|

جنس فروخته‌شده پس گرفته می‌شود

سجاد صاحبان‌زند

وقتی وارد مغازه‌ای ایرانی می‌شوی، معمولا سه، چهارتا جمله را می‌بینی که به دیوار چسبانده‌اند که جدا از نوع ادبیاتشان، پیام‌های یکسانی دارند. مثلا می‌نویسند: جنس فروخته‌شده، پس گرفته نمی‌شود یا نسیه داده نمی‌شود حتی به شما. گاهی هم ادبیات جمله‌ها کمی فرق می‌کند. مثلا می‌نویسند: حساب دفتری نداریم یا پذیرش جنس فروخته‌شده، سبب تداخل کاری می‌شود. گاهی اینها را با خودکار می‌نویسند و چندبار رویش را پررنگ می‌کنند تا مثلا از دور خوانده شود، گاهی هم می‌دهند کسی برایشان بنویسد. این‌روزها هم که تقریبا در هر کوی‌وبرزنی یک دستگاه چاپگر پیدا می‌شود، می‌دهند همین جملات را برایشان چاپ می‌کنند یا به قولی پرینت می‌گیرند. اما شما در هیچ‌کدام از سوپرمارکت‌های فرنگی جملات مشابه این را نمی‌بینید. اصلا اینجا مثل ایران، پشت فروشنده دیواری وجود ندارد که کاغذی را رویش بچسبانند. چند فروشنده، یا به قول خودشان «که‌شر» پشت دستگاه نشسته‌اند، بارکدخوان را به‌وسیله موردنیاز شما نزدیک می‌کنند، بارکدخوان دیلینگی صدا می‌کند و بعد قیمتش روی مانیتور دستگاه نشان داده می‌شود. اصلا هم نیازی نیست یک کلمه بین شما و این فروشنده، ردوبدل شود. البته همه‌شان وقتی شما را می‌بینند، سلامی تحویلتان می‌دهند و مطابق دستور رییس فروشگاه باید لبخند هم بزنند و وای به روزی که چنین اتفاقی نیفتد؛ حتما کارشان را از دست می‌دهند. برگردیم به همان جمله معروف و عادت‌شده خودمان که «جنس فروخته‌شده، پس داده نمی‌شود». در اینجا شما می‌توانی تا 30روز، جنس فروخته‌شده را پس بدهی. خیلی ساده، فاکتورت را نشان می‌دهی و می‌گویی این جنس فروخته‌شده را نمی‌خواهم و طرف هم یکی، دودقیقه وقتت را می‌گیرد و بعد اسکناس می‌شمارد و تحویلت می‌دهد. گاهی هم کارت بانکی‌ات را می‌گیرد و پول همان لحظه به حسابت واریز می‌شود. در این معامله اصلا و ابدا مهم نیست شما چرا می‌خواهی جنس خریده‌شده را پس بدهی. شما حتی می‌توانی بگویی از این جنس خریده‌شده، خوشم نیامده، با آن حال نکردم یا اصلا حرف هم نزنی. در هر صورت آنها، آن را پس می‌گیرند. مورد داشتیم که طرف، کیک خریده‌شده را برگردانده، در حالی که جای دندانش هنوز روی آن مانده بود و گفته از طعم کیک خوشش نیامده و سوپر مارکت هم آن را پس گرفته. مورد داشتیم که طرف چتر را خریده، شکسته و آن را پس داده. موردها زیاد بوده. البته اگر فاکتور هم نداشته باشی، جنس فروخته‌شده را پس می‌گیرند، فقط باید به‌جایش چیز دیگری بخری. در سوپرمارکت‌های فرنگی، تا حد مشخصی نسیه هم داده می‌شود، حتی به کسی که تقریبا نمی‌شناسندش. یعنی در بسیاری از مغازه‌ها، به شما پیشنهاد می‌کنند که کارت «کریدیت» بگیری و بعد تا سقف فلان‌قدر نسیه خرید کنی و بعدا پولش را بپردازی. البته باید فرم مرتبط را پر کنی و کارت مخصوص خودشان را برداری. نکته جالب‌تر اینکه اگر شما نسیه خرید کنی، به شما جایزه هم می‌دهند. اما اگر سر موقع، حساب دفتری‌ات را صاف نکنی، مرتبا سود می‌آید رویش. دیگر از این حرفا نداریم که «اصغرآقا دستم تنگه، حقوقمو نگرفتم، گرفتم صافش می‌کنم.» شاید هم به‌نفع مغازه باشد که شما بدهی‌ات را دیر پرداخت کنی. سودش را می‌دهی. فکر می‌کنم همه این اتفاق‌ها به یک دلیل ساده روی می‌دهد: می‌خواهند اعتماد مشتری را جلب کنند. می‌خواهند به این وسیله، به تعداد مشتریانشان بیفزایند. شاید هم بدشان نیاید دیربه‌دیر پولت را بدهی و سودش را بگیرند. به همین سادگی.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.