|

آینه

فرهیختگان سرمقاله: «اختیارات رییس‌جمهور و نیاز به تبیین ‌آن» بهمن کشاورز بدیهی است با توجه به اینکه بعد از تصویب قانون اختیارات ریاست‌جمهوری و نحوه اجرای دو اصل 113 و 121 قانون اساسی، ما با تصویب اصلاحات قانون اساسی در سال 1368 مواجه هستیم - هر چند در اصل 113 فقط مساله هماهنگی بین قوا که در اختیارات رییس‌جمهور است و به اختیارات رهبری اضافه شده است - تجدید نظر در قانون اختیارات و تعیین روش و مکانیسم عملی و روشنی برای اعمال اصل 113 قانون اساسی ضروری به نظر می‌رسد. چنین اقدامی مطمئنا باعث شفافیت بیشتر روابط ریاست‌جمهوری و دو قوه دیگر خواهد شد. ایران یادداشت: «با تفسیر نمی‌توان اصول قانون اساسی را تعطیل کرد»؛ علی شکوهی بعد از سخنرانی دکتر روحانی در این‌باره که به‌زودی دولت اجرای همه اصول قانون اساسی را در دستور کار خود قرار خواهد داد، واکنش‌های متفاوتی را از سوی موافقان و مخالفان شاهد بودیم که اظهارات حجت‌الاسلام‌والمسلمین منتظری، رییس دیوان عدالت اداری از این نظر که ایشان یک مقام مسوول در قوه‌قضاییه هستند، اهمیت دارد... هیچ اصل قانون اساسی نباید به گونه‌ای تفسیر شود که گویی امری زاید و بودونبود یک عبارت یا اصل در قانون اساسی، علی‌السویه است. معنا ندارد که ما مطابق اصل 113 قانون اساسی، رییس‌جمهوری را مسوول اجرای قانون اساسی بدانیم اما هنگام تفسیر، مدعی شویم که ایشان فقط در حیطه دولت این مسوولیت را دارد و بقیه قوا هم در حیطه خود، مسوول اجرای قانون اساسی هستند. در آن صورت چرا نام نهادها و مسوولان قوای دیگر در قانون اساسی به‌عنوان مسوول اجرای قانون اساسی نیامده است؟ اتفاقا رییس‌جمهوری هنگامی مسوول اجرای قانون اساسی تلقی می‌شود که بتواند بدون مداخله در امور اجرایی قوای دیگر، نسبت به اجرانشدن اصول قانون اساسی، نظارت و پیگیری کند و تذکر و اخطار بدهد و گزارش اجرایی‌شدن یا نشدن برخی از اصول قانون اساسی از سوی برخی نهادها را به مردم و نمایندگان مجلس گزارش کند. کیهان سرمقاله: «از تکریم دشمنان تا تهدید دوستان!» محمود عباس‌زاده مشگینی رییس‌جمهور محترم... در پاسخ به منتقدان ابراز داشتند که «هرگز در برابر تخریبگران دولت و نظام ساکت نخواهد بود!» بنابراین از کنار هم نهادن همه این مواضع و بررسی خط سیر بحث این نگرانی ایجاد می‌شود که نکند از این به بعد شاهد گشایش جبهه جدیدی در مقابل دولت در کنار سایر جبهه‌ها نظیر منتقدان، مخالفان و دشمنان هستیم که جبهه تخریبگران نامیده می‌شوند! با توجه به اینکه آقای رییس‌جمهور محترم، خود یک حقوقدان هستند سوال اصلی این است که مرجع قانونی ارزیابی مواضع و اظهارات منتقدان یا مخالفان کیست و تا کجا تخریب محسوب نمی‌شود و گوینده در دایره تخریبگران قرار نمی‌گیرند؟ مرز میان نقد و مخالفت با تخریب چیست؟ با چه روشی می‌شود گفته‌ای را تخریب یا نه نقد تلقی کرد؟... البته بعید هم نیست که چه‌بسا کسانی با ارایه گزارش‌های جهت‌دار و بزرگ‌نمایی و تحریف مواضع منتقدان بخواهند رییس‌جمهور را در مقابل فرهیخته‌ترین قشر جامعه یعنی نویسندگان و گویندگان قرار دهند تا خودبه‌خود در مسیر انزوا قرار گیرد... وطن امروز سرمقاله: «واقعیت‌های دولت»؛ امیرعلی جهاندار از ابتدای روی‌کارآمدن دولت، تلاش همراهان فراوان رسانه‌ای روحانی آن بود که روحانی را بازنمودی از چهره سیاسی هاشمی و خاتمی نشان دهند تا این پایگاه اجتماعی برای آنها حفظ شود... اگرچه پیش‌تر دولت هیچ‌گاه درباره سیاست رسانه‌ای خود سخن نمی‌گفت اما روز گذشته این مساله فاش شد و در جشنواره رسانه‌های دیجیتال، حسام‌الدین آشنا، مشاور فرهنگی و مغز رسانه‌ای دولت یازدهم درباره سیاست‌های رسانه‌ای دولت گفت: «آقای روحانی می‌خواهد تصویری که خودش دوست دارد در صداوسیما منعکس شود.» به‌عبارت دیگر دولت دوست دارد واقعیت مدنظر خودش از دولت در رسانه ملی ساخته شود نه واقعیت موجود دولت یازدهم! روحانی با سیاست عکسبرداری رسانه‌ای در صحنه‌های مختلف حاضر می‌شد تا چهره مدنظر خود را در رسانه‌ها نشان دهد. گاهی با لباس ورزشی در کوه و بین مردم پیاده‌روی می‌کرد، گاهی به خانه شهدا سر می‌زد و گاهی در جمع کودکان معلول حاضر می‌شد اما سیاست‌های غلط اقتصادی و بین‌المللی دولت، فاصله‌ها را از وی افزایش داد و شکاف‌هایی را بین اقشار مختلف با روحانی پدیدار کرد. جوان یادداشت: «هشدار به سعودی و آمریکا» هادی محمدی برای افکار عمومی ایرانی و مقامات نظام، خصومت و کینه‌ورزی مقامات آمریکایی در قبال ایران، پدیده تازه‌ای نیست و بی‌تردید، از پاسخ ایران محروم نخواهند شد. حال رژیم سعودی باید تکلیف خود را روشن کند که قصد نشان‌دادن «شمشیر از رو بستن» را دارد یا ترجیح می‌دهد حسن همجواری و فواید آن را انتخاب کند. مساعدت و کمک به رژیم ضد‌بشری صهیونیستی که در یک‌صد سال گذشته، ده‌ها هولو‌کاست و نسل‌کشی و منتهای نژاد‌پرستی را به نمایش گذاشته و در دشمنی با تمامیت اسلام و مسلمین و مردم و نظام اسلامی ایران کوتاهی نکرده، سوال‌برانگیز است. سفر آقای امیرعبد‌اللهیان به عربستان که دوشنبه برای بررسی موضوعات مورداهتمام دو طرف! صورت گرفت! احتمالا برای انتقال این «هشدار و اخطار آخر» است تا خود را در آتش خشم و واکنش ایران نسبت به صهیونیست‌ها و مقامات آمریکایی نسوزاند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.