شفافسازی مرزبندیها؛ با دادگاه احمدینژاد
آمنه شیرافکن
نوستالژی بازگشت به دوران خاص و سازنده دولت «احمدینژاد» مدتی است در بهارستان جان گرفته و دوستان و یاران او بیش از هر زمان دیگری به بازگشت به قدرت میاندیشند. شاید در این وانفسا برگزاری هرچهسریعتر دادگاه «احمدینژاد» بتواند بر انکار طیف سیاسی مدافع او فایق آمده و پردههای پنهانماندهای از واقعیت تخلفهای صورتگرفته را پیشرویشان بگستراند. هرچه پیشتر میرویم ماجرا به سمت نقدهای عجیبوغریب برخی دوستداران دولت پیش به دولت کنونی میرود و سویههایی از تخریب دولت «تدبیر». اگرچه مجلس نهم به دقت ماجرای چند تخلف وزیر علوم را زیر ذرهبین دارد و در نهایت در 9ماهگی وزیر، رای به استیضاح او میدهد، اما در برابر چگونگی هزینهکرد درآمدهای نفتی و غیرنفتی 800میلیارددلاری دولت احمدینژاد در چندسال گذشته سکوت اختیار کرده و کمتر به ماجرای حیفومیل این درآمدها پرداخته است. تا همین چندماه پیش یاران «معجزه هزاره سوم» درگیر جو سنگینی بودند که یکایک پروندههای روشده از دوره احمدینژاد برایشان ترسیم کرده بود. اما حالا به دو رویکرد «انکار» و «فراموشی» روی آورده و بنا دارند بیتوجه به میراث رییس دولت پیشین، باز هم پا بر پدال
قدرت بگذارند؛ حتی در شرایطی که حالا بررسی حدود 700 پرونده تخلف مربوط به دولت احمدینژاد در دستور کار نهاد ریاستجمهوری قرار گرفته و برخی مشغول رسیدگی به سههزار پرونده تخلف در بورسیههای دکترا شدهاند. در یکسال آغاز فعالیت دولت روحانی با وجود همه فرازوفرودها و نقدهای موجود به عملکرد او و کابینه، تلاش حداکثری برای مبارزه با فساد و اصلاح وضعیت اقتصادی در دستور کار قرار گرفته و وضعیت به سمتوسوی متعادلی تغییر مسیر داده است. افتخار دولت روحانی تلاش برای جلوگیری از فساد و افشای پروندهبهپرونده مسایلی است که دولت تدبیر به آن دست یافته، بماند که هنوز هزاران صفحه از یافتهها به دلایل مختلف بازگو نشدهاند. حالا قاضی مدیرخراسانی خبر داده که پرونده احمدینژاد در «وقت احتیاطی» است؛ تفسیر این وقت احتیاطی کار دشواری است و ادبیات پیچیده حقوقی طلب میکند. اما خروجی رسیدگی به این پرونده اهمیت فراوانی برای وضعیت سیاسی کشور دارد. شاید اعلام نتیجه دادگاه احمدینژاد دستکم بتواند برخی طیفهای سیاسی کماکانطرفداراو را به خود آورده و با واقعیت تلخ تخلفهای گسترده در دولت او مواجه کند. احمدینژاد مانند همیشه در برخی جمعهای
سیاسی حاضر میشود و البته کمتر سخن سیاسی میگوید. سایتهای «بهاری» منتسب به او و یارانش کماکان به فعالیت خود ادامه میدهند و در انتظار رویش جوانههای بهارند. به همینخاطر است که حالا طیفی در بهارستان از علاقهمندان به رییس دولت گذشته جان دوباره گرفته و بهسادگی رییس قوهمقننه را «دیکتاتور» و «مستبد» میخوانند. برخی میگویند اگر ماجرای حمله به سخنرانی «علی لاریجانی» در 22بهمن 91 بهخوبی دنبال میشد حالا دیگر همان گروه به خودشان اجازه توهین مستقیم به رییس مجلس را نمیدادند. شاید از همین ماجرا باید استنباط کرد که اگر دادگاه «احمدینژاد» هرچهسریعتر برگزار شود، طیف سیاسی حامی او در مجلس کمتر فرصت جولان و فعالیت داشته باشند. برگزاری دادگاه احمدینژاد خواست هر شهروند ایرانی است تا برای مدیران ایرانی درس عبرتی باشد برای دوری از «دروغ» و «تخلف».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.