خشم لنین از استالین
دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری
اما لنین با شنیدن این خبر دیوانه شده بود. فورا به استالین نوشت: «رفیق استالین محترم. به خودت جسارت دادی که بهصورت تلفنی با همسرم گفتگو و به او توهین کنی. گرچه او موافقت کرد آنچه را گفته شده فراموش کند، اما من مساله را به اطلاع کامناف و زینوویات{... .} رساندهام. نمیخواهم آنچه را علیه من بافته شده فراموش کنم. چون هرچه را علیه همسرم میبافند طبعا علیه خود من هم خواهند بافت. حال باید من از تو بپرسم که آیا آمادهای یا نه. آمادهای تا از حرفهایت برگشته و عذرخواهی کنی، یا اینکه ترجیح میدهی رابطهات را با ما قطع کنی؟» تنش موجود در کرملین برای نادیا وضعیتی را به وجود آورد که حزنانگیز بود. کلارا زاتکین در آن دوران او را دید. از 1915 او را ندیده بود. مینویسد: « موهای سادهاش را پشتسر ریخته بود، بدون دستکاری. با لباسی بسیار ساده، تقریبا شبیه بکارگران خسته بود.» دهم مارس، لنین دوباره تب کرد. نمیتوانست چیزی بنویسد یا دیکته کند. استالین ارادتش را نسبت به او ابراز داشت و انکار کرد که به نادیا بدوبیراه گفته است. از لنین عذرخواهی کرد. اما لنین تصمیم خود را گرفته بود تا وصیتنامهاش را اصلاح نکند. پس از مرگ او در
ژانویه 1924، نادیا مجبور شد خواهینخواهی رابطهاش را با جانشین همسرش یعنی استالین حفظ کند. اما ماموریتی دشوار بود: سال 1925 تصمیم گرفت از کامناف زینوویات در تبعیدگاه لونجومو حمایت کند. این دو، زندگی خاص خودشان را صرف مخالفت با استالین کردند. استالین یکبار دیگر او را تهدید کرد: «به دنیا خواهم گفت که همسر واقعی لنین کیست!» ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.