ازدواج اجباری
دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری
مراسم بدون هیچ شادمانی یا جشنی برگزار شد. اینبار دیگر به کلیسا نرفتند. نادیا خیلی شادمان به نظر نمیرسید؛ برعکس آن چیزی که ممکن است تصور شود. این ازدواج برایش مطلوب نبود. این را «آنا» خواهر کوچکتر نادیا نیز تایید میکند. طبق یادداشتهای روزانه او، نادیا به همراه برادرانش استالین را تا تزاریتسین همراهی میکرد البته بهعنوان رفیق و نه معشوق. سرگوری، پدر نادیا نیز در همان قطار حضور داشت. او مشغول تقسیمکردن کوپه خواب بین چندنفر بود. در همان شب ناگهان سرگوری فریاد دخترش را شنید. به سمت کوپهاش دوید. دید دارد گریه میکند. شنید که استالین به او تجاوز کرده است. سرگوری دیوانه شد و تهدید کرد او را خواهد کشت. این نه همان کسی بود که در گذشته تحتحمایتش قرار داده بود! استالین به پایش افتاد و گفت با دخترش ازدواج خواهد کرد. به نظر میرسد نادیا هنوز در این ازدواج تردید داشته است. او استالین را واقعا دوست نداشت. این مطلب را آن روزها خواهرش آنا نیز دریافته و در یادداشتهای روزانهاش افشا کرده بود. اولگا، مادر استالین بهرغم اینکه از فرزندش حمایت میکرد، اما این ازدواج را نمیپسندید. حتی تلاش کرد پسرش را از این تصمیم
باز دارد و او را کودن و گیج خطاب کرد. اما بهنظر میرسد داشت دلیل اصلی موضع دشمنانهاش را پنهان میکرد. اسواتلانا استالین، دختر سرکش او به یاد میآورد که: «او هرگز این خویشاوندی را قبول نداشت و آن وقت بود که من فهمیدم تا چه حد مامان بدبخت بوده است!» زوج تازه به کرملین نقلمکان کردند. سپس خانواده علیلیوف را بهکار گماردند. نادیا خانهای ویلایی در «زوبالوو» نزدیک مسکو داشت. این پاداش استالین به خانوادهای بود که به او پناه داده و از او حمایت کرده بود؛ خانوادهای که به او ایمان پیدا کرده بود. طبعا افراد این خانواده باید در ردیف افراد نزدیک به قدرت میبودند. با لنین و سایر قهرمانان انقلاب نشست و برخاست داشتند. در طول زندگی بارها سخنان آنها را شنیده بودند. به این ترتیب دستاوردهای این خانواده نمونه بلشویکی دیگر تکمیل شده بود.
ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.