|

شلتوک

احمد غلامی

گلی مرده بود اما هنوز داشت حرف می‌زد. از زایمان گاو مش‌اسحاق می‌گفت که پدرش برایش تعریف کرده بود. گاو و گوساله‌اش هر دو سر زا می‌روند و گلی همان‌روز به دنیا می‌آید. گلی خیلی دوست داشت وقتی مهندس عیانی نقشه‌کشی می‌کند، برایش چایی ببرد و یک‌ریز حرف بزند تا سرش را بالا بیاورد و توی چشم‌هایش نگاه کند و بگوید، «واقعا!» گلی عاشق عینک مهندس بود. هروقت خانه نبود، می‌رفت و عینکش را به چشم می‌زد و می‌نشست پشت میز طراحی و ادایش را درمی‌آورد. در یکی از همین‌روزها بود که نقشه‌ای را خط‌خطی کرد و کتک مفصلی خورد. بعد از آن بود که دوست داشت کتکش بزند تا بعد بیاید و نوازشش کند. اما دیگر او را نزد. هرچقدر حرف می‌زد، مهندس فقط سرش را بالا می‌آورد و می‌گفت، «واقعا!» حالا که گلی مرده بود باورش نمی‌شد مهندس عیانی برایش گریه کند. پدر و مادرش که از لاهیجان آمده بودند گریه نمی‌کردند. گلی بالای سر جنازه خودش ایستاده بود و به گاو مش‌اسحاق فکر می‌کرد که با گوساله‌اش مرده بود. با خودش خیال کرد، کاش او هم، سر زا رفته بود. اگر زن یکی از همین هم‌محلی‌هایشان شده بود، الان سه، چهارتا بچه داشت. دوباره شروع کرد به حرف‌زدن. مثل رادیو حرف می‌زد. مهندس سرش روی میز نقشه‌کشی بود و معلوم نبود به حرف‌هایش گوش می‌دهد یا نه. این‌بار داستان گاو مش‌اسحاق را آنقدر با هیجان تعریف می‌کرد که خودش هم به‌وجد آمده بود. اما این‌بار هم مهندس سرش را بالا آورد و گفت، «واقعا!» بعد گفت، «میری‌ یه‌قهوه بیاری!» قهوه خیلی دوست داشت و گلی هروقت با او لج ‌می‌کرد، می‌رفت و برایش چای می‌آورد. مهندس گفت، «باز که اشتباه آوردی!» استکان چای را برداشت و سرکشید و گفت، «اشکال نداره، راستی بالاخره گاو مش‌اسحاق... .» گلی خودش را آماده کرده بود دعوای مفصلی کند. فریاد بزند، «مگه تو شوهرم نیستی، اگه نمی‌خوای زنت باشم چرا منو از خانواده‌ام جدا کردی...» تا خواست این حرف‌ها را بزند، مهندس گفت، «پس چرا ساکتی؟» خشمش را خورد. مهندس گفت، «بیا... بیا... جلو ببینم...» دست‌وپایش می‌لرزید. خیال کرد، می‌خواهد نوازشش کند. اما عینکش را از روی میز برداشت و به چشم‌های او زد و گفت، «خوبه... خوبه...» همه‌جا را تار می‌دید. مهندس صورتش را جلو آورد. دلش می‌خواست عینک را بردارد تا ببیند، چشم‌های او این‌جوروقت‌ها چه حالتی می‌شود. مهندس گفت، «خب، ‌حالا برو قهوه بیار...» تصمیم گرفت، ‌عصبانی‌اش کند تا باز کتکش بزند. گفت، «نمیرم.» اعتنایی نکرد. بلند گفت، ‌«اصلا نمیرم» سرش را بالا آورد و گفت، «واقعا، ‌خسته‌ای؟ برو استراحت کن!» گلی خسته نبود. می‌خواست حرف بزند. کتک بخورد و نوازشش کنند. باز حرف بزند تا به او بگوید، «خفه‌شو... بسه!» اما فرصتش پیش نیامد. همان‌طور ساکت ایستاد و نگاهش کرد. مهندس گفت، «چرا وایستادی نگاه می‌کنی؟» تصمیم گرفت هرطور شده عصبانی‌اش کند و نگذارد کار کند. گفت، ‌«اصلا میدونی شلتوک چیه؟» مهندس سرش را بالا آورد و گفت، «شلتوک!» گفت، ‌«بله!» سرش را پایین انداخت و گفت، «نه...» گلی گفت، «شلتوک پوست برنجه...» مهندس گفت، «واقعا!» دوباره مشغول کار شد. گلی گفت، ‌«برای آدمای عصبانی و نگران خوبه.» گفت، «واقعا!» گلی گفت، ‌«واسه قلب هم خوبه!» گفت، ‌«چه جالبه اینارو از کجا می‌دونی...» گلی گفت، ‌«عمر رو هم زیاد می‌کنه، ‌اسپرم‌ رو هم زیاد می‌کنه...» بعد نفس عمیقی کشید و ساکت شد. مهندس گفت، «واقعا!» بالای سرش که ظاهر شدم. بوی قهوه بیدارش کرده بود. یکی از جمع گفت، ‌«لال از دنیا نری صلوات بفرست...» به مهندس نگاه می‌کرد. داشت درباره گاو مش‌اسحاق برایش حرف می‌زد. مهندس سرش را گذاشته بود روی میز و معلوم نبود صدایش را می‌شنود یا نه.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.