هویت مستقل «قصهها»
احمد طالبینژاد . منتقد سینما
مانند بسیاری از سینمادوستان از جایزهای که خانم بنیاعتماد دریافت کرد خرسندم. سالها بود سینمای ایران در عرصه بینالمللی دچار نوعی رکود یا بایکوت شده بود یا اتفاق قابل توجهی در آن رخ نمیداد و در جشنوارههای «الف» بینالمللی انتظاری که از سینمای ایران میرفت، برآورده نمیشد. برخی از این مسایل سیاسی بود یا فیلمها در حدی نبودند که جوایزی به آنها تعلق بگیرد. خوشحالم که یکی از بهترین ساختههای رخشان بنیاعتماد و یکی از بهترین فیلمهای سینمای ایران در دهه گذشته این جایزه را دریافت کرد. قطعا یکی از ویژگیهای فیلم «قصهها»، ساختار قرص و محکم فیلمنامه آن است که در آن به خوبی به جزییات پرداخته شده است. هنگامی که رخشان بنیاعتماد این جایزه را دریافت کرد، نکتهای بهنظرم رسید که شاید گفتن آن خالی از لطف نباشد و آن، این بود که تصور میکردم چون این فیلم به نوعی ساخته شده است که ما سرگذشت قهرمان فیلمهای دیگر خانم بنیاعتماد را در آن میبینیم، آن را بهتر درک و با آن همذاتپنداری میکنیم. وقتی او جایزه بهترین فیلمنامه جشنواره فیلم «ونیز» را دریافت کرد متوجه شدم او و فرید مصطفوی فیلمنامه جدیدی نوشته و این نکته را در
نظر داشتهاند که بدون هیچ پیشزمینهای از آثار قبلی نیز میتوان این فیلم را فیلم مستقلی محسوب کرد که برای مخاطب خارجی نیز قابلفهم باشد و این نشان میدهد که فیلمنامه این اثر سینمایی قائمبهذات است. و اگر کسی فیلمهای پیشین خانم بنیاعتماد را ندیده باشد، باز هم، بهعنوان یک فیلم مستقل جذابیت خودش را دارد، این نکته بسیار مهمی است که در هر فیلمی اتفاق نمیافتد. باید این موفقیت را به بنیاعتماد و سینمای ایران تبریک گفت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.