مساله زنان
دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری
تمام فعالیتهای ما غرق در هزاران فکر تو بود. من همیشه شیفته تو نبودم. ولی قبول دارم که دوستت داشتم. حتی همین الان هم دوستت دارم. اگر فقط بتوانم تو را ببینم چقدر خوشحال میشدم که میتوانستم گاه با تو حرف میزدم، بدون اینکه به کسی آزاری برسانم. پس چرا باید از این کار دست بکشم؟». ژوئن سال 1914 لنین به ایناسیا دستور داد «نامههایشان» را به او برگرداند تا همه را بسوزاند. قصد داشت هرچیزی را که بیانگر احساساتش باشد از بین ببرد. در نامهای که در پاریس برای او نوشت ولی نفرستاد گفته بود: «ما دونفر از هم جدا هستیم... . این خیلی مرا دچار دردسر میکند». اما در ابتدای جنگ جهانی اول بود که لنین به اتهام جاسوسی بازداشت شد. ایناسیا موفق شد با پرداختن پولی که در سوییس جمع کرده بود، او را آزاد کند. نادیا نیز به او ملحق شد و با هم آپارتمانی را در خانه شماره 11 خیابان «دیستلوج» در «برن» اجاره کردند. دوباره آنسه، زندگی را ازهمانجایی که متوقف شده بود از سر گرفتند. نادیا در یادداشتهایش نوشت: «چندساعت اطراف جنگل گردش میکنیم. ما سهنفریم. من و ولادیمیر و ایناسیا. گاه روی ساقه درختی که پوشیده از جلبک است مینشینیم. ایلییچ
دوباره قرائت متنهایش را شروع میکند. من ایتالیایی میخوانم و ایناسیا نیز دامن پوشیده و از نور خورشید لذت میبرد.» ایناسیا از فرصت اقامت در کوهستان استفاده میکرد تا رسالهای بهنام «پیام صوتی» پیرامون داشتن رابطه جنسی آزاد بنویسد. بعد از حادثهای که چندسال پیش اتفاق افتاد - و همچنان با الکساندر زندگی میکرد - تصمیم گرفت به مساله زنان توجه بیشتر و جدیتری داشته باشد. وقتی از ورود به کلیسای پوشکینو منع شد، درواقع سومین فرزندش را حامله بود. اعتقادات ارتدکسی میگفت حمل بچه در آنجا موجب نجاست خواهد بود و امکان برکت را از بین میبرد. او که تا آن زمان همچنان اعتقادات دینی خود را داشت، احساس کرد مطرود شده است. حتی بدتر از آن احساس کرد به نحو بیسابقهای تحقیر شده است. نامهای طعنهآمیز به لنین نوشت. به این امید که گوش شنوایی پیدا کند. اما شنیدنهای او نیز حدومرزی داشت: نتیجهگیریها، ایناسیا را منهدم کرد. حتی تا آنجا پیش رفت که خواست هر گونه تمایلی را برای از سرگرفتن این بازی خفه کند.
ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.