|

زندگی با یک دزد

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

کاتو خسته و هلاک به آن شهر رسيد؛ شهري که هرروز شاهد فوران نفت بود؛ شهري که به‌طور همزمان هم روسي بود هم گرجي و هم ايراني و هم پاريسي! شهري بسيار پيشرفته در آن زمان. اما اين ثروت بادآورده براي ساکنان شهر مانند سمي مهلک بود. نفت به همه‌جا سرايت مي‌کرد. درختان را از رشد بازمي‌داشت. در وسط دريا نفت تا ارتفاع بالا فوران مي‌کرد و امواج ملتهبي را پديد مي‌آورد. در آن زمان تدابير مربوط به حفظ محيط‌زيست و صنايع نفتي هنوز شناخته‌شده نبود. زندگي با يک دزد، نه آسان بود و نه توام با آرامش. کاتو نخستين زني نبود که اينچنين دچار هراس مي‌شد. کمتر از يک‌سال از ازدواجشان مي‌گذشت. هرگز تصور نمي‌کرد زندگي‌شان چنين مسيري را طي کند. اگر دستگير شود چه برسر فرزند خردسالشان خواهد آمد؟ اکاترينا، گندمگون و هوس‌انگيز بود. خواهر کوچک «اسوانيدزيه» که در تاريخ دوم ماه مي ‌سال 1880 در يکي از محلات فقيرنشين تفليس، پايتخت گرجستان به دنيا آمد. سه خواهر نوجوان اسوانيدزيه در يک مغازه خياطي کار مي‌کردند و صاحب آن خانم «هرويو» نام داشت. استالين بارها آنجا مخفي شده بود. همين امر به او فرصت رفاقت با زنان را داد. خواهر اولش ديدار آن دو را به ياد مي‌آورد: «لباس‌هاي فقيرانه و مسخره‌اي داشت. صورتش زيتوني‌رنگ بود که جاي آبله بر آن ديده مي‌شد. قامتش کوتاه‌تر از متوسط بود.» اما استالين با چه شيفتگي‌اي از آن روز خاطره‌انگيز ياد مي‌کند: «قلبم را ذوب کرد!» در همان کارگاه بود که يک روز پدر و مادرشان به ملاقات سه خواهر آمدند. طبق معمول، استالين هم بود. براي آنها سرودهاي رومانتيک خواند. يکي از عموزادگانشان که در آن جمع حضور داشت اينطور توصيف مي‌کند: «بسيار صدايش تاثيرگذار بود و همه را مسحور مي‌کرد. تا آنجا که به نظر آنها او مرد بي‌نزاکتي بود.» ادامه دارد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.