاطره خوش سال2005 را در اینچئون برایش تکرار کند؛ روزی که رکورد پرتاب دیسک آسیا را به‌نام خودش زد. حدادی در بازی‌های آسیایی 2006 دوحه قطر پس از 32سال، دوومیدانی ایران را صاحب طلا کرد و در بازی‌های 2010 گوانگجو نیز این نشان زرین را بر گردنش آویخت. از بازی‌های ایتالیا شروع کنیم. هفته پیش رکورد خوبی در مسابقات WorldChallenge نداشتی؟ دیسک نمی‌رود دیگر، کاری نمی‌شود کرد! امسال کلا از آغاز فصل پرتاب‌های خوبی نداشتی، حتی 66متر هم ننداختی، علتش چیست؟ به‌خاطر اینکه از پارسال تا حالا وزنم خیلی کم و زیاد شد. من زمستان گذشته در شرایطی تمرینات بدنسازی‌ام را انجام می‌دادم که با مشکل گوارشی شدیدی روبه‌رو بودم طوری که 14کیلو وزنم پایین آمد. نزدیک پنج‌ماه اصلا وضعیت خوبی نداشتم. تا بدنم می‌خواست به این وزن عادت کند دوباره برمی‌گشتم سر وزن قبلی‌ام. همین باعث شد که رکوردهایم افت کند. البته در حال حاضر حالم خوب است. امیدوارم بتوانم خودم را تا بازی‌های آسیایی حفظ و مشکلات تکنیکی‌ام را در فاصله این چندروز باقی‌مانده برطرف کنم. مگر مشکل تکنیکی هم داری؟ بله، خب به‌خاطر بالاوپایین‌آمدن وزنم مشکل دارم اما این نباید دلیلی باشد که نتوانم در اینچئون خوب پرتاب کنم. برای اینچئون چه پیش‌بینی می‌کنی، همه روی مدال طلای تو حساب باز کرده‌اند؟ باید تمام سعی‌ام را بکنم. امسال اصلا به آن رکوردهایی که می‌خواستم نرسیدم. من سال‌های قبل بدترین رکوردهایم 65متر بود. قاعدتا باید مدال بگیرم چون خیلی زحمت کشیدم. تمریناتم سخت بوده است. دور از خانواده‌ام بودم. من 13سال است که همیشه در خارج از کشور اردو داشته و تنها تمرین کردام. همه می‌گویند اردوی خارجی خیلی خوب است ولی باید بگویم تنها تمرین‌کردن و دور از پدرومادربودن هم خیلی سخت است. امیدوارم بتوانم در بازی‌های آسیایی نتیجه خوبی بگیرم که امسال را یک‌جوری تمامش کنم. من سال2005 در مسابقات دوومیدانی قهرمانی آسیا در همین اینچئون رکورد آسیا را برای اولین‌بار زدم. انشاءالله که این خاطره خوش را دوباره تکرار کنم. رقبای تو در بازی‌های آسیایی یکی محمد صمیمی است و یکی هم پرتابگر هندی که هر دو رکوردهای امسالشان از تو بیشتر بوده. چقدر باید پرتاب کنی که بتوانی مدال طلا را بگیری؟ هیچ‌چیز را نمی‌شود پیش‌بینی کرد. من در المپیک 2012 لندن تا پرتاب آخرم نفر اول بودم اما هارتینگ آمد و بیشتر از من انداخت و من دوم شدم. من الان با 65مترو23سانتیمتر نفر سوم آسیا هستم. صمیمی 65مترو46سانتیمتر و آن هندی هم 65مترو80سانتیمتر. من ورزشکاری بودم که همیشه در هر مسابقه‌ای که رفتم خدا خواسته بهترین باشم. امیدوارم که بتوانم بهترین رکورد این فصلم را در بازی‌های آسیایی بزنم و نتایج قبلی را جبران کنم. فکر نمی‌کنی که شاید صمیمی یا این پرتابگر هندی تو را در اینچئون بگیرند؟ امکان همه‌چیز هست. من در استارت‌لیست مسابقات المپیک لندن نفر هشتم بودم اما نایب‌قهرمان شدم! اردوهایت امسال خوب بود؟ بله خدا را شکر خوب بود. بعد از اردوی کیش یک‌ماه در روسیه بودم و الان هم در آلمان هستم. فقط مشکل مریضی‌ام تکنیک‌هایم را به‌هم ریخت. اگر این اتفاق نمی‌افتاد سال خوبی برایم می‌شد. هدفم این بود که در همه گلدن‌لیگ‌ها شرکت کنم اما فقط در سه‌تای آنها شرکت کردم. در گلدن‌لیگ امسال نفر چندمی؟ هفتم. بعد از بازی‌های آسیایی برنامه‌ات چیست؟ باید دنبال یک مربی خوب بگردم تا برای مسابقات جهانی و المپیک 2016 ریو آماده شوم. تو بعد از المپیک لندن بارها گفتی که دنبال یک مربی خوب هستی اما همچنان ‌داری با برنامه‌های مربی قبلی‌ات تمرین می‌کنی؟ به‌خاطر اینکه نمی‌توانی هرکسی را به‌عنوان مربی بیاوری. باید یک کسی باشد که بتواند به تو کمک کند. ما در دنیا مربی پرتاب دیسک زیاد داریم. خیلی‌ها هم دوست دارند با من کار کنند ولی هنوز آن کسی که به دردم بخورد را پیدا نکرده‌ام. اصولا قهرمانان این رشته هیچ‌وقت مربیان خوبی نبوده‌اند. کسانی در پرتاب دیسک مربی خوبی هستند که روزی نفر دهم، پانزدهم مسابقات جهانی بوده‌اند. از کیم بوخونسف، مربی روسی‌ات چه خبر؟ خوب است. درست است که او بعد از المپیک دیگر از ایران رفت اما من تا الان هم با برنامه‌های کیم کار کرده‌ام و با او این نتایج را گرفته‌ام. اگر مربی پیدا نکردی باز هم با او ادامه می‌دهی؟ بله، من خیلی دوست دارم که با کیم کار کنم اما او به‌خاطر کهولت سن و اینکه نمی‌تواند مدام در سفر باشد به من برنامه می‌دهد. ضمن اینکه من مدتی را هم در روسیه پیش او بودم و آنجا تمرین کردم. فعلا مربی «هارتینگ» قهرمان المپیک لندن یکی از گزینه‌هایم است. مینیسک هر دو زانوی هارتینگ اخیرا پاره شده و برای مدتی از میادین دور است. شاید اگر بشود با مربی او به توافق برسم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.