|

گریستن

مهدی اخوان لنگرودی

به خانم شعر سیمین بهبهانی شاعر نمی‌میرد اما می‌رود. برای همیشه می‌رود تا رنگ تند آبی (ابدیت). پروانه‌ها با او کوچ می‌کنند شمع‌ها در انتظاری زعفرانی شعله‌هایشان را به پایین می‌کشند و ابرها برای گریستن بغض کرده همه آسمان را می‌پوشانند و (خانه) تاریک می‌شود 19آگوست 2014 اتریش - وین

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.