اعتماد به زنان
دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری
لنین از همان دوران کودکی میدانست چگونه از کمک و یاری زنان برخوردار شود. دوروبرش از آنها زیاد بودند. لنین جز به آنها به کسی دیگر اعتماد نمیکرد. نیازمند آن بود که دورتادورش فضایی دوستانه و کاملا متفاوت از فضای ارتباط با دشمنان سیاسیاش داشته باشد. او خیلی زود اهمیت دلبستن بر این مجموعه بدبختها را دریافت. ادعا میکرد یاریدهنده زنان است. میگفت: «امکان ندارد یک حرکت تودهای بدون زنان شکل بگیرد... امکان ندارد ما بتوانیم دیکتاتوری پرولتاریا را بدون اینکه میلیونها زن در کنارمان باشند تحقق بخشیم.» در رابطه با لنین اما زن باید بهعنوان یک کارگر به آزادی میرسید. یعنی از مزارع به کارخانهها میرفت. به این ترتیب، این بچه نازپرورده در نگاه زنان، بهخاطر اینکه تمایل داشت آنها را به جنبش آزادیبخش طبقه کارگر ملحق کند، همهچیزش قابل مسامحه و گذشت بود. اما تفکرات لنین درباره زنان هیچ جایی برای خیالپردازی باقی نمیگذاشت. تا درجهای که حتی ما دراینکه او استعدادی به نام همراهی با احساسات زنانه داشته باشد تردید میکنیم. اینطور برمیآید که برای او هرگونه استفاده یکنفر از دیگری امری بیهوده یا حتی زیانآور بوده است: «من
نسبت به دیدگاههای جنسیتی هشدار میدهم. نسبت به تمام کتابهایی که به حد وفور بر زبالهدانی یک جامعه بورژوازی میروید... . به اعتقاد من این کثرت نظریات جنسیتی که غالب آنها فرضیه است و در اکثر مواقع هم فرضیههای نوعی، سرچشمهاش نیازهای شخصی بورژواها برای توجیه یک زندگی خاص و غیرطبیعی یا توجیه جامعهای بورژوازی و توام با بحران است.» توجه زیاد به مسایل جنسی افراطیترین حالتهای ضدانقلابی است: «به نظر میرسد پیش از آنکه بخواهیم عملی ویرانگر باشد اقدامی با درونمایهای کاملا بورژوازی است. این کار پیش از هرچیز به اعتقاد روشنفکران یک منبع درآمد است.» با این حال لنین میدانست که چگونه «توجه» چهرههای نمادین جنبش تازهپای فمینیسم از جمله الکساندرا کلونتای و آنجلیکا بالابانف را به خود جلب کند. زیرا اینها او را برای جذب سیاسی زنان و ایجاد تفاهم بین نظریه انقلاب و جنبش زنان در ابتدای قرن بیستم کمک میکردند. الکساندرا کلونتای، که زمانی بهعنوان معاون لنین فعالیت میکرد، تلاش داشت اینگونه تفکرات را تغییر دهد. ادامه دارد
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.