تجلیل از کارگردان «خانه پدری» در جشن فیلم کوتاه
پناهی: عیاری؛ عکس بدونشرح است
بهناز شیربانی :حیاط «خانه سینما» و سالن سیفالله داد اینروزها محل برگزاری جشنهای خانه سینماست، جشنهایی ساده و خودمانی بهمصداق یکپذیرایی ساده. چند ردیف صندلی در حیاط چیده شده است و یک السیدی برای کسانی که مراسم را در حیاط نگاه میکنند و در نهایت مراسمی که ظرف چنددقیقه در سالن برگزار میشود. دومین جشن از جشنهای خانه سینما سهم فیلمهای کوتاه بود که شامگاه 18شهریور برگزار شد. جشنی که بسیاری از چهرههای سینمایی میزبانش بودند از جمله کیانوش عیاری، جعفر پناهی، علیرضا رضاداد، محمدمهدی طباطبایینژاد، فرهاد توحیدی، ابراهیم مختاری، امید روحانی، هوشنگ گلمکانی، هوشنگ مرادیکرمانی، مرتضی رزاقکریمی، شهرام مکری و... مراسم تقدیر از کیانوش عیاری یکی از مهمترین بخشهای این جشن بود. قرار بود برای اهدای این جایزه رخشان بنیاعتماد که دوره قبلی این جایزه را گرفته بود؛ روی صحنه برود اما بهدلیل مسافرت، در این مراسم حاضر نبود. اما نکته جالب اینکه برگزاری جشن فیلم کوتاه تا حد زیادی تحتتاثیر جایزه فیلم «قصهها» در جشنواره ونیز قرار گرفت. مجید برزگر، رییس هیاتمدیره انجمن فیلم کوتاه، دریافت جایزه
جشنواره ونیز را به رخشان بنیاعتماد تبریک و درباره تاثیرگذاری این صنف سخن گفت و افزود: «ما همچنان هویت مستقل خودمان را حفظ کردیم و از صنوف تاثیرگذار خانه سینما محسوب میشویم و خوشحالم که در این دوره جشن، شاهد فیلمهایی با کیفیت خوب بودیم.» در ادامه برای تقدیر از عیاری، جعفر پناهی و مجید برزگر دعوت شدند که همراه محمد بزرگنیا، دبیر جشن روی سن رفتند. پناهی قبل از اهدای این جایزه، درباره عیاری گفت: «خیلی خوشحالم اینجا هستم. واقعا در سینمای ایران رفتار و کردار آدمها و آثار برخی سینماگران راهگشاست. یادم هست وقتی دانشجو بودم. فیلم «شبح کژدم» درحال ساخت بود؛ این فیلم اولین اثری در سینمای ایران بود که از صدای سر صحنه در آن استفاده شد.، که البته حمایت محمد بهشتی باعث شد تا این اتفاق رخ دهد. همین موضوع و شروع صدابرداری همزمان در آن شرایط خیلی سروصدا کرد.» عیاری را پناهی مانند عکسهای بدون شرح دانست که واقعا نمیتوان درباره او چیزی نوشت. افتخار میکنم عضو خانهای هستم که عیاری نیز عضو آن است و از او تقدیر میشود.عیاری که بعد از پخش کلیپی درباره چگونگی ساخت فیلم «بودن یا نبودن»، با یادی از عسل بدیعی برای بازی در
این فیلم سخنانش را آغاز کرد و از اینکه جایزه را از دست پناهی گرفت ابراز خوشحالی کرد. او گفت: ««شبح کژدم»در سالی ساخته شد که در اثر یکسو تفاهم مضحک، فیلم کاملا ضربه خورد. چندسال بعد «آبادانیها» به بهانه اینکه آن فیلم را ضدجنگ میخواندند، ضربه خورد. بار دیگر «آنسوی آتش» هم دچار چنین سوءتفاهماتی شد. «بودن یا نبودن» هم به بهانهای در چهارمین روز نمایش، از اکران پایین کشیده شد و این سوءتفاهمها با «خانه پدری» ادامه پیدا کرد. امیدوارم فیلمهای من و برخی از دوستان که در محاق سوءتفاهم گرفتار شدهاند، این سوءتفاهم زدوده شود. میبینید که فیلم آقای حاتمیکیا به اکران میرسد و آب از آب تکان نمیخورد. سهم «بودن یا نبودن» در سینمای ایران نبودن بود.» بهگفته عیاری: «فیلمهای من و برخی از دوستان عمدتا در محاق سوءتفاهم قرار میگیرد. در حالیکه با اکران آنها اتفاق خاصی نمیافتد. مثل فیلم حاتمیکیا که چندسال بعد اکران شد و ویرانی بهبار نیاورد. من از انجمن فیلم کوتاه تشکر میکنم. امیدوارم بتوانم باز هم فیلم بسازم و در معرض چنین نگاههایی باشم.» بیشترین جوایز این مراسم به فیلمهای «سوزن» و «حذف اضطراری» تعلق گرفت. آناهیتا
قزوینیزاده، کارگردان فیلم «سوزن» در مراسم حضور نداشت، او یکی از این جوایز را به هوشنگ گلمکانی برای راهنماییهای خوبی که از جانب او شده بود، اهدا کرد. گلمکانی در صحبتهای کوتاهی گفت: «آناهیتا قزوینیزاده آدم با استعدادی است. فکر نمیکنم در موفقیتش نقش داشتهام که بخواهد چنین لطفی به من بکند. او آدم متواضعی است و همینطور که موفق است، موفق هم خواهد بود.» برگزیدگان جشن فیلم کوتاه به این ترتیب اعلام شد: تندیس بهترین فیلم به فیلم کوتاه «سوزن» به تهیهکنندگی آناهیتا قزوینیزاده، ، تندیس بهترین کارگردانی فیلم تجربی به بنیامین هفتلنگ برای فیلم «اتاقی در نیویورک»، تندیس بهترین کارگردانی فیلم داستانی و دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه به آناهیتا قزوینیزاده برای فیلم «سوزن»، دیپلم افتخار بهترین تصویربرداری به سینا کرمانیزاده برای فیلم «حذف اضطراری»، دیپلم افتخار بهترین تدوین به محمد نجاریان برای فیلم «حذف اضطراری»، دیپلم افتخار بهترین صدا به بهروز عابدینی و علی ابوالصدق برای فیلم «حذف اضطراری».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.