|

زن از نگاه لنین

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

به نسبت لنین، سخنانی را که زنان در کنفرانس‌ها بیان می‌کردند چیزی جز حرف‌های یاوه و توخالی نبود. سالکارا زاتکین نظریه‌پرداز بزرگ آلمانی جنبش زنان ازهمان ابتدای تاسیس به‌نقل از لنین می‌گوید: «آیا شما می‌توانید به‌صورتی جدی برای من تضمین کنید که در نشست‌های زنانه‌تان توانسته‌اید مساله جنسیت را از یک دیدگاه تاریخی بررسی کنید؟ این نیازمند اطلاعاتی عمیق و متنوع است و باید بر انبوهی از اطلاعات اشراف داشته باشید. اما آیا شما توان این کار را دارید؟» لنین پیوسته اینجا و آنجا می‌گفت هنوز زنی را ملاقات نکرده که توانسته باشد کتاب «کاپیتال» را بخواند یا از جدول حرکت قطارها و حتی بازی شطرنج سردر‌آورد. درباره مساله جنسیت، او به صورتی یک‌دنده با آزادی جنسی زنان مخالفت می‌کرد و حتی درباره مفهوم جنسیت نیز مخالف بود: «من هرگز به پایداری و درستی مبارزه زنان اعتمادی ندارم. آنها مسایل شخصی را با سیاست مخلوط می‌کنند. به مردانی نیز که به‌دنبال زنان هستند و هردم عاشقشان می‌شوند اعتمادی ندارم. نه. نه. اینها با انقلاب هیچ تناسبی ندارد!». باید شما نظریه مشهوری را که می‌گوید ارضای نیازهای جنسی در یک جامعه کمونیستی امری ساده، مانند خوردن یک لیوان آب است و نباید بر اهمیت بیشتر آن افزود، داشته باشید. البته برنامه این تبعیدی سابق در سیبری هرگونه ریاضت را هم رد می‌کرد. می‌گفت: «بدن‌های سالم، مغزهای سالم: نه ریاضت و نه زن‌بارگی، نه یک‌آلمانی خشک بلکه مثل یک‌حالت وسط. لنین، بزرگ‌منشانه مدعی بود که هرگز فاسد نخواهد شد، حداقل تلاش می‌کرد این را به ما تفهیم کند. نخستین سفارشی که او برای خود قایل بود این است: «نه ریاضت و نه زن‌بارگی!» برن، مارس سال 1917؛ خانواده لنین وقتی یکی از رفقا آمد و خبر شروع انقلاب را داد، خود را مهیا کردند. ولادیمیر تا دفتر خود در شهر دوید. دریافت که لحظه اقدام فرا رسیده است. هدفش، درواقع هدف تمام زندگی‌اش اینک داشت تحقق پیدا می‌کرد. ایناسیا نوشت: «همه ما به فکر رفتن هستیم». لنین باید به روسیه بازمی‌گشت. تلاش کرد با گذرنامه یک‌سوئدی لال وارد آلمان شود. چون می‌خواست مجبور به حرف‌زدن و اثبات تابعیت خود نباشد. ادامه دارد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.