|

به بهانه مناظره دادکان با خادم در رادیو جوان

دادکان مردی برای تمام فصول سیاسی!

سبحان مرشدزاده

گفته شد خبرنگاران چندی پیش نظر وزیر ورزش‌و‌جوانان را در مورد نقد‌های دادکان جویا می‌شوند که ایشان با لبخند برای همکار دانشگاهی خود و رییس سابق فدراسیون فوتبال آرزوی بهبودی و سلامتی می‌کند! این طنز تلخ نفر اول اجرایی ورزش کشور، ما را به سمتی می‌برد که به این نتیجه برسیم دکتر محمد دادکان تصور می‌کند مردم ایران حافظه تاریخی‌شان را از دست داده‌اند و هیچ نکته‌ای از چهارسال ریاست ایشان بر فوتبال کشور به یاد نمی‌آوردند. همین نسخه جدید و تکراری دکتر برای فوتبال ایران است که هیچ بازیکنی بیش از 150میلیون‌تومان نمی‌ارزد. رییس پیشین فوتبال ایران در مصاحبه اخیر خود یک‌بار دیگر این جمله ظاهرا عوام‌پسند را به زبان آورد. در این میان تصوری که برای بعضی از علاقه‌مندان به فوتبال ایجاد شده این است که احتمالا در سال‌های ریاست دادکان، تمامی بازیکنان لیگ برتر برای رضای خدا فوتبال بازی می‌کردند یا اینکه تا قبل از رفتن دادکان از فدراسیون، بازیکنان از پول بدشان می‌آمد و یکباره پس از سال 85 عاشق پول شدند و قراردادهای میلیونی باب شد. اما محمد دادکان باید بداند بسیاری از کارشناسان و خبرنگاران حافظه‌شان را از دست نداده‌اند. در همان دوران طلایی ایشان هم قراردادهای سرسام‌آور و نجومی وجود داشت. به‌عنوان مثال در آن مقطع علی دایی ستاره لیگ ایران بود که گفته می‌شد قراردادش 300میلیون‌تومان است، اگر بخواهیم با تغییر ارزش ریال، قرارداد 300میلیونی آن‌سال‌ها را به یک قرارداد امروزی تبدیل کنیم، مبلغ آن از یک‌میلیارد هم بیشتر می‌شود. درست است که افزایش دستمزدها در دو،سه‌سال گذشته روالی غیرمنطقی داشته اما اینطور هم نبوده که در دوره دادکان همه‌چیز گل‌وبلبل بوده و به‌یکباره همه مادی و پولکی شده‌اند. در ضمن اگر نسخه‌های دکتر دادکان مثل تعطیل‌کردن یک‌ساله فوتبال و اینکه هیچ بازیکنی بیشتر از 150میلیون نمی‌ارزد و قیمت مربی 50میلیون‌تومان، شفابخش است چرا در دوره خودش آنها را برای لیگ ایران اجرا نکرد، اتفاقا دادکان عادت داشت که در ریزترین مسایل فوتبال دخالت ‌کند؛ حتی زمانی که وینگو بگوویچ، علی انصاریان را از پرسپولیس کنار گذاشت دادکان با انصاریان جلساتی داشت تا این فاجعه ملی را سروسامان ببخشد! سوال اینجاست مدیری که اینقدر در مسایل ریز می‌شده و خودش فوتبالیست بوده سازوکارش برای مهار قراردادها چه بوده؟ سقف قرارداد می‌گذاشت یا راه‌حل‌هایی دیگر داشت؟ اگر نیت خیر و هدف، خدمت به مردم و کشور است چرا دادکان راه‌حل‌هایش را به صورت شفاف اعلام نمی‌کند تا فوتبال ایران را متحول کند. (البته به غیر از فرمول طلایی یک‌سال تعطیل‌کردن لیگ!) نکته اصلی این است که در آن مقطع اکثر ستاره‌های ایران در خارج از کشور توپ می‌زدند و اگر ستاره‌ای هم در ایران بازی می‌کرد، مثل علی دایی قراردادی بسیار سنگین داشت. هیچ‌وقت هم دیده نشد دادکان با این قراردادها مخالفت کند اما مثل اینکه الان صحبت علیه قراردادهای بازیکنان و بیان این جمله که هیچ بازیکن ایرانی بیشتر از فلان‌قدر نمی‌ارزد، صحبتی سطحی و عوام‌پسند است که دادکان بدش نمی‌آید هفته‌ای یک‌بار آن را به زبان بیاورد. به‌هرحال کسی شک ندارد که محمد دادکان یکی از روسای موفق فدراسیون فوتبال ایران بوده که با نامهربانی از فدراسیون کنار گذاشته شد. با این حال رویه‌ای که این مدیر شناخته‌شده ایران در هشت‌سال گذشته پیش گرفته بیشتر مورد پسند عوام بوده و باعث تعجب آنهایی شده که دادکان را به‌خوبی می‌شناسند. آیا دادکان علاقه‌مند است که برخی منتقدانش او را به موج‌سواری متهم کنند؟ مدیری که در دوره اصلاحات ابتدا منتقد درجه‌یک محسن صفایی‌فراهانی بود، سپس در همان دوره رییس فدراسیون شد، او که عقبه‌ای موتلفه‌ای و اصولگرا دارد در ابتدا هم رابطه مطلوبی با دولت احمدی‌نژاد پیدا کرد اما پس از درگیری‌اش با محمد علی‌آبادی به منتقد دولت تبدیل شد. حالا هم در دولت تدبیر و امید یکی به میخ می‌زند یکی به نعل، بد نیست دادکان یک‌بار برای همیشه مشخص کند موتلفه‌ای، اصلاح‌طلب یا اصولگراست. شاید باید قبول کنیم دادکان مردی است برای تمام فصول سیاسی!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.