يادبود بانوي «غزل ايران» برگزار شد
2هزار سوگوار «سيمين»
عسل عباسيان: 11 صبح روز يکشنبه دوم شهريور، در حوالي ميدان صنعت تهران، اندکاندک جمع سوگواران سيمين به مسجدجامع شهرکغرب ميرسيدند، تا حدود 20دقيقه بعد سالن اجتماعات بانوان و آقايان اين مسجد بيش از دوهزار نفر سياهپوش و سپيدپوش از زن و مرد و پير و جوان و حتي کودک را به خود ببيند؛ سوگواراني که شاخهگلهاي سپيد در دست داشتند و اشک، چشمشان را تر کرده بود، با حسرت به تصاوير سيمينبانوي غزل در گوشهگوشه مسجد مينگريستند؛ به لبخندي که هرگز از لبش محو نشد و به چشمهاي سُرمهبستهاي که مهرباني از آن ميچکيد. در مقابل مسجد، پسران سيمين بهبهاني- علي و حسين- دست کسانی را که در گرماگرم شهريور از راههاي دورونزديک براي بيان تسليت آمده بودند ميفشردند و در سالن اجتماعات بانوان هم پروانه خليلي خواهر سيمين بهبهاني، اميد، دختر اين شاعر و مانا و آوا نوههايش ميزبان جمعيتي بودند که لحظهبهلحظه بر شمارشان افزوده ميشد. محمدرضا شجريان، داريوش شايگان، علياشرف درويشيان، سيدعلي صالحي، بهمن فرمانآرا، ايران درودي، علي مرادخاني، محمد ملکي، اميرحسن چهلتن، حسين الهيقمشهاي، بيژن بيژني، کيخسرو پورناظري، تهمورس
پورناظري، عطاءالله اميدوار، جواد مجابي، ملکه رنجبر، محمدجواد مظفر، نسرين ستوده، پروين فهيمي، اديب برومند، فريبرز رييسدانا، عليرضا رييسدانايي، علي ميرزايي، ناصر زرافشان، علي دهباشي، نصرتالله وحدت، جمشيد گرگين، گوهر خيرانديش، جواد لشگري، محمد متوسليان، ناهيد توسلي، سيروس ابراهيمزاده، رضا بنفشهخواه، صديق تعريف، رويا نونهالي، حسين صفاريدوست، اسدالله شعباني، سهيل محمودي، ناهيد کبيري، فاطمه راکعي، ساعد باقري، افشين علا و بسياري ديگر هم به اين مراسم آمده بودند اما همچنان جاي خالي هوشنگ ابتهاج (سايه)، محمدرضا شفيعي کدکني و همينطور محمدعلي سپانلو که به دليل کسالت جسماني نتوانسته بود در مراسم خاکسپاري سيمين هم شرکت کند، به چشم ميخورد. مراسم با خواندن غزلي از سيمين در وصف حضرت علي(ع) آغاز شد و بعد با سخنان ابوالحسن تهامي، دوبلور و داماد سيمين بهبهاني، درباره زندگي و آثار اين شاعر غزلسرا و بخشي از ويژگيها و نوع نگاه بانوي غزل به زندگي ادامه پيدا کرد: «ايمان و باور سيمين بهبهاني به قرآن کريم، اين کتاب بزرگ است که باعث ميشود او در مقابل زورگويي مقاومت کند. سيمين بهبهاني يکزن پيشرو و در عين حال پايبند به سنت
بود. او زماني که فرزندانش قصد سفرکردن داشتند خود آنها را از زير قرآن عبور ميداد.» او همچنين با خواندن شعري از اين غزلسرا که آن را در محکوميت کشتار فلسطينيها سروده بود، اينگونه سخنان خود را به پايان برد: «سيمين نزديک به 30سال دبير دبيرستانهاي کشورمان بوده و بهرغم شادي ناشي از رشد مادراني فرهيخته براي آينده کشورمان، چيزي آن را رنج ميداد و آن اين بود که چرا به يکي از شاگردانش نمره ردي داده است.»بخشي از مراسم هم به سخنراني حجتالاسلام حميدزاده، اختصاص داشت که او لابهلاي حرفهايش به فضيلت قلم، شعر و بهخصوص شعر سيمين بهبهاني اشاره کرد؛ سخناني متفاوت که منجر به تشويق حاضران مراسم شد. او در ادامه شعري را از سيمين بهبهاني خواند که در بخشهايي با دستزدن حاضران همراه شد، شعري با مطلع «من از شبهاي تاريک بدون ماه ميترسم» و بعد هم سوگوارهاي از «افشين علا» خوانده شد. مراسم يادبود بانوي غزل ايران، در حالي به پايان رسيد که دخترش «اميد» به برخي حاضران تاکيد ميکرد که اين خواست مادرشان بوده که در مسجد برايش ختمي برگزار کنند و بعد هم شنيده شد که هزينه مراسم شب هفت هم صرف امور خيريه ميشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.