|

به فراخور درگذشت علینقی وزیری...

وزیری؛ فرمانروای بی‌بدیل موسیقی اصیل

بهزاد هراتی

دنیای موسیقی هر سرزمین برخاسته از احساس‌های درونی انسان‌هایی است که با اشک‌ها و لبخندهای همنوعان خویش همذات‌پنداری کرده تا شادی‌ها و غم‌ها؛ همچون کلیدی نمادین، آغازگر گشایش نغمه‌هایی باشند که به‌شکلی آهنگین و موزون بر حامل‌های قلب و اندیشه عاشقان و دلشدگان حمل شده و به‌گونه‌ای ماندگار در گوش جان شیفتگان تا همیشه آویز گردند. در این راستا یکی از برجستگان و پیشگامان دنیای موسیقی ایران‌زمین با تارهای وجودی خویش کمانی به استواری اندیشه‌هایش ساخت تا تیرهایش همانا نت‌هایی باشند که از ژرفای قلبش به بیرون تراوش نموده و لاجرم بر قلب دوستداران این عرصه دلدادگی نشسته و بر صفحه زمان حکاکی و نگارش شوند. «علینقی وزیری» آموزگاری بی‌بدیل و برجسته و از پیشکسوتان دنیای اصیل و ریشه‌دار موسیقی ایرانی در مهرماه 1266 خورشیدی پا به عرصه این گوی خاک نهاد. استاد «علینقی وزیری» پژوهشگر موسیقیدان و نوازنده چیره‌دست تار و ویولن‌ با بررسی و مطالعه در رشته‌های گوناگون موسیقی، بسترها و زیرساخت‌های آکادمیک دانش موسیقی را در ایران بنیان نهاد تا ضمن شناسایی استعدادهای نهفته در این زمینه، سبب رشد و شکوفایی هرچه بهتر و بیشتر علم بیان احساسات در میان دلشدگان این پهنه باشد. در این میان وی در مکتب اساتید بزرگی همچون درویش‌خان، حسین‌علی‌خان و دیگر بزرگان آن زمان رشد کرده و از داشته‌های معنوی آنان بهره‌مند و مستفیذ شد تا جایی که در فراسوی این مرزوبوم به کسب‌کردن دانش موسیقی پرداخت و دانش‌آموخته آموزشگاه عالی موسیقی در فرانسه و هنرستان موسیقی برلن در آلمان شد. استاد علینقی وزیری را می‌توان بنیانگذار مدرسه موسیقی در سال1302 خورشیدی و همچنین ابداع‌کننده علامت‌های سُری و کُرُن در زمینه نت‌نویسی دانست که با گذاشتن این نشانه‌ها پیش از هر نُت آن را به اندازه ربع‌پرده زیرتر می‌کند. در گذر زمان شاگردان بسیاری از پیشگاه این آموزگار شهیر ایرانی بهره جستند که می‌توان به بزرگانی همچون ابوالحسن صبا، روح‌الله خالقی، جواد معروفی، موسی معروفی، تیمور پورتراب، اسماعیل مهرتاش، حشمت سنجری و بسیاری از بزرگان و نام‌آوران موسیقی ایرانی اشاره کرد که هرکدام سبکی ویژه در موسیقی ایرانی ساخته و پرداخته کردند. از وی در زمینه هنر و زیباشناسی موسیقی سخنرانی‌های بی‌شماری به یادگار مانده که مجموعه این سخنرانی‌ها به‌وسیله سعید نفیسی جمع‌آوری و چاپ شد. کلنل وزیری این فرمانروای موسیقی ایران آثار مکتوب و قطعات به‌یادماندنی بسیاری برای مردم این سرزمین به یادگار نهاد که می‌توان به سمفونی نفت، دخترژولیده، بندباز، وصال دوست، سرود ‌ای وطن، سرود مهر ایران، ژیمناستیک‌های موزیکال و... اشاره کرد. وی سرانجام در هجدهم شهریور 1358 و در 92سالگی قفس تن را رها نمود تا نامش به‌همراه آواهای گوش‌نوازش برای همیشه ماندگار بماند. یادش گرامی و نامش ماندگار.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.