|

کاتارسیس «برشت»ی

عسل عباسیان

این‌سوی جهان، داعشی‌ها که به اشتباه نام «انسان» بر آنها نهاده شده، سر همنوعانشان را می‌برند و تصاویرش را بی‌مهابا در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند، آن‌سوتر هم کودکان فلسطینی جان می‌دهند و به قول «هانا آرنت» در فقدان تخیل، عده‌ای جان می‌سپارند و عده‌ای دیگر متوجه نیستند که رفتارشان چه ویرانی عظیمی به‌بار می‌آورد. درست در چنین روزهایی، همین دوروبر، بر صحنه تالار چهارسوی تئاترشهر، هر شب ساعت هشت‌، زهرا صبری «ننه دلاور» برتولت برشت را با بازی فاطمه معتمدآریا، فاطمه نقوی، بهناز جعفری و ستاره پسیانی روی صحنه می‌برد. این همزمانی به گمان من اتفاقی نیست. در زمانه‌ای که «جنگ» کسب‌وکار بسیاری از پدر و مادرهاست، تجسم کاراکتر یگانه «برشت» یعنی «ننه‌دلاور» با بازی بی‌همتای «فاطمه معتمدآریا» یادمان می‌آورد که چطور یک مادر می‌تواند از همه احساسات درونش چشم بپوشد و «جنگ» را به فرزندانش ترجیح دهد، فقط به‌خاطر سکه‌های بیشتر، فقط به‌خاطر معاملات بهتر... «ننه‌دلاور» جهانی هولناک را جلو چشمان ما تصویر می‌کند؛ جهانی که بی‌ربط به خبرهایی که روزانه از این‌سو و آن‌سوی جهان می‌شنویم هم نیست. اجرای این‌روزهای «ننه‌دلاور»، ماجرای زمانه ماست. این‌روزها که جنگ اول جهانی، صدمین سالگرد آغاز خود را پشت‌سر می‌گذارد، باید «ننه‌دلاور» را دید تا با همه وجود عزم «جهان بدون جنگ» در ما پدید آمده یا شدت گیرد. آن وقت است که شاید «کاتارسیس»ی که «ارسطو» تزکیه تعبیرش می‌کرد، از نوع «برشت»ی‌اش در ما اتفاق بیفتد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.